Novel & Cerita Tagalog Poem About Life

Tanong ko kaya nilingon niya ako "Kagaya ng palagi kong sinasabi, Sumabay lang kayo sa agos. Magpanggap na bulag, tumahimik kahit may alam at hayaang kumilos ang mga kalaban. Nalalapit na ang harapan ng mga maglalaban, Malalaman na kung sino ang mga dapat at hindi dapat pagka-tiwalaan. Sa Laro ng Buhay at Kamatayan, Maraming sikreto ang malalaman. Mga sikretong magpapagulat at dudurog sa puso ng bawat maglalaban." Mahaba niyang litanya habang walang emosyong nakatitig sa akin

Ava’s P.O.V ‘Life must go on’, ika nga. Kaya kahit marami na ang nagdaang unos ay tuloy lang sa pagsagwan sa buhay. Parang kailan lang ay waring ang bigat ng bawat paghakbang ko sa lupa, ngayon ay gumagaan na. Kahit papaano ay nakaya ko ring lampasan basta lapatan lamang ng tapang at tiyaga.

Kaya alam niyang hindi niya kakayaning pang mabuhay kapag nawala ito. “Dito, tahimik, malayo sa magulo at maingay na lungsod. Dito, simple lang ang magiging buhay natin. Tayong dalawa lang,” tila nangangarap na wika nito. “Do you always want that kind of life? Iyong simple lang?”

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

True love doesn't just fill your heart, It over flows into your whole body and soul. A Rose speaks of love SILENTLY. In a language known only to the heart. I love my eyes, When you look into them. I love my name, When you whisper it. I love my heart, When you love it. And I love my life, Because you are part of it. Mula ng makilala kita, lagi na akong masaya, Laging tulala at naiisip ka, Napakasaya Laging gumising at naghihintay na ika'y makapiling.

CLOVETT SALMIGAN JASPER POV: Life teaches us a lesson, never give up. Just surrender everything sa Panginoon. Hindi naman talaga ang sakit ang papatay agad sa atin kundi ang walang tiwala sa sarili natin. Kapag nawala ang tiwala at pananalig mo sa'yong sarili ay doon na mismo susuko ang puso mo, doon na mismo susuko ang katawan mo pero kapag ikaw ang klase ng taong matindi ang pananalig ay walang imposible na bigyan ka pa ng another chance to live. Another chance to smile. Another chance to breathe sa mundong ito and another chance na makasama mo ang mga mahal mo sa buhay.

Sana magdusa ka Nangangako, hinding-hindi tayo makakalabas nang buhay Dahil nakagapos tayo sa bahay na nasusunog Nakagapos sa bahay na nasusunog Sinubukang iligtas tayong dalawa, pero pinanood mo lang kaming mamatay Nakakulong sa loob ng bahay na nasusunog Hindi mo ako hahayaang lumabas Sunugin hanggang sa pundasyon, sunugin ang lahat Pakinggan ang apoy, masdan ang tunog Sunugin hanggang sa pundasyon, sa lupa, sa lupa Nakakulong sa loob ng bahay na nasusunog Sunugin hanggang sa pundasyon, sunugin ang lahat Pakinggan ang apoy, masdan ang tunog Sunugin hanggang sa pundasyon, sa lupa, sa lupa Hindi mo kami hahayaang lumabas"

Hindi ako nakipagtalo. Hindi ako nagalit. Hindi ako tumakas. Sa halip... Ngumiti ako. At marahan akong tumango. "Okay." Hindi ko alam na ang simpleng salitang iyon... Ang magsisimula ng pinakamagandang bahagi ng buhay ko. At ang magiging dahilan din ng pinakamalaking sakit na mararanasan ko balang araw. To Be Continued...

Napailing ako. Mukhang mas mahirap pa talaga ang buhay ko rito kaysa sa inaasahan ko. ****** LMCD22