Sweet But Psycho In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

Umupo siya at marahas na hinawakan ang baba ko. Natawa ako sa naisip. Madulas? Anong klaseng mindset ba ang meron siya? Kinder 1? E kahit bata alam ang salitang 'madulas', means nadulas ng hindi sinasadya. Bob0! “Your face looks familiar to me, nag kita na ba tayo dati?” tanong niya at ginilid-gilid ang baba ko. Tila ba'y sinusuri niya ang mukha ko.

Tanong ni Joel sa crew "Ano daw Mary Joy? Tama ba ung pagkakarinig ko sa pangalan? tanong sa isip ko. Pero Hindi na ako nagtanong at binaliwala na Lang Ang sinabi ni Joel baka Kasi magkapangalan lang sila NG kaibigan ko. Parating na Po sir si madam Sabi NG crew. Nang biglang may sumigaw" honey" sigaw NG babae sa likodan namin at humarap Naman kami sa tumawad "honey" tawag Naman ni Joel. Nabigla ako dahil sa aking nakita.

Hindi pa ito nakuntento't mas ibinuka pa ang pisngi ng aking pagkababae upang mas magawa niya ng maayos ito. "Pvtcha, Sweetie, matatanggal mo na yata 'yan, ahh," halinghing kong sigaw. Literal niya kasi itong s********p kaya napapaangat ang aking pang-upo sa kakaibang sarap na dulot nito.

💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’. Bakit sweetness? Kasi kapag nagmamahal ka, ipaparamdam niya ang tamis ng pagmamahal. Kahit na plastik lang ‘yung pagmamahal ng iba, kikiligin ka pa din. Sweetness is the best thing that you can feel when you are in love.

“Bakit? Bawal ba magalit sa ‘yo?” Nakita kong tumaas ang sulok ng labi niya. “No, but you love me and you seldom to get angry at me.” “SICO!” Naiinis na ako. “It’s ‘honey’, baby, say it again!” “Hindi ako nagbibiruan sa ‘yo, Sico,” “It’s honey,” “Sico!!” “Honey,” “Ano ba Sico!!” “Again, it’s honey,” “Honey. Oh ayan. Masaya ka na?”

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Napakahilig ko pa naman sa mga sweets. Nakiramdam at lumingon-lingon pa ako sa paligid bago ko iyon binuksan. 'Yong totoo, wala naman akong paki kung mahuli man ako ni Francisco. Dinala niya ako rito kaya wala siyang magagawa dahil gagawin ko lahat ng gusto ko. At wala rin akong paki kung hindi iyon para sa akin. As if naman kakain siya ng ganito. Hindi akma para sa kaniya. Ang bagay niyang lamunin ay papaitan, tulad ng mindset niyang bitter at mahirap maunawaan.

naputol na ang dapat kong sasabihin nang sunggaban agad ako ni Dyq ng halik. His lips was pressed into mine. The kiss that has waited for so long, the kiss that has emotions moving with it. Ito yung halik na sabik, nagmamahal, nasasaktan, at nalulungkot. Pero lahat ng ito ay nawala sa katagalan ng pagdikit ng aming mga labi. Ang tangi na lamang natira ay ang pagkasabik sa isa't isa.

Baka mamaya, may mga matang nakamasid sa amin at mayari pa kami pareho "Alam mo ba kung bkait bigla kitang hinalikan, Sweetheart? Just because, masyado nang masakit sa tainga ang pagtawag mo sa akin ng "Kuya". I am not your Kuya anymore. I am your boyfriend." nakangiting wika nito