Stranger Quotes Novels & Stories

tanong naman niya sa akin at sumagot ako sa kanya. "Hindi pa kami tapos mag-usap 'yong nalaman lang niya na ginahasa ang anak niya at kung bakit nangyari ito sa buhay namin wala ng iba dahil putol ang pag-uusap namin kagabi busy ang taong 'yon hindi ko na siya kilala ngayon kumpara noong may relasyon pa kaming dalawa strangers na kami sa isa't-isa," sabi ko sa kanya at hinihintay ko ang sasabihin ng manager ko may kausap pa siya ngayon sa cellphone.

I do not know why I am acting this way so suddenly, but there was a great urge in me to be of help to him. “Ano ang problema mo, Mister Stranger? Bakit parang pasan-pasan mo ang bigat ng mundo? What happened to you that made you look lost and miserable? With all honesty, you bothered me as well. Hindi ko alam kung bakit ako naapektuhan ng ganito sa nakita ko sa mga mata mo. Alam ko, I can feel it, na may mabigat kang dala sa dibdib mo. Kung ano man yun, sana lang ay ma-survive mo ito. Sana lang you can get through it. Oddly, but I wish you well. I will pray for you, Mister Stranger. I will include you in my prayers. That God be with you and guide you as you go through this stage of your life

‎“If I tell you the truth…” ‎Huminto siya. ‎Namamaos ang boses. ‎“You’ll hate everyone in this room.” ‎Nanikip ang dibdib ko. ‎Kasama siya roon. ‎Ramdam ko. ‎Kasama siya. ‎Bago pa ako makapagsalita— ‎biglang may inilabas ang lalaking estranghero mula sa loob ng coat niya. ‎Isang lumang kwintas.

Habang pinagmamasdan ang mga alon na marahang sumasayaw sa ilalim ng liwanag ng buwan. --- Tahimik. Pero hindi awkward. --- Parang pareho naming sinusubukang pahabain ang gabi. Dahil alam naming pareho ang katotohanan. Malapit nang matapos ang lahat. Malapit nang umalis si Mr. Stranger. At hindi namin alam kung ano ang mangyayari pagkatapos. "Do you ever wish you could stop time?" Mahina kong tanong.

“Ang mature mo na ngayon mag-isip. Parang kahapon lang, nasa high school tayo at sinasabi mong hindi ka gagawa ng assignment dahil gagaya ka na lang sa top one natin.” “Gaga! Bakit mo ipina-alala?” natawa siya. “Pero, mabalik tayo sa ‘mysterious stranger’ na daddy ng inaanak namin.” Ni-quote pa nito sa hangin ang salitang mysterious stranger. “Bakit kayo nagkita? Saan at paano? At ano ang reaksyon mo at reaksyon niya?” “Isa-isa lang na tanong,” reklamo niya rito.

Tinitignan ang pag-alis ko, kumaway ako at natawa nang kumaway siya pabalik. Madalas mas gumagaan ang loob kung makipag-usap sa mga taong hindi ko inaakalang makakasalubong ko dahil pakiramdam ko hindi sila judgemental at kung maging judgemental man sila alam kong iyon ang una at huli naming pagkikita. I heard someone said before that don't talk to strangers. But sometimes talking to strangers is not bad.

Talagang nakikita ko sa mga mata nila ang labis na pagkamangha. "What the fuck? Baka naman ang ibig sabihin ng lola mo na don't talk to strangers hindi 'yung huwag magpakilala sa strangers," iritado namang sabat ni ateng froggy at inirapan pa ako. Napa-krus naman ako ng braso dahil sa sinabi niya. Ano'ng pinagsasabi nito, eh samantalang iyon na rin ang ibig sabihin niyon? Iningles lang niya at pinasosyal.

Naamoy ko pa ang halo ng alak at mamahaling pabango mula sa kaniya. “Do you always kiss strangers that easily?” mababa niyang tanong. Napakurap ako at agad umiwas ng tingin. “I was just thankful—” “Thankful? Ganyan ka ba magpasalamat?” Bahagya siyang natawa ngunit hindi mo mahimigan ang tuwa sa mukha niya. “You’re strange.”

Nagsalubong ang mga kilay n'ya sa sinabi nito. "I don't talk to strangers Miss!" malamig na sabi n'ya rito. "Neither me! Pero hindi ko alam kung bakit kita nilapitan at kinausap. Kanina pa kita nakikita at nahahalata kong may problema ka. Sometimes, its better to talk to a strangers, dahil hindi ka nila huhusgahan," dagdag pa nito. Hindi n'ya alam pero ang mga salita nito ay humaplos sa kan'yang puso. Parang biglang gumaan ang pakiramdam n'ya ng marinig ang sinabi ng babae.