Novel & Cerita Tagalog Poems About Nature

paliwanag ni abuela. Saglit na tumahimik ang paligid, habang hinihintay ko ang pagsasalaysay ng propesiya na sinasabi ni abuela. "Ayon sa mga kanunu-nunuan ng ating angkan. Noong bago pa lamang ang mundo at wala pang mga tao, o kahit na anong nilalang maliban sa dalawa—ang liwanag at kadiliman. Nag-isang dibdib sila at ang bunga ng pagmamahalang iyon ay ang supling na tinawag nilang hangin. Ang hangin na s'yang magbibigay kapayapaan sa naglalabang kapangyarihan ng liwanag at kadiliman. Ang pangalawa ay ang biyaya. Bibiyayaan nito ang lupa upang maging mayabong ang mga tanim, magkakaroon ng buhay ang lupa at magiging masagana. Ang pangatlo ay ang tubig upang tulungan ang biyaya na yumabong. A

Kapag umihip ang malamlam na hangin, unti-unting nalalaglag ang mga talulot, tila ba may sarili silang ritmo—paikot-ikot habang bumababa, parang mga alikabok ng alaala, o parang niyebeng gawa sa liwanag at damdamin. Sa Mt. Kulis sa Tanay, Rizal, tunay na kahanga-hanga ang tanawin. Mula sa kinaroroonan ni Alyssa, tanaw ang mga burol na animo’y mga alon ng berde—iba’t ibang anyo at taas, tila walang katapusan. Sa malayo, tanaw rin ang mga ulap na humahalik sa tuktok ng mga bundok. Ang mga damuhan ay sumasayaw sa bawat dampi ng hangin, at ang mga bulaklak na ligaw ay nagsasalo sa iisang sayaw ng kalikasan.

Kailangan niyang aminin na may chemistry sila, at maganda silang magkasama. Kasabay nito, talagang excited siyang makita silang magkasama na umarte sa entablado. Bumalik sa entablado, sinimulan ni Paolo ang pag-arte ng kanyang mga linya... "Kalmado ang langit, at sumisikat ang araw na may nakakasilaw na liwanag. Sana makita mo ang mga kababalaghan nito. Kung may anumang pwedeng baguhin sa aking kapangyarihan para ibalik ka sa buhay..."

Masayang pinagmamasdan ko ang mga nagdaang tanawin – ang mga puno ng kawayan sa gilid ng highway, ang mga bahay na nagiging maliliit sa likuran namin, at ang dagat na sumisilip sa mga liko ng daan. Napakalakas ng hangin, pero hindi ito nakakapagpatinag sa saya ko. I'm wrapped around Caelus' back, feeling the firmness of his abs under my hands. The wind is whipping my hair into a frenzy, but I don't care – I'm too caught up in the thrill of Caelus' ride. Pamilyar sa akin ang daan. Alam kong papunta kami sa Batangas – ang mga puno ng saging, ang mga taniman ng mais, at ang mga tanawin ng mga bundok na papalapit na sa dagat.

Madilim man ang sa malayong dako na naabot ng kanilang mga mata, hindi naitago ng kadiliman ang kagandahan ng kapaligiran. The mysterious scenery of the silhuette of the famous Taal volcano in the middle of a wide lake make her more amazed. Tila isang simpleng anyong lupa lamang iyon na nagtataglay ng kakaibang katangian. Katangiang hindi mo maaarok kung hindi mo ito masisilayan sa liwanag.

Naihahanda na din ang set ng mga propsman. Napagpasyahan ni Angela na naglibot libot sa buong lugar. Nasa Tagaytay HighLand sila at maganda ang tanawin. Kita ang buong pamayanan sa baba. At magandang view ng Taal Volcano sa malayo. Sariwa pa ang hangin. Walang polusyon. Liilpat sana siya ng puwesto. Nang bigla siyang ma out of balance habang naglalakad. Ipinikit ni Angela ang kanyang mga mata at hinihintay ang kanyang pagbagsak sa lupa.

True love doesn't just fill your heart, It over flows into your whole body and soul. A Rose speaks of love SILENTLY. In a language known only to the heart. I love my eyes, When you look into them. I love my name, When you whisper it. I love my heart, When you love it. And I love my life, Because you are part of it. Mula ng makilala kita, lagi na akong masaya, Laging tulala at naiisip ka, Napakasaya Laging gumising at naghihintay na ika'y makapiling.

Mukha kasing naiisipan ng binabantayan niya ang maligo sa dagat. Kung sabagay sa alinsangan ng maghapon kanina ay kahit naman siya ay maaakit magtampisaw Napakaganda ng dapit hapon, nakakaaliw nga namang lumangoy kapag ganito ang kapaligiran.Tahimik ang Baryo Bacawan. Sa madaling araw lamang hanggang tanghali maingay sa bahaging pantalan.Pero dito sa lugar na kinaroroonan niya ay payapa at palaging tahimik lamang.

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

Tumango na lang ito, kahit bakas ang pag-aalala sa mukha. Paglabas niya, agad siyang sinalubong ng sariwang hangin ng dagat ng Boracay. Humaplos iyon sa kanyang balat, tila sinusubukang tanggalin ang bigat na matagal nang nakadagan sa kanyang dibdib. Sa malayo, kumikislap ang puting buhangin sa ilalim ng papalubog na araw, habang ang dagat ay kulay ginto at turkesa—banayad ang alon, tila may sariling himig. “Ang ganda rito sa labas…” mahina niyang bulong sa sarili. “Sariwa ang hangin… at hindi plastic ang mga tao dito.”