Still Awake In Tagalog Novels & Stories

"Magbabakasyon ka na pala simula bukas? Ako kasi next week pa. Sabi ni Mother bigyan din daw ng chance ang mga bagong talents niya." “Yeah, mabuti na rin iyon na may pahinga tayo. Iyong tatanghaliin ka ng gising dahil napasarap ang tulog mo. Hindi ‘yong alarm clock na lang ang laging nagpapagising sa'yo," komento ko remembering those days na halos wala ng pahinga dahil sa larangang pinili namin. "So what happened last night?" May pilyang ngiti ang kanyang mukha.

"How do you feel? Do you have a hangover?" Umiling ako. "Wala. Hindi naman ako nalasing." Pero nag-iwas ako ng tingin dahil ngayon, hindi na ako sigurado kung nalasing ba ako o hindi. Basta ang alam ko lang, medyo nahilo ako dahil sa wine at nakatulog pa sa sofa nang walang kamalay-malay. "Ano'ng oras na? Hindi pa ba tayo uuwi? Baka wala nang bapor na papuntang San Gabriel."

DESMOND'S P.O.V. "Wake up baby" "Hmmmmmmm" "Wake up na" "Mamaya na antok pa ako" Naiinis nitong sagot sa akin na ikinangisi ko inabot na kasi kami ng umaga sa pagniniig namin.

It's already 2 am, bakit ang tagal niyang nakauwi? He went out of the bathroom. Natigilan pa ito nang makita akong gising. Tumayo ako at binuksan ang ilaw. Pumasok naman siya sa walk in closet at paglabas niya ay nakabihis na siya. "Why are you still awake?" "Bakit ngayon ka lang?" Nagkatitigan kami. Parehong seryoso. "Naalimpungatan lang ako, ikaw? Saan ka galing?"

"Inaantok na talaga ako. Mauna na akong matulog sa'yo. Good night. Have a good sleep." 'Good night? Have a good sleep? Paano, Mereya? Paano?' sigaw ng isip ni Jackson. Tumayo siya mula sa pagkakaluhod. Inayos niya ang kumot ni Mereya. "Sleep well, my queen."

Despite being sick, I slept peacefully that night… unbeknownst to what’s about to happen when the morning comes. ** Tanghali na akong nagising kinabukasan dahil sobrang sarap ng tulog ko kahit na may sakit ako. Ramdam kong mainit pa rin ako ngunit hindi na naman ganoong kalala tulad nang kahapon kaya naman hindi ko na kinailangan pang tawagan si Dylan para magpa-alalay kung sakali mang mahilo ko.

Tanging pantalon lamang ang kanyang suot ngayon. Marumi ngayon ang lamesang ginamit namin kagabi noong kami ay uminom ng alak. Nang mapansin niya ako na nakatayo sa kanyang harapan agad siyang bumangon, “You’re finally awake,” Wika niya sa ‘kin, at akmang ililigpit niya ang mga nakakalat sa lamesa, ngunit natigilan siya nang bigla kong hawakan ang kanyang kamay.

inalalayan niya akong tumayo hanggang sa makarating kami sa baba. " Dito ka ba matutulog?" Umiling iling lang ako " I can't sleep here" " I understand kumain ka muna bago umalis" " Maraming salamat ikaw na ang bahala dito" " Don't worry I'll handle everything"

Lance "Naglalasing ka na naman." Nagulat ako nang bigla kong marinig ang sita ni Mom na ang buong akala ko ay tulog na siya.Kanina pa kasi siya nagpaalam sa akin na matutulog na kaya iniisip ko na tulog na siya at pwede na akong magpakalasing ulit sa alak. Nasa kwarto na ako noon pero Hindi ko ito nailock.

May dalawang duyan akong nakita kaya ito ang nilapitan ko. “Tahimik din pala rito sa gabi. Akala ko puro gulo.” “Hindi ka makatulog?” Napatayo ako sa gulat. Pusang gala, ba’t nanggugulat ang isang ‘to? Akala ko ba tulog na ‘to? “Gising ka pa pala,” sabi ko na lang matapos makabawi sa pagkagulat. “Hindi ako natutulog nang maaga.”