Simple Philosophy In Life Novels & Stories

Masayang masaya kami ng gabing yun, hindi maampat ang saya na binibigay sa akin ni Aya. Never ko pang naramdaman ang agnitong kasaya sa tanang buhay ko. Living in a simple life is a great blessings, walang kaaway, walang kaarte arte sa katawan at higit sa lahat pwede mong magawa ang lahat ng gusto mo without thinking na baka magkamali ka. Walang pupuna sayo hindi gaya sa pamilya kong umabandona sa akin.

Walang pag-iwas. At iyon ang mas nakakairita. “Then why are you acting like you're some philosopher?” Tahimik. Sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang usapan, bahagyang natawa si Liang Zhen. “Because philosophy comes before power.” Napakunot-noo si Yuhei. “People always think power begins with force.” Huminto ito sandali. “It doesn't.” Lumapit ito nang bahagya.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

At kagaya ko, mukhang ninanamnam lang nila ang ganitong araw. Simple at maginhawa. In rush but so gentle. I breathed in. Yes, this is life. This is the life I've been wanting to live for a long time—'yong tipong ang kapaligiran mismo ang magsasabi sa 'yo na huwag magmadali at sabayan ang tila hinahabol na mundo sa sobrang busy.

Ngumiti ako sa kanya, saka ko hinawakan ng dalawa kong kamay ang malalaki niyang kamay. “Saka, simple life doesn't mean turning your back on your real life, right? It's living the life you wanted, even if there are some things you can't change. Iyon ang buhay na gusto ko, Uno. You don’t need to change anything in your life, para lang maging karapat-dapat sa’kin. Love is acceptance, Uno. Love is loving someone, may it be the best version or not,” I answered. I smile and then a smile finally formed on his lips. His precious, million-dollar smile.

“Walang digmaan na pwedeng maghiwalay sa atin.” At sa bawat araw, habang pinapanday namin ang bagong simula, natutunan ko na ang tunay na halaga ng buhay ay hindi nakasalalay sa mga tagumpay o pagkatalo sa mga misyon. Ang tunay na tagumpay ay makasama ang pamilya ko, at makamtan ang kapayapaan at pagmamahal sa mga simpleng sandali.

Kaagad ko iyong binuhay nang makita ko pagkatapos ay pumasok sa loob at isinarado ang pinto. The ambiance of the place screams simplicity. Our family is one of the elite in the business world pero ang taste namin pagdating sa mga bagay-bagay ay sobrang simple lang. Ayaw namin ng sobrang engrande. As long as maganda sa paningin namin at kahit sobrang mura pa, iyon ang kukunin namin. Pareho kaming hindi maarte. Nasabi rin sa akin ni Fritz na hindi naman talaga kami sanay sa buhay mayaman.

“Pinili kong samahan ka kaya mananatili ako rito. Isa pa, alam mo naman na mas gusto ko ang simpleng buhay, ‘yong walang nagdidikta sa gusto kong gawin.” Natahimik siya. Kailangan nilang mahirapan nang husto para sa simpleng buhay na gusto nila. Weird pakinggan pero ‘yon ang totoo. Samantalang ang iba ay nagpapakahirap para sa marangyang buhay na inaasam. May punto ito, dapat na isipin niyang mabuti ang bawat hakbang na gagawin dahil maaari ‘yong makaapekto sa kinabukasan na pinapangarap niya.

Alam ko na sa kabila ng lahat ng intriga, komplikasyon, at sakit, kami ay narito, handa na tanggapin ang isa’t isa, handa na sa katotohanan. Hindi kami kailanman magpapaapekto sa mga mata ng iba. Ang pinakamahalaga ay ang aming katotohanan—isang simpleng pagkilala sa pagmamahal na walang kailangan pang patunayan, isang tahimik na pagyakap sa isa’t isa sa gitna ng mundo na abala sa sariling negosyo, opinyon, at drama.

Ang mahalaga lang sa akin ay ang pag sagot niya ng I do. Sabi nga ng matatanda, maikli lang ang buhay kaya naman dapat natin itong gamitin sa magandang paraan. We should live our lives in fullest. Gawin natin ang lahat ng makapagpapasaya sa atin. Puntahan natin ang lahat ng lugar na gusto nating marating. At kainin ang lahat ng pagkaing gusto nating tikman. Dahil hindi natin alam kung hanggang saan lang tayo at king hanggang kailan lang dito sa mundo.