Novel & Cerita Silent Word

Ilang segundo ng pagtititigan, hanggang siya na ang unang umiwas. “Fine,” sabi niya, malamig ang tono. “Just remember, Dave, your silence says more than you think.” At tuloy-tuloy siyang lumabas ng opisina, walang lingon, walang paalam. Pagkasara ng pinto, saka lang ako nakahinga nang malalim. “Silence says more than you think.” Tama siya. Pero minsan, ‘yung katahimikan din ang tanging paraan para hindi mo masabi ang mga bagay na kayang sumira sa lahat.

Pero kahit liyo at wala na ako sa ulirat, ramdam ko pa rin ang sarap na dulot ni Elco sa ibabaw ko. Gusto kong sabihing sige pa, sagad mo pa, bilisan mo, huwag kang titigil, kaya lang ay walang words na lumalabas sa bibig ko dahil kagat-kagat ko ang unan para maging silent night lang ang ganap namin dito.

Nagtagpo ang mga mata namin sandali, at doon ko nakita na may pinipigilan siyang words, o maybe isang truth na sobrang bigat bitawan. Hindi ko alam kung ako ang unang magsasalita… o hahayaan ko siyang mauna. At doon nagsimula ang mas mabigat na silence, ‘yung uri ng katahimikan na halos marinig mo ang sariling heartbeat.

I whisper and sobbed quietly Nakita ko kung paano siya natigilan _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

The city pulsed with life again, and so did they. As the skyline glowed brighter, Mariel whispered, “Welcome to the morning after the silence.” Billie smiled, whispering back, “And to the beginning of forever.” “Sometimes, love isn’t the sound of fireworks — it’s the quiet that finally feels safe.”

Camero, halos hindi marinig kung hindi ;ang dahil sa katahimikan ng silid. Isang maikling sandali ng katahimikan ang namayani bago biglang tumawa nang mahina ang matanda, osang tunog na tila pagkiskis ng tuyong dahon. Hindi dahil sa saya, kung hindi dahil sa kakaibang interes.

‎Walang nagsalita. ‎Pero pareho naming alam— ‎kailangan naming panoorin. ‎— ‎Pag-play— ‎unang lumabas ang static. ‎Sunod— ‎isang silid. ‎Pamilyar. ‎— ‎At doon— ‎isang batang babae. ‎Takot. ‎Umiiyak. ‎— ‎Ako. ‎— ‎Napahawak ako sa bibig ko. ‎“Hindi…” mahina kong sabi.

“I don't know what I can do to you if you still stay here,” “Tapos na ang fireworks.” He brushed his hair out of frustrations. “You don't understand, it's not just the noise—the silence.” Sinalubong niya ang mga titig ko. “The silence after the noise is the hardest to bear. Ang katahimikan pagkatapos ng mga ingay na iyon ang mas lalong nagpapabaliw sa akin, Bettina.”

Inconnue ay isang introduksyon ng not known or not undefined sa salitang French—mas madalas nga lang tawaging Unknown ang kanilang samahan. Meanwhile, Au clair de lune is a French translation of Under the Moonlight. "Nakipagkita ako sayo rito to answer your questions," pagputol ni M sa katahimikang nabuo sa pagitan nilang dalawa. Ordinaryong pagkakataon na para kay M ang pananahimik ni L pagkatapos niya itong matitigan. Eleuthera is not an exception. M's blue eyes can make everyone shut off.

"Hindi nga. Deserve ko namang maramdaman ang sakit tulad ng sakit na naramdaman mo noon hanggang ngayon dahil sa akin, Marciella. Pero I am trying my best naman para makabawi. Isang tanong, isang sagot, may nararamdaman ka ba for Lovimer?" Bahagya akong nagulat dahil sa tanong niya, pakiramdam ko ay nalunok ko ang aking dila. Meron nga ba? Pinakiramdaman ko ang aking sarili at mataman na pinakinggan ang bawat pitik ng aking puso. Akmang magsasalita na ako pero naunahan niya na agad ako. "Silence means yes," mapakla niyang saad at agad na lumabas. Naiwan akong nakanganga.