Stressed Out Quotes Novels & Stories

sabi ni Kevin. "Kevin, please. Nai-stress na ako sa samot-saring haka-haka at tsismis sa kompanya. Halos hindi na ako makalabas, kahit ang kumain sa canteen, dahil napapalibutan ako ng masasamang tingin. Marami silang sinasabi at hindi ko magawang i-deny," sabi ni Elise. "Iyan ba ang dahilan kaya para kang stressed at may dinaramdam?"

I couldn't help myself but to smile. "Don't think too much about what others may think of you. Just be yourself like always." "Hindi naman na madali iyon eh. Sa totoo lang, sobrang hirap ko na ngayong ngumiti. Ewan ko. Siguro na i-stress na ako sa mga nangyayari. Wala ba bang kapayapaan ang buhay ko?" Marahas akong napabuntong hininga.

puno ng hinakakit na sagot ng dalaga, sumimsim na rin ng wine sa goblet. Masama ang loob niya, yes. Pero ni hindi niya iyon maipakita sa bahay. She keeps pretending even at work. Bagay na lalo lamang nagpapabigat sa kanyang dibdib. Inabot ni Stacie ang kamay ng kaibigan at marahan iyong pinisil. “Then, I guess, the only thing you can do now is to tell them directly how you feel, Jewel. Alam ko ang pakiramdam ng nagkikimkim ng totoong nararamdan. Kaya kung ako sa ‘yo, just come clean, okay? Isa pa, hindi maganda sa kalusugan ang stress. It’s the source of most diseases we have today. So, just tell the truth, Jewel. I’m sure you’ll feel better afterwards.”

tumayo ito at niligpit ang gamit nyasa ibabaw ng mesa napab untong hininga naman ako na lumapit dito at niyakap ito. " may problema ba? sabihin mo lang makikinig ako kahit anu payan" pout ko habang nakayakap dito naramdaman ko naman na niyakap nyarin ako kaya bahagya akong nakampante." wala stress lang sa trabaho" mababakas mo ang malalim na pag hinga nito bakit kaya? bat hindi nya ko masabihan ng problema nya siguro talagang stress lang sya

“Magpahinga ka muna. Pwede rin na huwag ka munang pumasok sa kompanya. Ibibigay ko na lang sa ibang architect ang naiwan mong trabaho para hindi ka mahirapan—” Pinutol ko siya. “Kailangan kong pumasok. Magpapahinga ako ngayong gabi, pero tatapusin ko ang mga projects na hinahawakan ko.” Napatingin siya sa akin, malamig ang tingin. “Kira, bawal kang ma-stress. Kung hindi ka stress, mas mabilis tayong makakabuo.” Napakagat-labi ako. Ayokong makipagtalo pa. “Fine. Hindi muna ako papasok ng tatlong araw.”

She also need to visit her resto bar, ʼyun man lang ay maging productive ang araw nʼya. Kulang nalang kasi ay ma e stress siya, sa dami ng tumatakbo sa isip nʼya. May mga gawain rin siyang pinabayaan para kay Luttrell and she know very well na ganun ʼdin ito.

ani ko. Hinipan ko ang kape tsaka sumimsim. Humagod sa lalamunan ko ang init no’n. Inamoy ko pa ang usok na nagmumula roon bago ako bumaling kay Leanne. “Pakiramdam ko ay mas lalo lang akong maii-stress kapag wala akong ginagawa, Leanne. My mind won’t stop thinking of things that makes me anxious, so it’s better to keep myself preoccupied to at least forget of the things that are stressing me out,” I said as a matter of fact.

kitang kita ko ang kalamangan niya na napakataas sa akin na tipong magkaka stiff neck na ako sa kakatingala. "Medyo stressed si Jaq ngayon, hindi mo ba siya bibigyan ng motivation?" sambit ni Niccolo. "Hmmm..." hinawakan ni Sining ang kaniyang baba, "Ahh!" hiyaw nito ng may maisip na. "You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about."

" Ano bang hitsura ko? " " Pagod, " walang pag aalinlangan nitong tugon. " Linggo ngayon, pero dapat nagpapahinga ka. Magmula kaninang umaga, nakaguhit na sa mukha mo ang pagiging stress sa trabaho mo. Alam kong paulit-ulit ko ng sinasabi 'to pero huwag mo naman sanang pagurin ang sarili mo, Sebastian. Hindi 'yon makakabuti sa kalusugan mo. Pakiusap, sana kahit minsan, gumawa ka ng bagay na walang koneksyon sa pagiging boss sa kumpanya mo. Lumabas-labas ka dahil makakatulong din iyon sayo para mawala ang stress mo. " " Kung ganoon saan mo ba gustong pumunta? "

"Oo nga." "Kumusta ka naman sa trabaho mo? Baka sobra ka ng nai-stress, Love." Umiling ako. "Paano ako mai-stress eh nasuweldo maman ako." Pabalang kong sagot. "At isa pa, Hindi naman ako mabo-boring dahil ni Sophie. Palagi niya kaya akong kinakausap, ang daldal nun kaya hindi naman ako mababagot sa bawat paglipad namin."