Romans & histoires Tagalog Poems About Nature

Sa tunay na mundo, isa ang buwan ngunit sa mundo ko, magiging buwan ang sinumang pinapahalagahan at minamahal ko. “Alam mo bang nang dumating ka sa rancho, ikaw 'yong liwanag na nagbigay sa akin ng daan na makaalis sa masalimuot kung buhay. Ikaw 'yong taong dumating na hindi ko inaasahan na magpapabago sa buhay na nakasanayan ko. Ikaw ang buwan ko, Thyme, pero sa'yo ko rin naranasan 'yong matinding sakit na higit pa sa masalimuot kong buhay. Hindi lahat ng liwanag na daan pwede mong sundan minsan kailangan mo ring magpatuloy sa daang madilim at hanapin 'yong liwanag na kahit kailan hindi ka iiwan at hindi mo magagawang talikuran.”

Jessica'as POV I can't help but admire the beauty of nature. Nakakapagod man ang pag akyat ngunit sulit na sulit ito. Nakakawala ng problema ang makita ang magandang tanawin sa aking harapan. Para akong nasa langit kasi puros ulap ang aking nakikita at ang presko ng hangin. Hindi mahirap ang pag akyat dahil may mga railings na nilagay. At makikita mo na sadyang tinanim ang mga iba't ibang puno na lalong nagppaganda sa lugar.

Ang mga puno at halaman, ang lawa, ang casita, ang tulay at maging ang malayong casa. Maganda, tahimik, at malamig ang buong paligid. Maliban pa riyan ay parang nagdadala ng kapayapaan ang lugar. Parang pinapalaya ang kaniyang puso at pinapagaan ang bigat sa kaniyang dibdib. So this is nature... ngiting bulong niya sa kaniyang sarili.

Bahagyang lumaki ang kanyang mga mata bago siya tumango. "Pagkatapos nito, napakasarap ng mararamdaman mo. Ang hangin, ang paligid, ang kalikasan—mararamdaman mo sila nang higit kailanman. Hihigpit ang iyong mga pandama. Maririnig mo ang bahagyang paggalaw ng mga dahon, ang pag-awit ng mga ibon, ang paggapang ng maliliit na insekto, at magiging kamangha-mangha iyon. Hayaan mo lamang itong pumasok."

“Invisibility ang allure ko. Ano ang ibig mong sabihin sa ibang ikinikilos?” Tinignan nya ako sa mata , tila kinikilatis ako lalo at inoobserbahan ako. “Dati ay normal na refuge tree sila, steady lang. Pero nang napadpad ka dito ay bigla na lamang silang kumilos ng ganyan. Wala pa sa bayan ang nakapagpagalaw sa kanila ng ganito. Baka ikaw na ang sinasabi sa legend.” “Legend?”

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

"Paalam" 🎵 Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete sa'yo Torete, torete, torete sa'yo 🎵 After she said that, she started walking away as the tears started rolling down to my cheek. 🎵 Ilang gabi pa nga lang Nang tayo'y pinagtagpo Na parang may tumulak

sige maiiwan na kita,"paalam nito,kaya tumango na lang Ako Pagkatapos Kong maglaba,Naisipan Kong maglakad lakad muna dahil Wala Naman na akong ibang gagawin,Kaya lilibutin ko Ang muna Ang buong kabahayan,Narating ko Ang harden na puno Ng halamang namumulaklak,Ang gandang tingnan,Pero Nagulat Ako Ng may gumagalaw sa likod Ng halaman kaya agad akong lumapit Dito Saka sisilipin Kong sino Ang naru'n,May Nakita akong bato na medyo may kalakihan Saka agad ko iyon pinulot.Saka unti-unti akong lumapit ngunit Ng makalapit na Ako ay Narinig ko Ang boses babae habang kinakausap Ang halaman, kaya mas Lalo akong lumapit pa Ng kunti upang Makita Kong sino iyon.

mahinahong sabi nito. "Sige po, salamat," tugon ko. Mabagal. Nag-iingat kasi ako na hindi mabaliktad ang dila ko kapag nagsalita. Hindi nga ako sanay magsalita ng tagalog, kasi bisaya ako. Habang naghihintay, malaya ko namang nilibot ng tingin ang buong paligid. Ang ganda ng mga halaman kaya lang mukhang hindi na alagaan.

Alam kong wala siyang lakas na tumanggi kaya ginamit ko na ang pagkakataon na ito at sana ay makatulong ito sa kaniya. “Sa mundong nakakapagod, Sana makahanap ka ng pahinga mo. Sa mundong puno ng pait, Sana hindi ka mapagod maghanap ng tamis. Hindi pa huli para sumaya, Nandito ako upang iyong makasama, Hindi kita iiwan at hahayaang mag-isa. Sa daan mong nakakaligaw... Hindi kita pababayaan na masaktan.”