Novel & Cerita Terima Kasih

Umigting ang kanyang panga bago siyang dumilat. “Hala, bakit ka umiiyak? Kanina ako yung umiiyak, tapos ikaw naman. Ano ka ba, past is past na yon. Pero thank you ah, gumaan pakiramdam ko. Nakakatulong pala talaga kapag yung kinikimkim mo, nailalabas mo. Thank you kasi pinakinggan mo ko. Na appreciate ko ‘to, Terrence…” sabi ko at dinampian siya ng mumunting halik. Pero nabigla ako nang ingudngod ni Terrence ang mukha ko sa kanya. Mas lumalim tuloy ang halik niya sakin. “Terrence…”

dagdag pa nito "T-thank you sa pagpunta..." garagal na boses niya. "You know how much it means to me... noong wala ka pang amnesia ay magkasama tayong nagplano nito, tinutulungan mo ako dito sa store. I want to share my happiness with you that evening but you were a different person now... kaya kahit hindi ka pa bumalik sa dati mong alaala ay thank you pa din dahil pumunta ka." madamdaming sabi nya. Namamasa na din ang mga mata nya

sagot ko din naman kaagad "Talaga? Oh, Autumn, thank you! Hindi mo lang alam kung gaaon kalaking tulong ito sa akin" sagot niya naman din kaagad "Ayos lang. By the way, naghihintay na ang sundo ko. Mamaya, tatawag ulit ako, okay?" nakangiti kong wika "Okay, thank you again, Autumn. I owe you this one and don't worry, babawi ako." halata ang galak sa tono ng boses niya kaya naman, hindi ko na din napigilan ang mapangiti

"Tapos? Anong sunod?" "Acceptance 'tay. Acceptance is the key. Tanggapin mo na hanggang don na lang talaga kayo ni nanay, na hindi na siya babalik sayo kahit kelan. At masaya na siya sa bago niyang buhay, sa buhay na hindi tayo kasama. Tsaka masaya naman tayo kahit tayong apat lang diba? Hindi naman siya kakulangan satin, naka survive nga tayo ng ilang taon na wala siya e, kakayanin la nating maka survive sa mga susunod pa." "Okay, tatandaan ko yan anak."

ngumiti naman sya "Happy Belated Birthday sorry kung ngayon lang i'm just busy that time"naramdan ko namang may tumulong luha sa mata ko pinunasan ko naman agad yun at nakangiting bumaling sakanya "Thank you"napasinghot pa ako na mahina nyang ikinatawa inirapan ko naman sya bago ko kinuha yung Regalong hawak nya mamaya ko na toh bubuksan

Babae naman ako kaya imposible. "FUCK!!" Bulyaw ko na muntik pa mabitawan ang phone ko ng bigla itong tumunog at magvibrate sa mukha ko. Marahan pa akong sumilip na parang hinihiling na sana siya ang nagchat. Napangiti ako ng tama ako. Parang may biglang pumasok sa katawan ko at naging maaliwalas ang pakiramdam ko. "Thanks sa pag accept.." Pagbabasa ko. Agad namang gumalaw ang mga daliri ko. "You're welcome.." Mabilis ko yun sinend. Natagpi na ang ngiti sa labi ko. Kinikilig ba ako??

Additional staff mas ok narin siguro iyon so he nod. " thank you" ***end of chapter***

"Bakit, love?" "Thank you dahil sasamahan mo ako papunta sa Isla. Tapos ngayon pumunta tayo dito. Thank you for all your efforts. I'm really blessed to have you in life. Sana hindi ka magbago. Sana hindi mo ako saktan. Kasi hindi ko alam kung kakayanin ko ba na wala ka."

Umiiyak na aniya. Hindi ako nakapagsalita. Tila naubusan ako ng salitang sasabihin nang marinig ko ang mga sinabi niya. Umiiyak akong lumapit sa kaniya at niyakap siya nang mahigpit. "Thank you, Jake." Lumuluhang wika ko. "Thank you also, Cath. You deserve everything in this world for your kindness. Come on, leave." Nakangiting wika niya

"Sige try ko maghanap bukas. Salamat," "You're welcome! Anyways, bal, pasensya na I have to go na, eh. Patapos na break ko, eh," "Ay sige sige na. Thank you! Sorry din at naistorbo kita," "Gaga ka! Ilang beses ko bang sasabihin sa 'yo na hindi ka istorbo!" Napatawa na lang ako at ngumiti sa sinabi nito. "Sige sige. Thank you ulit. Bawi ako sa susunod,"