Terror In Tagalog Novels & Stories

Kung siya mismo ang dahilan kung bakit nanginginig ako sa takot? Habang umaandar ang sasakyan, nakatingin ako sa bintana, pinagmamasdan ang mga ilaw ng lungsod. Sa gilid ng mata ko, ramdam ko ang presensya niya. Tahimik siya, pero alam kong nakabantay siya sa akin. “Alina,” tawag niya bigla Halos napatalon ako. “Opo, Ninong? Ano po iyon?”

Mas lalo akong nagulat nang makitang si Joan pala ito na halos kakababa lang ng sasakyan nila. Alam kong sa Ilocos din ang punta nila pero hindi ko inaasahan na sa iisang beach resort lang pala kami magkikita. Ano ba ang malay ko kung sa Ilocos Sur pala sila? At isa pa, napakalawak at napakaraming resort dito sa Ilocos Norte kaya laking gulat ko na lang nang makita ang kaibigan dito. "Joan?" Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan.

Karninas lang tawag namin para medyo sosyal. "Pasensya na ah! Siksikan tuloy tayo dito. Wag kang mag-alala hahanap rin ako ng boarding house na sarili ko. At babayaran naman kita sa pag-stay ko dito." "Gaga! Okay lang noh. Buti ngang nandito ka. Maloloka ako dito. Jusko!" Ngumiti ako. Bait talaga ni Tanya! "Buti nga nakapag-aral ka pa ngayon eh"

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

It was completely secluded, away from the bustling city noise. "Nasaan tayo?" untag niya, her voice barely a whisper as the engine died, wrapping them in a sudden, heavy silence. Khail unbuckled his seatbelt and turned his head to look at her, his eyes dark and unreadable under the dim parking lights. "My place. Dito tayo mag-uusap nang walang istorbo."

Inis na sermon ni Charie. Gusto kong sabihin na okay lang, na naiintindihan ko dahil sigurado akong hindi naman niya sinasadya, pero nang makita ko ang kulay pula at brown sa mga tuhod ko, biglang umurong ang dila ko. Binalot ng pamilyar na takot ang dibdib ko, parang noong gabing 'yon. 'Yong mga putok, dugo, at kaba.

"Magsasalita ka ngayon o gusto mong makita ang pagsabog ng utak ng iyong kasama?" Pati tuhod ni Dante ay nanginig na dahil sa banta ng binatang amo. Sa sobrang takot niya ay hindi na niya magawang ibuka pa ang bibig. Pagtingin niya kay Troy ay namumutla na ito at halatang nanginginig din ang tuhod dahil sa takot.

Akala ko din mamamatay na akong tuluyan dahil sa bangungot. “I—I—had—a—nightmare. Someone wanted to kill me in my dream. Pinatay ako ng isang babae sa panaginip ko! She said She’s coming after me. Sabi niya babalikan daw niya ako, tapos— tapos— tinawag niya akong Timoteo. Ma, Dad ano ba talagang totoo? Anong kinalaman ni Lolo dito?” Inilagay ko ang mga kamay ko sa aking ulo. Tilo umiikot ang aking isip, hindi mawala sa isip ko ang mukha ng babaeng 'yon, ang kanyang mga nanlilisik na mata na tila nais akong isama sa kadiliman.

d*****g ako, may naramdaman akong mabigat sa paa ko na dumagan. Nasaktan ako, kaya napalingon ako at tiningnan ko kung sino ang tumapak sa paa ko ng biglaan habang ang mata ko nakatingin sa dami ng mga tao sa paligid. Nagkakagulo kasi ang mga iyon at iisa ang pangalan na sinisigaw. “Sorry, nasaktan ka ba?" “Obvious naman di 'ba?" pagtataray ko.

request niya. Sobrang dilim ng paligid at nangilabot ako sa takot. Nai-imagine ko na ang mga horror movies na pinapanood na nagdudulot ng bangungut sa akin. Pakiramdam ko ay ganito ang mga nasa pelikula, madilim na kakahuyan at bigla na lang may lalabas na halimaw o 'di kaya mga baliw na mamamatay tao. Gusto ko ng sumigaw dahil sa mga naiisip nang magsalita siya.