Novel & Cerita Tabing Dagat

Naka ngiting ani nang lalaki kay kitty habang marahan silang nag lalakad sa tabi ng dagat. She doesn't literally know the guy, he just approach her when she was busy taking some selfies. Umaga pa lamang ay nasa tabing dagat na siya hindi pa kasi gaanong ma init ang araw at magandang kumuha nang pictures sa tabing dagat.

SOLARA’S POV: “Finally we’re here.” Masayang saad ko habang tinatanggal ang shades ko at pinagmamasdan ang buong paligid. Puting buhangin na parang pulbos, tamang-tama para sa sa beach walks at picture spots. Malinaw at asul-turquoise ang tubig ng Philippine Sea, tahimik sa mga parte malapit sa baybayin. Maraming palma at puno ng mga buko sa tabing-dagat para sa chill na vibes at natural shaded spots. Ilang maliliit na beach cafés, restaurants at resorts sa tabing-dagat na puwede mong puntahan para mag-food trip o mag-relax.

Tiningnan niya si Gabriel, nakaharap na ito sa dagat. Bumaba na rin si Claire. Tumama kaagad sa balat niya ang mainit na sikat ng araw. Sumunod siya kay Gabriel, may puno ng Talisay sa tabi ng dagat kaya hindi mainit ang kinaroroonan nila.

Ang papalubog na araw ay tumatama sa dagat, na nagpapakinang sa ibabaw nito na parang isang makapal na layer ng nadurog na ginto, nakasisilaw at mapanukso. Sa ginintuang dagat, isang tatlong palapag na luxury cruise ship ang nakadaong. Nakikita lang niya ang ganoong barko sa TV at hindi kailanman nagkaroon ng pagkakataong malapitan ito sa totoong buhay, dahil hindi pa siya nakakapunta sa tabing-dagat noon, ito ang kanyang unang pagkakataon.

Tinanggal ko ang pagkakatali nito at nilagay ko ang lubid sa isang tabi. Ngayon hawak ko na ang sagwan. Binalingan ko ang vase, at malungkot akong napabuntonghininga. "It's time for me to say goodbye to you, my love." malungkot kong sambit. Sinimulan ko ang pagsagwan, at hindi nagtagal ay nakarating ako sa gitnang karagatan. Hapon na kaya medyo tumataas na rin ang tubig, may mga bangkero naman na papunta na sa pampang, may iba na papaalis palang para mangisda. Hindi naman ako natatakot sa dagat dahil marunong naman akong lumangoy sakaling tumaob itong bangka ko.

--- Sa Tabing-Dagat Ang dagat ay kumikislap sa ilalim ng araw, tila isang dagat ng mga bituin sa umaga. Si Anchali ay abala sa paggawa ng sandcastle habang si Aurelia ay nakaupo sa ilalim ng payong, pinagmamasdan ang mag-ama. “Mommy, look! Daddy helped me make a tower!” sigaw ni Anchali habang hinahagis ang buhangin gamit ang maliit na balde.

Ambon ambon nalang. Tinext nga ako ni Kiro kung gusto ko raw sumama sa dagat, sigurado kasi na maraming isdang makukuha ngayon lalo na katatapos ng bagyo. Isama ko rin daw si Ashray para ma try niya naman mag dagat.

Sa di-kalayuan sa may gilid ng dagat ay may nag iisang bungalow doon at nasisiguro niyang naroon sina Chelsea. Doon na rin ang tinatahak nilang daan na pababa. Nang marating nila ang tabing-dagat dagat ay nakita nila ang isang daan, patungo doon sa bungalow. Talagang sinadya iyon para maging daan. Naunang bumaba si Seb at nang makababa ito ay siya naman ang tinulungan ni Seb. Matapos niyang makababa ay itinali ni Seb ang lubig ng kabayo sa may puno, saka sila naglakad sa daan patungo sa bungalow. Naaamoy ni Allyana ang simoy ng dagat.

KINABUKASAN.. Maagang nagising si Keirah. Alas-kwatro pa lang ay nasa tabing-dagat na siya. Ninanamnam ang lamig ng hangin at maligamgam na tubig-dagat. Nilibot niya ang paningin sa paligid. Walang katao-tao, mga tulog pa siguro. Hindi rin naman natuloy ang activity nila kagabi dahil mga naka-inom na ang mga kasamahan.

Nakita nila ang ilang daang mga barko papunta sa tabing dagat. Ang mga barkong 'yon ay malalaki, at puno sila ng mga tao. Ang bawat isa sa kanila ay may suot na parehas na matingkad na berdeng malambot na armas at mahahabang saber. Ang presensya nila ay nakakatakot. Ang unang barko ay may malaking watawat at pana na may naka-ukit ng limang kuko na may kaliskis ng dragon.