Stranger Quotes Novels & Stories

I do not know why I am acting this way so suddenly, but there was a great urge in me to be of help to him. “Ano ang problema mo, Mister Stranger? Bakit parang pasan-pasan mo ang bigat ng mundo? What happened to you that made you look lost and miserable? With all honesty, you bothered me as well. Hindi ko alam kung bakit ako naapektuhan ng ganito sa nakita ko sa mga mata mo. Alam ko, I can feel it, na may mabigat kang dala sa dibdib mo. Kung ano man yun, sana lang ay ma-survive mo ito. Sana lang you can get through it. Oddly, but I wish you well. I will pray for you, Mister Stranger. I will include you in my prayers. That God be with you and guide you as you go through this stage of your life

Habang pinagmamasdan ang mga alon na marahang sumasayaw sa ilalim ng liwanag ng buwan. --- Tahimik. Pero hindi awkward. --- Parang pareho naming sinusubukang pahabain ang gabi. Dahil alam naming pareho ang katotohanan. Malapit nang matapos ang lahat. Malapit nang umalis si Mr. Stranger. At hindi namin alam kung ano ang mangyayari pagkatapos. "Do you ever wish you could stop time?" Mahina kong tanong.

Tinitignan ang pag-alis ko, kumaway ako at natawa nang kumaway siya pabalik. Madalas mas gumagaan ang loob kung makipag-usap sa mga taong hindi ko inaakalang makakasalubong ko dahil pakiramdam ko hindi sila judgemental at kung maging judgemental man sila alam kong iyon ang una at huli naming pagkikita. I heard someone said before that don't talk to strangers. But sometimes talking to strangers is not bad.

Talagang nakikita ko sa mga mata nila ang labis na pagkamangha. "What the fuck? Baka naman ang ibig sabihin ng lola mo na don't talk to strangers hindi 'yung huwag magpakilala sa strangers," iritado namang sabat ni ateng froggy at inirapan pa ako. Napa-krus naman ako ng braso dahil sa sinabi niya. Ano'ng pinagsasabi nito, eh samantalang iyon na rin ang ibig sabihin niyon? Iningles lang niya at pinasosyal.

Lakas-loob na dugtong ni Clinton. Nabilaukan naman ako bigla. Buti na lang nabigyan agad ako ng tubig ni Lucia. "Stop right there, Mister." Pagputol ni Lucia sa kung anong sasabihin ni Stranger pagkaabot niya sa akin ng tubig.

Hindi naapektuhan si Scarlett at sumagot, "Pasensya na, hindi ako nahuhumaling sa mga taong walang silbi. Magsimula ka pa ring ipagmalaki na ikaw ang sentro ng mundo kung gusto mo." Nagulat ang estranghero, itinaas ang kanyang kilay at sinabi, "Walang babaeng nagsalita sa akin ng ganito dati." Itinampok ni Scarlett ang kanyang mga braso at may ngisi na sinabi, "Siguro dahil masyado silang nagpapataas ng iyong pagmamataas. Hindi lahat ng tao ay napapahanga sa pagmamataas, alam mo naman 'yan."

Gusto niyang maging pormal ang kanilang pakikitungo at mananatiling estranghero sa isa’t isa. “Iligo mo lang ‘yan, Nadja. Huwag kang hangal. Never dream big. Hindi mo kilala si Inigo. Never love a stranger, iyon ang ikatkat mo sa utak mo. Hindi mo pa rin siya kilala kahit pagbali-baliktarin mo ang mundo.” Bumaba siya sa unang palapag at saglit na huminto sa kanyang mini-bar. Kailangan niyang makatulog ng mahimbing.

Nagsalubong ang mga kilay n'ya sa sinabi nito. "I don't talk to strangers Miss!" malamig na sabi n'ya rito. "Neither me! Pero hindi ko alam kung bakit kita nilapitan at kinausap. Kanina pa kita nakikita at nahahalata kong may problema ka. Sometimes, its better to talk to a strangers, dahil hindi ka nila huhusgahan," dagdag pa nito. Hindi n'ya alam pero ang mga salita nito ay humaplos sa kan'yang puso. Parang biglang gumaan ang pakiramdam n'ya ng marinig ang sinabi ng babae.

Nasira bigla ang magandang mood ng dalawa, who would have thought that they unfortunately meet a trash in this kind of place. Mabilis nila itong hinabol, Inakbayan ni Eduardo ang kapatid ng maabutan ito at bumulong dito, “Oh, dear brother, naligaw ka 'ata? Alam mo bang ang mga kagaya mo ay hindi bagay sa lugar na ito? Kung ako sayo, ngayon palang ay simulan mo nang umalis, mapapahiya ka lang din naman," Matigas na sambit nito sa kanyang tenga. Napayuko na lamang siya sa narinig. Kasalukuyang nasa harapan na sila ng malaking pintuan sa entrance ng Engarata.

At napatango nalang ako, at biglang nagtawanan sila ng malakas. "Damn it! RIP, buddy!" sabay-sabay nilang sinabi, at tawa na naman ng malakas. Sigh! But I don't care. They can think whatever they want. Basta ako, I know that strange girl was the one for me. And I still believe, someday, we will meet again... --- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV Nagising ako sa mumunting mga halik na dumampi sa aking mukha. Kaya't unti-unti kong iminulat ang aking mga mata...