Spoken Word Poetry Tagalog Examples Novels & Stories

Akala mo talaga ngayon lang siya nakita. “Are you ready?” tanong nito nang makalapit na siya. Tipid siyang tumango rito. “Uh, I guess.” “Natawagan mo na ba ang lolo at lola mo?” tanong nito. “And oh, please stop talking English. Mas gaganahan akong makipagkwentuhan sa ‘yo kung magtatagalog ka, anak. Try to speak Tagalog more. At nang hindi mo makalimutan ang una mong lengwahe.”

Ako ay Pilipino kaya mahal ko ang bansa ko. Sa kuwit naman. Siya, ikaw, ako, bata, matanda, mayaman at mahirap ay pantay pantay lamang sa mata ng Diyos. "Ngayon, Sino sa inyo ang makapagbibigay pa ng halimbawa Ng pangungusap na ginagamitan ng tuldok at kuwit. Unahin natin ang tuldok" "Ma'am, ako po, wika ni Andrew.

Dapat nag-teacher pala ito at mahilig pala magturo. Tumango-tango naman si Keyller habang pigil na pigil na ni Kit ang matawa. “For the word I told you, it is tek-bah-lang, Keyller… not tekbe-leng. Your Tagalog accent is funnier than mine.” Then she giggled. "Tek-bah-lang is a group composed of rapists."

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Pagta-tama ko pero nacu-cutan ako sa pagsasalita n'ya kaya tuloy tuloy na 'to. "Niririgawan!" "Nililigawan nga kasi 'yon!" "Niririgawan nga kasi!" "Ayusin mo kaya! Nililigawan!" naiinis na wika ko. Proud pa s'ya kagabi na sanay na magtagalog pero pag-prounounce ng Nililigawan hindi? "Eh, hindi ko nga ma-pronounce, eh! Niririgawan!" "Nililigawan nga kasi!" "Niririwagan nga kasi!"

Tikhim ni Arken ang nagpagising sa akin mula sa malalim na iniisip. "So tell me, paano ba ligawan ang isang Paloma Velez?" Ang kanyang tanong ay tila isang bombang sumabog sa aking harapan. Napipilan ako at tanging pagkurap lang ang nagawa.

Walang nangahas magsalita hanggang sa siya mismo ang bumigkas ng unang mga salita. “Mga anak ng kadiliman,” mababa ngunit makapangyarihan ang kanyang tinig. “Sa loob ng maraming siglo, tayo ay nagdusa, lumaban, at pumatay, ngunit sa bawat dugo na dumadaloy sa lupa, lalo lamang tayong nawawala sa mata ng ating Bathala.” Napatingin ang mga bampira sa kanya, ang iba ay nagtataka, ang iba nama’y may halong galit at pangamba.

"Does it hurts?" Kapagkuwa'y tanong nito. Umiling ako na akala mo ay nakikita niya, tutok parin kasi ito sa ginagawa. Ni hindi manlang ako pinagkaabalahang tignan! "H-Hindi naman.. Nangawit lang" mahinang bulong ko tsaka napapikit. Napakasarap kasi nun sa pakiramdam, medyo madiin at may pagkasuyo.

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)