Stranger Quotes Novels & Stories

“I didn’t know who you were. I wouldn’t have—” “I know,” she cut in. “Neither did I.” Silence stretched between them. Awkward. Raw. Heavy with things unspoken. “I didn’t plan it,” she added, her voice softer now. “I don’t usually… do things like that.” He nodded. “Neither do I.” They stood there for a moment, two strangers bound by a mistake neither of them anticipated. “You’re not in trouble,” he said finally. “I’m not that kind of man.”

“Pero sir, wala pa po ako nasisimulan. First day ko po, ‘di ba?” “I know. Yun lang gagawin mo. Just be there.” “Huh?” Napatanga ako. Hanggang sa dumating na ang food delivery, parang naka-freeze pa rin utak ko. Just be there? Talagang wala akong gagawin? Sasahod ako nang ganito kalaki para lang tumambay? True stone ba?

As if silence is his way to calm himself down and afraid he might say something he shouldn’t. “Masiyadong plain. Hindi bagay sa necktie mo.” “Magb-beach ka ba?” “Masiyadong maluwang.” “Ano ’yan? Bakit stripes? Parang pantulog. Matutulog ka sa simbahan?”

“Ayos lang ako, Girl. Gusto ko lang naman na mapag-isa. Huwag kang mag-alala at uuwi ako ng ligtas.” With that, Ate Marissa left, but I’m still not convinced with what she said. I couldn’t help but to feel worried about that, so I immediately ran after her, but I was being bumped which made me groan in pain. “Attento, perché vorrei ancora tutto quello che avevi, Bitch.” the stranger whispered just enough for me to hear it, and then she went to the waves of the people passing by.

Na-appreciate niya ang sinabi nito. “Thanks,” she said. “Hindi ko in-expect na magsalita sa isang stranger na katulad mo ngayon. Nakakahiya ang pinagdadaanan ko.” Clarence offered a comforting smile. “Sometimes it’s easier to talk to someone you don’t know. No judgments, no history.” “You’re right. Kailangan ko talaga ng makakausap ngayon. Tomorrow was supposed to be the happiest day of my life, but now. . . well, you know that story.”

Chances are, we’ll never cross paths again after this. Sabi nga nila, mas maayos na kausap ang isang estranghero tungkol sa bagay na hindi mo maintindihan. That way, hindi bias ang makukuha mong sagot. Isa pa, sabi nya psych student sya. Karamihan pa naman sa kanila, may substance lagi ang mga sinasabi. “Teka muna,” I said, squinting at him. “Hindi mo naman siguro ako kilala, 'no?”

Hindi parin mawala wala sa mukha ko ang pag-alinlangan. "Alam mo iyong-stranger becomes friend," dagdag pa nito. "And friend becomes stranger," wala sa sariling banat ko ta's isang napakapait na ngiti ang sumilay sa aking labi. Nakita kong natigilan ito saglit sa narinig mula sa bibig ko, isang mahinang tawa ang pinakawalan nito pagkatapos. "Sige na ihahatid na kita gumagabi na," muling alok ng lalaki. Ayokong mangahas na gumawa ng masama baka maheadline pa ako bukas," dagdag pa ni Phantom.

at sinakyan pa talaga ang pinagsasabi ng anak ko. “Ehem!” Sabay sila tumingin ni Ate Germaine. Ngumiti si Queendra habang nagkakamot sa buhok niya. “Nanay, may sagot ka na po?” Natampal ko ang noo ko. Hindi nakatiis sumabat ang kakambal n'ya na salubong ngayon ang kilay. “Queendra, I told you not to talk to strangers,” “Huh? Kuya Quentin, Sir Yurich and I are friends kaya, so hindi po siya strangers,” laban pa nito sa Kuya Quentin n'ya.

At niyakap ang mga binti ko at pinatong ang ulo ko sa aking tuhod. "How come you're still alive?" The stranger said. Bigla akong napatingin sa aking gilid dahil sa gulat na magsalita siya. Though, I can't see his face because of the darkness. His voice is deep and sultry and slurred. Siguro ay dahil nakainom na ito ng alak. "Not literally speaking." I countered. I heard his sarcastic laugh. "Don't speak a damn word if you don't mean it." Bigla kong kinagat ang aking dila.

“Kailangan mong pumili. Isuko ang mga kaibigan mong nasa panganib o iligtas ang iyong pamilya.” Ang mga salita ng estranghero ay parang talim na tumaga sa puso ni Troy. Alam niyang wala siyang ibang pagpipilian kundi ang lumaban. “Hindi ako susuko,” sagot niya nang matatag. “Kahit ano pang mangyari, ipagtatanggol ko ang pamilya ko at ang mga mahal ko sa buhay.”