Somewhere I Belong นิยาย & เรื่องราว

🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh I need an ending 🎶 So why can't you stay just long enough to 🎶 explain? 🎶 You can take your time 🎶 Take my time 🎶

Ang daling sabibin na kaya niyang layuan binata pero halos madurog naman ang puso niya mapag naiisip iyon. Nang patakbuhin na ni Tyron ang sasakyan ay binuhay niya ang stereo ay pumili ng music. Napangiti siya nang marinig ang kantang 'I Need You.' Tumutugma kasi iyon sa kaniyang buhay para sa binata. Nang mag chorus na ang kanta ay sinabayan niya iyon habang nakatitig sa binata. Nang sumulyap ito sa kaniya ay parang tumalon ang puso niya sa kilig. Kinindatan lang naman kasi siya ng binata. Ang guwapo talaga nito at ang cool.

HUMUGOT SIYA NANG MALALIM NA PAGHINGA. "All I need from you is to show a little bit of care to me because I am doing my best for you." Sa muli ay hindi kaagad nakasagot si Luca sa kabilang linya. Sandali itong natahimik. Kung hindi niya naririnig ang tilaok ng mga manok sa background nito ay iisipin niyang binabaan na siya nito ng telepono.

aniya sa kabilang paghihikbi niya. “Ni minsan hindi ka nawala dito,” sabi ni Greyson sabay turo sa dibdib nito malapit sa puso nito. “You belong to my heart Nene, you always belong to my heart.” Maluha-luha rin sabi ni Greyson.

sagot niya. “I can feel na you are scared of something. Trust me Lia. I will never hurt you. Eversince nakita kita sa isang party, I was charmed by you. Sana I could stay that time kaya lang may family emergency. Thoughts of you filled my daydreaming state noon. Now that you are here, I want to be with you kahit bilang isang kaibigan lang… for now. I can wait,” sabi nito habang nakatitig kay Lia,

"KNOW YOUR PLACE OR I'LL PLACE YOU TO SOMEWHERE YOU BELONG..." Ginala ni Sapphire sa buong paligid ang kaniyang mga mata just to see if somebody's acting weird. Ilang sandali niyang tinitigan ang letter hanggang sa bigla na lamang kumatok sa utak nito ang mga sinabi ni Ruth sa kaniya noong isang araw. "Do what's right this time and please, know your place..." Binalikan niyang muli ang sulat at paulit-ulit niyang binasa. What's with finding her place? Selosa rin ba ang threatener kaya't maski siya'y ipinaaalam kay Sapphire ang lugar nito?

Wala nakong sinayang pang oras, agad akong tumakbo palapit at sinalubong sya nang yakap. I heard him chuckled and wrapped his arms around my waist. I buried my face on his chest and I felt him kissed the crown of my head. I know I asked him for space to fix myself. Hindi ko rin inakala na kakailanganin ko ang presensya nya habang inaayos ko ang sarili ko pero hindi ko hinayaan ang sarili ko na tawagan sya at sabihing kailangan ko sya. I let myself to fix myself. I forced to fix it on my own. Ayaw kong maging ganung dependent kay Jefferson and gladly, I manage to fix myself on my own thinking that I have someone who's waiting for me to come home.

Sumigaw ako dahil biglang naninikip ang aking dibdib. Hello, can you hear me? I'm in California dreaming about who we used to be When we were younger and free I've forgotten how it felt before the world fell at our feet There's such a difference between us And a million miles Hello from the other side I must've called a thousand times To tell you I'm sorry for everything that I've done But when I call, you never seem to be home Hello from the outside At least I can say that I've tried To tell you I'm sorry for breaking your heart

Kasi totoo naman— Lumalaban ako. Hindi dahil kay Veronica. Hindi dahil kay Nathan. Pero dahil gusto ko ipakita sa sarili ko: Kaya ko. May lugar ako rito. I belong. Tumayo ako mula sa pagkakayakap niya at lumapit sa bintana. Tiningnan ko ang city lights ng Maynila na unti-unting nagbubukas mula sa taas. “Hindi ko gustong matakot sa kanya,” bulong ko. “Hindi ko gustong isipin na mas bagay siya sa mundo mo.”

Gayunpaman, ang may-ari ng subdivision ay sinisikap na panatilihin ang peace and order at maging magkakalapit ang mga residente doon. Ilang blocks pa ang layo ng bahay nila Sky. At habang nagkakatuwaan ang mga ito, ay pinili naman ni Zerina na magpahuli na lang para maipagpapatuloy ang pagpapakalma sa sarili at pag-iisip. “Kuya! Kuya! I have something to ask you!” “Ano iyon? Kalokohan na naman ba iyan, Ven?”