Spongebob Quotes Novels & Stories

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Nakakahawa ang ngiti ni Raphael. Nadatnan nila ang mga batang lumalangyo sa pool. Marunong naman lumangoy ang mga bata dahil laking dagat ang mga ito kaya hindi siya kinabahan ng magpalutang-lutang pa ang mga ito sa pool. Natawa tuloy siya dahil cute na cute ang mga ito sa suot na spongebob trunks. “I wish my legs would heal immediately,” wika ni Raphael.

Bahala siyang umalis, mas okay nga na umalis na siya agad. “Bye Mommy!” “Bye baby, you enjoy okay? Kapag hindi ako makarating, si Spongebob ang magsusunod sayo. Ayos lang ba iyon?” “Okay po! Fighting, Mommy! Get that money!” Natawa ako sa cheer niya. Lagi niya itong sinasabi sa tuwing papasok na ako sa trabaho. Alam niya na rin ang halaga ng pera at hirap ko sa trabaho kaya lagi niya rin akong pinapasaya kapag alam niyang pagod ako.

Sana noon pa ay dapat mas pinili ko iyong mga taong totoo kaysa mga pekeng tao na iiwan ka kapag mahirap na ang buhay. I turned on the tv at humiga sa sofa while eating my ice cream. Pinanood ko ang spongebob ngayon, ito isa sa mga paborito kong cartoons na parati kong pinanonood sa bahay. While I was watching ay tawa lang ako ng tawa and I didn't notice the door being opened. I froze, shit baka magalit siya na pinakaelaman ko ang tv niya. I didn't move and I didn't glance at him. Hindi ako nag expect na hindi niya ako pinansin, he just walk passed me at pumunta sa taas. I turned off the tv. Himala naman at di niya ako pinagalitan.

Nakasuot siya ng spongebob na paborito niyang cartoon. "Uuwi na ba tayo, Mama?" tanong ng aking prinsipe. Ang napakagwapo kong prinsipe. "Yes, pwede na tayong gumala and watch your favorite spongebob," I said with a smile while fixing her messy hair. Pero nawala ang aking ngiti ng makakita ako ng hindi kaaya-aya sa aking paningin na nasisiguro akong pakana ito ni Mantha.

Sya ang pangalan niya. “Paki-ayos ng silid at huwag na wag niyo ng susundin ang kalokohan ng baliw na yan.” Ang cute kaya ni Spongebob. Di'ba? Umismid si Julius sa akin. Tss. Kasalanan ko bang may ikulong siyang baliw rito. Lumabas na siya. Minsan kapag tumatalikod si Julius. Ang sarap baliin ang leeg niya!

Ganoon na lang ang kaba niya sa tingin nito dahil sa kanyang pagsasalita. "I'm Spongebob! Nyak, nyak, nyak!" pilit gaya niya sa boses ng naturang cartoon character. "Uhm, Freyja, may problema ba?" pilit ngiting singit ni Celina sa kanila. "Wa...wala naman," hiyang saad na lang nito. Laking pasalamat niya na lang sa pagpapagitna ng kaibigan niya, pero nanatili pa rin ang pagtataka sa mukha ni Freyja.

Kunti nalang talaga iisipin ko ng die hard fan 'to ni spongebob, just the thought of her fangirling over spongebob makes me laugh so hard. ''Let's eat, this one is yours and this is mine. Don't ask anything, I just don't want to eat alone.'' Sabi niya na parang nababasa niya ang na iisip ko, arte talaga, ayaw pang aminin na gusto niya lang talaga akong makasama. Ugat siguro ng family tree nila ay ang pagiging denial at its finest. She gave me one spoon and one fork na tinanggap ko naman.

“Isipin mo na lang yung nabuntis mo at kung paano mo sila papakainin!” Nahihiya naman siyang nagkamot ng ulo kaya hinila ko na paalis si Colton duon. “Dapat sumama ka na lang Spongebob, Patrick. Manghuli kayo ng jellyfish,” bulong ni Colton kaya kinurot ko siya sa tagiliran. “Aray! Para saan yun?” tanong niya pa sa ‘kin habang hawak ang tagiliran niya. “Narinig ko yung sinabi mo, pinapasama mo siya kay Spongebob. Ano siya? Cartoon character?” natatawang tanong ko.

natatawa kong sabi. "Tsk, that's why I don't want someone to use my phone." Nakasimangot niyang sabi. Natatawa ko parin siyang tiningnan. Napahawak pa ako sa aking tiyan. Hala ka! Idol na idol si Sponge Bob. "Stop laughing." seryoso niyang sabi pero hindi ko mapigilangang matawa. "You'll stop laughing or I'll kiss you. You choose?" bigla akong nagseryoso.