Tagalog Poems About Nature Novels & Stories

“Huwag natin sayangin ang bawat sandali, sapagkat ang bawat segundo ay makabuluhan.” Sa entrance pa lamang ng kakahuyan ay kaagad tumambad sa amin ang nagtataasang mga puno sa kapaligiran. Bagama't nasa bandang alas-una pa lang ay naririnig ng aking tainga ang huni ng pag-awit ng mga ibon sa kanilang pugad. Manghang-mangha ako sa nahahagip ng aking mga mata, saka nakaka-relax sa damdamin ang simoy ng hangin, samantala ang aking kasama ngayon ay mukhang nayayamot dahil sa mga insektong lapit nang lapit sa kaniyang balat. “Gosh, what kind of place is this?! Bakit lapit nang lapit ang mga insekto sa aking balat?!” pagrereklamo niya rito.

Alam niyang nasa signal 3 ang Tagaytay may isang oras na, at noon lang siya nakakita ng fog na mistulang hinihila ng hangin, parang maliliit na mga buhawing nabubuo at naglalakbay sa hillside na nakapalibot sa namumuting surface ng Taal lake at mga bulkan niyon. Napahingal na lang siya sa magkahalong kilabot at panggigilalas. Sa kabila ng kaba, hindi niya maalis ang kanyang mga mata. Napalingon sa kanya si Pepper na parang namalayan ang kanyang presensya. Saka ito ngumisi. “Amazing, isn’t it?!” sigaw nito patungkol sa tanawin. “I wish I have my camera!”

pagtatanong ko ng may kaba at takot. Makikita sa mga mata ko ang lahat ng kaba na nararamdaman ko ay naipon sa pagtitig ko sa mga mata niya kung saan ay bahagya ang pamumula at talim nuon na nakatingin sa mukha ko. Bumuntong hininga ako kasabay niya na may kasabay na pagbuga ng hangin. “Marry me," malakas at mapaninghal na nag-uutos.

"Taliwas na ako." Tumango siya sa akin kaya pinaandar ko na. Tuloy lang ako sa pagmamaneho dahil hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hanggang mahinto ako sa tahimik na lugar, bihira lang ang mga bahay. Bumaba ako sa aking motor at naglibot-libot. May nakita akong ilog doon, agad ko itong pinuntahan. Napakalinis ng tubig at may mga water lily din. Umupo ako sa damuhan. Kapag may nahahawakan akong bato ay binabato ko sa ilog. Tanging pag-agos lang ng tubig ang aking maririnig. Ang sarap pala sa pakiramdam kapag wala kang iniisip.

None of my business. I concentrated on the asphalt road. The view in the island is magnificent. Ramdam ko ang simoy ng amoy-alat na hangin mula sa dagat na abot-tanaw ko lang. Ang daan ay nalilinyahan ng mga puno ng niyog at mangga sa magkabilang-gilid. May mangilan-ngilan na ring mga taga-isla ang naglalakad at may mga bitbit na balde na may laman na kung anu-ano.

“Nang makaharap ng hangin sa taglamig ang tumpok ng mga alahas. “Ang mga palabas ay ilan lang sa mga material na bagay sa mundong ibabaw. Ang tulang ito ay nagmula sa World Universe! Ito ang sikat na tula nina Qin Guan ng Song Dynasty na pinamagatang “The Immortal Magpie Bridge.” Narito ang buong tula na ginawa ni Qin Guan. Sinadyang mabuo ang mga dumadaloy na ulap. Ilang pagsisisi ang makikita sa mga shooting stars.

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

Hindi ko aalam kung saan nanggagaling ang tubig o kung ano ang nasa pinakataas nito. Iniwas ko ang aking tingin sa tubig at dahan-dahan na lumingon. Tila natigil ang aking paghinga nang masilayan ang ganda ng lugar. Malagong mga damo, matataas na puno, ibon na malayo ang lipat at isang payapa ay malinis na batis. Sobrang tahimik na maririnig mo ang aliw-iw na nagmumula sa batis."

Bagay na siyang pinagpapasalamat ko, dahil kahit papano naibsan ang init na naramdaman namin habang naglalakbay sa tirik na tirik na araw. "Ang Ikaapat na bundok— Kung saan tayo naririto ay siyang tirahan naman nang diyosa ng kalikasan." kaya pala alaga ang buong paligid— Wala kang madadaanan na patay na halaman o maging mga puno. Malinis rin ang buong paligid. Sagana rin sa maraming prutas ang buong paligid, at kahit saang parte o sulok ka ng bundok tumingin puro buhay ang nakikita kong mga puno at hitik pa sa bunga.

Mahinang sabi ko Nag angat ito ng tingin at nagtatakang tumingin sakin. Natigilan naman ako. May malaking bintana sa likuran ko na nakaharap naman kay Juancho at ang pumapasok na liwanag doon galing sa sikat ng araw ay tumatama sa mata nito. Lalong lumilitaw ang tsokolate nitong mata and it mesmerized me. Parang may kung ano sa mata nito na nag papalambot sa puso ko. Bumagay ang mga mata nito sa matangos na ilong nito at mapupulang labi. Napalunok ako. Gusto ko siyang ihiga sa lamesa at pag samantalahan. Napapilig nalang ako ng ulo ng mag salita ito. "Ok lang masarap naman ang carrot" nakangiti ito at dahil don bahagyan lumiit ang mga mata nito.