Tagalog Story Novels & Stories

Natagalan ako sa pagligo. Habang nakikinig sa alon ay bigla kong naalala si Mama. She loves the sound from the shore. I know, she used to tell me that. Sa tuwing nag-uusap kami ay hindi pwedeng walang kwento tungkol sa dagat. “Mama...” I whispered. “Kumusta ka na po?” I hope you're well...

Sumuko na siya dahil nawala na ang kanyang pag-asa na linisin ang kanyang pangalan dahil siya ay clueless, at hindi alam kung ano ang gagawin upang patunayan na siya ay inosente. "Mahabang istorya ito aking Apo, pasensya na kung naging miserable ang buhay mo nitong mga nakalipas na taon, at naghihirap ka upang mabuhay ka lang nitong makalipas na pitong taon. Maaari ka nang bumalik ngayon, at sasabihin ko sa iyo ang buong kuwento." "Ha, paano mo nalaman iyan?" Tulala si Jate dahil alam ng kanyang lolo kung gaano kalungkot ang kanyang buhay sa nakalipas na pitong taon.

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

Pagkain naming dalawa. He was topless. Tanging ang suot ay ang slacks niya. Tiningnan ko ang katawan niya hanggang nadapo sa balikat nito. "Anong nangyari sa balikat mo?" Curious kong tanong. Ngumisi ito. "Do you really want me to tell you the whole story?" Biglang bumalik sa ala ala ko ang nagyari kagabi. Biglang nag-init ang mukha ko.

"Ano pong nangyari sa paa ninyo?" "Wala 'to. O, nakapagsaing ka na ba? Masarap ang ulam natin ngayon," masigla nitong sabi sabay taas ng bitbit na manok. Nakanguso niyang tiningnan ang manok. Buhay pa naman pero laylay na ang mga pakpak. "Saan naman ho galing iyan, Tang?" "Naligaw. Hinuli ko na. Sayang din kasi, na-miss ko nang mag-ulam ng tinulang manok, 'nak."

sagot ni Jolisa. “Bakit?” “Baka may multo.” Tuluyan nang napatawa si Tyler. “Jolisa, nasa Baguio tayo, hindi sa horror movie.” “Hindi nga!” depensa nito. “Ang dami kong naririnig na kwento na maraming multo dito.” “Mga kwento lang ’yon at walang katotohanan. Ang narinig mong ingay ay baka pusa lang ’yon.”

pahabol pa nito saka tuluyang umakyat sa itaas. Nagkibit balikat na pinagpatuloy ko na lang ang agahan. SA isang makipot na daan ako lumiko. Medyo malayo ito sa bayan ng Vigan. Masukal at lubak lubak ang kalsada. Pawang talahib at malalaking't matatayog na puno ang nadadaanan ko sa gilid. Kinabahan na ako at tila kanina ko pa binaybay ang malubak na daang ito pero wala pa rin akong natanaw kahit na ni-isang bahay.

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

“Invisibility ang allure ko. Ano ang ibig mong sabihin sa ibang ikinikilos?” Tinignan nya ako sa mata , tila kinikilatis ako lalo at inoobserbahan ako. “Dati ay normal na refuge tree sila, steady lang. Pero nang napadpad ka dito ay bigla na lamang silang kumilos ng ganyan. Wala pa sa bayan ang nakapagpagalaw sa kanila ng ganito. Baka ikaw na ang sinasabi sa legend.” “Legend?”