Summer's Desire Novels & Stories

Pero nakita niya siguro sa mga mata ni Selene. Nakita niya 'yung desperasyon. 'Yung sakit. 'Yung desire. Kaya tumayo siya. Inilahad ang kamay niya. "Come with me," sabi niya. Hindi tanong. Utos. At si Selene, kahit lasing, kahit sabog ang isip, tumayo. Tinanggap ang kamay niya. Warm. Malaki. Secure. Hinila siya ng lalaki palapit. Sabay yakap sa bewang niya.

agad naman na sagot ni Desiree sa kanyang ama. “Balak ko nga na umamin sa kanya ng feelings ko pagkatapos ng summit,” dagdag pa ni Desiree. At habang binabanggit pa nga niya ang tungkol sa lalalking napupusuan niya a kumikislap pap nga ang mga mata ng dalaga at halatang punong puno nga ito ng paghanga rito.

Pero nagbago ang lahat ng mga nais niya nang mapasok sa kompanya nila Thunder. Kakakasal lang yata noon ni Thunder at Ira nang pumasok siya bilang sekretarya nito. Hindi niya alam kung bakit magaan ang loob niya sa boss. Sobrang fan din siya ng mag-asawa noon kasi laging nilalanggam sa sobrang sweet. Pero lately, nakakaramdam siya ng pananakit ng dibdib. Hindi niya napansin sa sarili na naiinis na pala siya. Dahil nagkaroon na ng puwang ang boss sa puso niya. Lagi kasi itong nagtatanong sa kan’ya tungkol sa mga gusto ng babae. Araw-araw yata kasi nililigawan nito ang asawang si Ira. Minsan mga itinuturo niya dito, mga sa tingin niya ay hindi gusto ni Ira pero hindi niya alam, na magugustuhan

malungkot na ngiti ni Carnation. Alam niya na hindi na maibabalik ang dati o wala naman talaga siyang maibabalik dahil simula pa lang, alam niya na wala talagang pag-asa. Umasa siya noon, pero nasuntok siya sa buwan. Hindi rin naman siya puwedeng pilitin na mahalin siya, kaya sumabay na lang siya sa agos. “Gusto mo bang tuparin natin ngayon, Carrie?” tanong ni Hugo, nakangisi.

Hindi dapat ako naaapektuhan. Hindi dapat ako natutong magpakita ng kahinaan. Kasi sa mundong ginagalawan ko — desire is leverage. At kung gusto ko siya… hawak niya ako. --- Amelia's POV Hindi ako makatulog. Pag pikit ko, siya agad. ’Yung tingin niya sa ilalim ng ilaw sa kalsada pagkatapos ng dinner — parang may tinatago sa likod ng composure niya.

Kung ang natatanging daan para mapanatag kami ni Mama ay ang kagustuhan niyang pumasok ako sa recessed prostitution fortress na iyon, gagawin ko. I am Ariadne Altavilla. My heart is forged from steel, unyielding and unbreakable, and in moments like this, I turn merciless—because I have to survive. Para sa katahimikan ng buhay ko, kailangan kong suungin ang matinik at mapanubok na kabanatang ito ng aking buhay.

Hindi niya akalain na makakayanan nito na saktan siya ng pisikal. “Wala ka talagang kwentang asawa!” Hindi na napigilan pang mapaiyak hindi lang dahil sa hapdi ng pagkakasampal ni Frederick si Anastasia, mas masakit pa rin ang sakit na tumutusok sa kanyang puso. She never thought that Frederick would go this far. He was so selfish that he’s so ready to sacrifice everything just to be the CEO of the KeyStone Legacy Builder. “Ano ba kasi ang gusto mo?!” sigaw niya at umiiyak na humarap sa asawa. Hawak pa niya ang namumulang pisngi na idinulot ni Frederick.

Nakasentro pa iyon sa harapan ni Summer na siyang rason upang mapahawak ito sa kaniyang bibig sa pagkakabigla. Ilang segundo itong natigilan na tila isang slowmotion na pangyayari dahil unti-unting ibinaba ni Summer ang kaniyang matamis na labi sa labi ni Storm. Matagal iyon. Matamis at napakasarap.

Tinaas niya ang kanyang kilay at nagtanong, "Anong gusto mong sabihin?" Napangiti si Summer. "Alam mo kung ano ang sinusubukan kong sabihin. Grabe ang pagsisikap ko dito. Huwag mong sasayangin ang pagsisikap ko. Simula nung nakilala ko siya, alam ko na kayo ni Tiffie ang meant to be. Alam ko kapag may gusto ka sa isang tao. Magtrabaho ng mas mabuti. Gusto kong mamasyal kasama ang aking apo at ipakita siya sa aking mga kaibigan bago ako malumpo. Napaka malas ko nitong nakaraan. Hindi ko alam kung kailan ako magiging baldado. Ituring mo itong tungkulin mo bilang anak."

muling tanong ng director nila na bahagyang ikinalunok ni Summer at ramdam niyang para siyang naging tuod sa kinatatayuan niya. Ramdam ni Summer na nanlalamig ang kaniyang mga kamay, para siyang pinagpapawisan ng malapit dahil sa kaba na kaniyang nararamdaman, hindi pa niya makuha kung anong dapat niyang isagot lalo pa at nalaman niyang anak ng director ng ospital na pinagtatrabahuan niya ang maaring costumer na kumuha sa kaniya. Parang sasabog ang isipan ni Summer sa mga nangyayari sa kaniya, dahilan upang bahagyang magdilim ang kaninyang paningin at ramdam niya ang kaniyang mga tuhod na nanlalambot. “Mommy….””