Tagalog Poem About Life Novels & Stories

"Pagod na pagod na ako. Pagod na ako sa mga pang-aalipusta ng mga tao sa akin, pagod na ako sa mga pang-iinsulto ng mga tao sa akin. Ano bang kasalanan ko? Hindi naman ako nakikialam sa buhay ng may buhay pero bakit pinakikialaman ang buhay ko?" "Gusto mo ba talagang malaman ang tungkol sa buhay ko? Gusto mong malaman kung bakit kinusap kita na wag mong ungkatin ang nakaraan ko? Dahil yun ang natitirang alaala ng tatay at kapatid ko na ayaw kong guluhin ng mga tao. Yun na lang ang tanging alaala ng mga taong mahal ko ang ayaw kong mamantsahan ninyo." Halos hindi na ako makahinga sa sobrang paninikip ng dibdib ko pero nagptauloy pa rin ako. "May father and my sister were brutally killed in fr

Hindi ko maiwasang kiligin sapagkat pakiramdam ko para niya akong hinaharana nang mga sandaling iyon. His sung a song that composed by him "You light of my life" hindi man ako pamilyar sa kanta pero sobrang tagos sa puso ko ang bawat lyrics nito. Katulad na lang nang isang stanza nito na nagpatayo nang balahibo ko, dahil tamang tama saaming dalawa. The very first time that my eyes lay on you, I thought it's magic and everything is fine. You light of my life, you light of my life into the darkness when I'm alone. You help me from drowning, you lift me when I'm feeling down.

Siya ang nagbigay kahulugan ng salitang pamilya sa akin. "Sa laban ng buhay hindi lahat panalo. Minsan panalo, minsan talo pero hindi ibig sabihin na kailangan nating sumuko. Alam kong masakit ang mga pinagdaanan mo, Apo. Pero walang ibang makakatulong sayo kundi ikaw mismo, ikaw, ang sarili mo."

My love for you is immeasurable, like the countless waves in the sea, countless stars in the darkest night, and the countless cereal grain in the rice field. Alam kong hindi madali ang pag-aasawa pero handa akong suyuin ka sa bawat araw na hindi natin naiintindihan ang isa't isa. Kahit masungit ka at palaging galit, hinding-hindi kita ipagpapalit. Ikaw ang mundo at buhay ko.

Ang Mga Tropa Mag-isa na naman sa maliit na kwartong ito. Mas lumalala talaga ang gabi lalo na kapag ang ulam mo ay pancit canton at nilagang itlog ta's ikaw lang mag-isa. Hindi ko alam kung bakit, pero lalo ko lang naiisip kung gaano kalungkot ang buhay ko. Mag-isa, walang kasalong kumain sa hapagkainan ng pancit canton at nilagang itlog na ginawa para sa maramihan.

She was so tired that she couldn't open her eyes even a bit. "Gosh, paano ba ako umabot sa puntong ito? Where's the life I used to live? Once, I had everything. I did nothing against anyone. All that I wanted was to be free and this is what I got. Is this the price of the effin' freedom I've been wishing for all my life?" anang dalaga sa sarili, kasabay ng pagtulo ng isang patak ng luha sa pisngi niya. "Is this how everything would end? Hanggang dito na lang ba ako?"

Marahil ay hanggang doon na lang ang kanyang buhay. "Pasalamat ka na may natitira pa akong kaunting awa sa iyo. Hindi ko dudungisan ang palad ko para kunin ang walang kwentang buhay mo. At ayaw din kitang mamatay dala ang apelyido namin sa kabilang buhay!"

Paano iyon, kung gaano siya nag-iinarte at walang araw ilang oras lang ang nakalipas? Parang nababasa ang isip niya, hinila siya ni Mark sa yakap niya. “Okay lang ako, talaga. Medyo nadala lang ako sa iniisip ko kagabi. Napakaraming bagay… ang tila walang sagot, at lahat ng buhol na ito ay nag-kristal sa isang masungit na bukol sa aking puso. Dinudurog ako nito na parang bigat, at hindi ako makahinga, alam mo ba? Ngunit nang sa wakas ay naunawaan ko ito, nawala ang bukol. Ganyan talaga ang buhay, I guess. Gaano man ito kabigat na labanan, kapag itinulak nito ang sarili sa iyo, wala kang pagpipilian kundi ang lampasan ito sa alinmang paraan. Iyan ang halaga ng pamumuhay at paghinga, hindi ba?

Pinabayaan na niya ako. Tuluyan akong pinanghinaan ng loob at kinain ng lungkot. Hindi ko magawang kumain. Napapagod na akong imulat ang mga mata at tanging hinihiling ko na lang ay bawian na ako ng buhay. "Hindi lahat ng nasa kulungan ay may kasalanan," ani ng isang bilanggo sa akin. "Naniniwala ako na isa ka rin don."