روايات وقصص ضمن Tabing Dagat

Batid ni Agtok ang magandang pagsalubong sa kanilang ito ng panahon lalo na ang pagkahapsay ng binabaybay na look, kaya habang nakasakay sa isang bangka at abalang sumasagwan patungo sa dalampasigan, ay di niya naiwasan ang magtaka kung bakit malayong malayo ang yaong pangalang ibinigay sa lugar na iyon sa nakikita niya sa gabing iyon. Maraming kilalang dagat ang pumapalibot sa kapuluan ng Karayagan, at ang Bangisdagat ang isa sa mga kilalang nakamamatay layagin rito ayon sa mga kilalang manlalayag. Kung kaya nang malaman ni Agtok na may mahalagang angkatan silang gagawin dito ay nagdalawang isip siyang sumama, ngunit ngayoy hindi niya pinagsisihang tumaliwalag siya sa kanyang kalooban, dahi

Isang napaka lawak, napaka ganda, at napaka tagong. Dagat.

Pwera nalang kung mayroong bato, talagang mapapa aray siya doon. Maya maya pa naroroon na sila sa may tabing dagat. Huminto si Seth ng makita niya ang malawag na dagat at ang beach char na naroroon para doon maupo ang babae. Binitawan na rin si Tiffany sa wakas ng lalaki. Nang bitawan siya nito’y napatitig din siya sandali sa tinitignan ng lalaki. Naalala niya tuloy ang mga panahon na naroon sila sa Siargao, palagi rin silang nag uusap sa tabing dagat.

Nakamasid din sa malawak na parte ng bundok at may dagat sa pagitan nito. "Kung pumunta kaya tayo sa mismong dagat? Tinatawag na kasi niya ako 'e. Tingnan ninyo iyon 'o. Grabe sobrang asul na asul nakaka'excite maligo!" Tinuro pa ni Daxon ang dagat na steady lamang. Walang alon na humahampas sa may tabing dagat. Meron man ngunit hindi ganon kalakasan kung titingnan sa ibang beach na aming napupuntahan.

“Tatawagin ko siya.” Pilit siyang ngumiti, saka dahan-dahang tumalikod. Ngunit habang papalayo, hindi na niya napigilan ang pag-iyak. Tumulo ang kanyang mga luha habang tinatahak ang masikip na daanan patungo sa tabing-dagat. Alam niyang ito na marahil ang araw na kinatatakutan niya sa loob ng maraming taon—ang araw na maaaring kunin sa kanila si Sara.

Tsk! Habang naglalakad ako may nakita akong kuneho sa tabing dagat na tumatalon-talon. Nanlaki ang mata ko ng tinamaan siya ng alon sa tabi ng dagat. Dali-dali akong tumakbo papalapit sa kuneho bago pa man siya mahampas ulit ng alon sa tabing dagat at maitangay ng alon. Mahal ko ang mga kuneho kaya ayo ko malunod ‘to.

Pero bakit parang lalo lang uminit ang paligid? --- Pagdating nila sa tabing-dagat ay sinalubong sila ng masayang tanawin. Maraming nagtatampisaw sa malinaw na tubig, may mga bata na nagtatawanan, mga pamilya na nagpi-picnic, at mga magkasintahang naglalakad habang magkahawak ang kamay.

sabi niya. Napatili naman ang dalaga nang buhatin siya ni Javier na parang sako, ngunit bilang gentleman, hawak nito ang laylayan ng dress ng dalaga para hindi masilipan kahit gabi na. Mabilis lang sila nakarating sa dagat dahil malalaki ang hakbang ng lalaki. Agad siya sumulong at binagsak ang dalaga sa tubig pero agad niya din ito hinawakan ng makita na natatakot ito sa tubig.

Tisay POV Mainit ang hapon at malakas ang sikat ng araw pero presko pa rin ang simoy ng hangin dito sa tabing-dagat. Gising na ang lasenggong si Kaiser. Hapon na rin siya nagising. “Tisay, maligo tayo mamaya sa dagat habang nag-iihaw ng mga pagkain, gusto ko ‘yon,” bungad ni Kaiser nang magising siya mula sa mahaba niyang tulog. Gulo-gulo pa ang buhok nito habang pababa sa hagdanan, pero pogi pa rin. Mas guwapo pa nga ata kapag magulo ang buhok niya.

Ang amoy ng maalat na dagat ay mabilis na pumasok sa aking ilong. ​Nang mabasag namin ang huling pinto ay iniluwa kami nito sa isang napakalawak at basang pantalan sa ilalim ng isla. ​Ang tubig dagat ay marahas na humahampas sa gilid ng semento. Sa gitna ng pantalan ay nakadaong ang isang sleek at itim na submarine handa nang sumisid anumang oras. Nakatayo sa gilid nito ang halos dalawampung pinakamagagaling na guwardiya ni Arthur Sterling lahat sila ay nakatutok ang mga baril sa aming direksyon.