Simple Philosophy In Life Novels & Stories

Hindi ako makapaniwala parang wala siyang emosyon, habang ako unti-unti nang nalulunod sa bigat ng sitwasyon. “How can you say that so easily?” Parang hindi niya naiisip na buhay naming dalawa ang pinag-uusapan. “This is a situation,” sagot niya. “And situations are solved.” “Hindi lahat kailangang i-solve!” mabilis kong saad. “Some things are felt. Some things are alive. Life is not a business!” Pagkatapos kong sabihin iyon, ako mismo natahimik. Kasi kahit anong sabihin ko… hindi nawawala yung katotohanan.

Seryosong saad pa nito. "Tama ka. Sa totoo lang ay mas masaya ang mabuhay ng simple .. pero, kung hindi ka rin kikilos ay wala ka ring kikitain. " seryosong sagot ko rin dito. "Naiintindihan ko ang opinyon mo bilang isang tao na ipinanganak nang may gintong kutsara. Pero sa amin na lumaki sa kahirapan, mahalaga sa amin ang pera. Kapag walang tiyaga, walang nilaga. "

Wala ng iba. The simplicity in this country helped her to sort out her feelings. The peace and tranquility from this place helped her to realize many things in life. Dito, nakita niya na hindi mo kailangan pagurin ang sarili sa pagtatrabaho at paghahanap ng pera dahil hindi doon umiikot ang mundo. Hindi sa pera nahahanap ang totoong saya at galak. Dito, nakita niya na sa simpleng bagay pwede na palang maging kuntento ang isang tao.

suhestiyon ko na lang. Malay niyo naman kasi ay pumayag, `di ba? It's better to be rejected by trying, rather than being silent and keeps on regretting at the end. Take note niyo iyan! That's one of my greatest philosophy in life! Chos. "Na- ah. We couldn't. I'm sorry." Okay na pala. Huwag na. Burahin niyo na ulit iyong sinabi at pinasulat ko.

— At minsan, iyon na ang pinakamahalagang realization sa lahat— na ang buhay ay hindi kailangang maging puno ng extraordinary moments para maging meaningful. Na ang mga araw na tahimik, steady, at walang drama ang siyang bumubuo ng isang buhay na totoo. — At kapag natutunan mong makita ang halaga ng mga araw na iyon, hindi mo na hahanapin ang laging may kulang. Dahil makikita mo— na sa bawat simpleng umaga, sa bawat tahimik na hapon, at sa bawat gabing walang alala—

Iyon nga lang, kabaligtaran ang nangyayari sa totoong buhay. "Pakinggan mo muna ang modest and charming version ko bago ka magpaka-bitter diyan. 'Wag kang masyadong bias at bitter. Learn to balance your beliefs." "Okay, then. Let's hear it." "As I was saying, minsan---in very rare cases--ay

"Gusto ko na matutunan niyang magpatawad at magpahalaga sa mga simpleng bagay. Gusto ko na maging handa siyang harapin ang buhay nang may tapang at malasakit sa iba. Gusto ko ring matutunan niyang mahalin ang sarili at ang pamilya." Tumango si Ruby, "Tama ka. Ang mga simpleng bagay lang ang nagbibigay halaga sa buhay. Kung natutunan natin itong gawin, magiging magaan ang lahat, kahit na anong pagsubok ang dumating."

E palagi na lang kaming nag-aagawan sa counter kapag magbabayad na kaya natatawa sa'min ang mga cashier. Naiintindihan ko kung bakit average girl ang pinili ni Atty. Cha. Para hindi ako pansinin ng mga tao. Para hindi ako makaagaw agad ng atensyon. Para makakilos ako nang maayos na walang tingin nang tingin sa ‘kin. Kapag simple ang katauhan, simple ang pamumuhay. Kapag simple ang panumuhay, walang manggugulo. Kapag walang nanggugulo, makakakilos ako nang naaayon sa plano.

— At ang pinakamahalagang natutunan nila— ay hindi kung paano maging perpekto. — Kundi kung paano manatili. — Sa isa’t isa. — Sa bawat araw na dumaan, mas naging malinaw sa kanila ang isang bagay: Ang buhay ay hindi tungkol sa pagdating sa dulo. — Kundi sa pagpili sa bawat simula. — At kahit gaano pa karaming beses silang madapa— handa na silang tumayo ulit.

“Pero imposible para sa'ting manatiling simple. Kailangan nating harapin ang hirap ng buhay at drama ng mga tao. “Dahil kailangan nating harapin yun, mas gugustuhin kong gawin ito sa Centrolis o kaya rito. Kahit papaano ay masusuportahan tayo ng pamilya natin!” Bahagyang ngumiti si Zephyr. Mas naging malalim ang pag-iisip niya. “Gusto ko ang simpleng buhay natin noon,” sabi niya. “Pee gusto ko rin ang kumplikadong buhay na meron tayo ngayon. “Kahit na anong mangyari, gusto ko kapag narito ka sa buhay ko.” Sumigla ang mga mata ni Cordelia at ngumiti siya.