Teacher Quotes For Teachers Day Novels & Stories

"Ikaw ang trophy ko, Thea. Hindi mo kailangan ng medalya para ipagmalaki ka namin." Pinagkaguluhan din ako ng mga teachers. Lumapit si Ma’am Tolentino, ang favorite kong adviser. “Hindi lang sa talino ka outstanding, Althea. Sa puso, sa disiplina, sa respeto. You will go far. Never forget who you are.”

Wala naman akong magagawa dahil isang sasakyan lang kami so wala talaga akong choice! Nag-ring ang bell at hudyat iyon na tapos na ang recess ng mga bata kaya nag-ayos na kami ni Karen para pumunta sa susunod na klase namin. ****** Unang araw ng seminar at masaya naman dahil marami akong natutunan sa mga guest speakers. The theme is ‘HOW TO BE A GOOD EDUCATOR WITHOUT COMPROMISING YOUR PRINCIPLES’. Karamihan ng mga guest speakers namin ay mga retired teachers and public servants na galing pa sa iba’t-ibang lugar sa Pilipinas.

Tanong ko pa rito. "Terror home room teacher namin yun sa education. Akala mo laging mag dalaw araw-araw eh ang alam namin menopause na yun." Sagot naman nito sa akin na ikinatawa ko naman. Alam ko na meron talagang mga ganun na teacher na hindi mo maintindihan ang ugali. May terror na ewan dahil ganun din naman sa dating pinapasukan ko. "Ganyan talaga, may teacher din ako dati na konting pagkakamali lang eh drop out kaagad ang sinasabi." Saad ko naman rito.

“Lalaki siyang mabuting bata dahil mabuti kang ina at maganda ka magpangaral. Believe your self and your son.” “Sana nga, Kaleed.” Pagdating namin ay sinalubong kami ng teacher ng anak ko. “Mabuti ay nakahabol kayo, ma’am. Nasa loob sila.” “Pasensya na kung pinaghintay ko sayo. Nasiraan kasi ako.” Hingi ko ng pasensya sa mga ito. “Naku wala ‘yon. Sabi nga ng mister mo baka na-traffic ka lang.” may ngiting sabi nito.

Kabilang dito, ang pangalan ko na matibay na nakatayo sa unang pwesto. Maraming guro sa school group ang nagpadala ng mga voice message ng pagbati. [Anne, congratulations!] [Teacher Anne, congratulations!] [Anne, treat mo kami this time!] [Tama, Teacher Anne, bukas ay Sabado, bakit hindi tayo bumili ng mga sangkap para sa hot pot at pumunta sa bahay mo para mag-dinner? By the way, pwede na rin nating ipagdiwang ang kasal mo at ang pagkapanalo mo sa first prize sa district teacher competition.]

Usisa ko sa kanya. "Ahm. W-wala ate. Wala akong pasok ngayon. Teachers day kasi. May event sila ngayon sa school kaya busy ang mga teachers." Bigla siyang naging balisa kaya napakunot ang nuo ko. "Hindi ba kailangan ang presensiya mo doon? Sa pagkaka-alam ko kapag may event ay required lahat ang mga estudyante na pumunta?" Tanong ko dahil ganoon naman ang ginagawa namin noong nag-aaral pa ako.

“There will come a time, Ceila, when you will find the balance. Hindi kailangang ngayon. You don’t need to pressure yourself. Teaching will always be there, waiting for you. The university is open, but more importantly, your calling will always remain. Once a teacher, always a teacher.” Napayuko ako, hinaplos ang aking tiyan na bahagyang kumilos. Parang sumang-ayon ang anak ko sa sinabi niya. “Maybe you are right, Ma’am. Siguro sa tamang panahon, kapag mas maayos na ang lahat, kapag ligtas na ang pamilya ko… I will stand in front of my students again.”

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

Siguro nangingilala ng mga tao. "Ang gwapo ng guest speaker natin bukas." "Kaya nga e, excited ako." "Oy, may asawa na si Mr. Thompson, 'di kayo no'n papansinin." "Kahit na, 'di naman masama magka-crush no." Narining kong usapan ng mga co-teachers at mga friends kong nalingunan sa aking likuran, kararating lang din nila. "Morning Sam." nakangiting bati sa akin ni Eloisa, a Filipino major teacher.

Aabutin siguro ng twenty-five minutes kasi pumaparada pa iyong mga jeep at van kaya lalong natatagalan pero kapag ka may sarili kang sasakyan ay kaya naman nang mas maikling oras lang. "Good morning, class," I greeted my students smilingly. I put my things atop the teacher's table and looked at them again without removing the smile off my face. "I am Ms. Antonnia Yulliene Villa and I will be your Creative Writing teacher for the second semester of this academic year," I continued. Some were dumbstruck whilst the others were just smiling fondly back at me. They probably knew me not just as DJ Toyang but might as well as one of the social media influencers of their time.