Novel & Cerita The Beginning Of The End

Kinakabahan kong tiningnan ang naka sulat at binasa ito. ‘A day for your last breath. A happy ending for me and a nightmare day for you. Pray for your soul now, I will end your life now before tomorrow's come.’ ~your worst nightmare~ Nanginginig na nabitawan ko ang papel bago ako bumagsak sa lupa dahil sa takot at kaba na nararamdaman ko. Hindi ko mawari kung kanino galing ang huling sulat na binasa ko. Nakakatakot ang mga katagang nakasulat sa papel.

Our relationship just ended like that. Oh, I almost forgot, our relationship just happened… with no particular beginning. And so it ends with no particular ending. Siguro, nagkaroon lang kami ng connection at hindi relasyson. “Wala naman kaming opisyal na relasyong sinimulan kaya siguro naging ganoon ang katapusan. At kung magkita man kaming muli, wala akong gagawin. Burado na ang aming nakaraan, ayaw ko nang balikan pa.”

Ay naging lugar ng pag-asa. "Khaizer." "Hmm?" "I think this is really the end." Ngumiti siya. "The end of what?" Napatingin ako sa archive. "The search." At tumango siya. "Dahil nahanap mo na?" Ngumiti ako. "Yes." "Ano?" Napahawak ako sa kamay niya. "Myself." A NEW BEGINNING Kinabukasan... Isang bagong announcement ang inilabas ng Valen Foundation.

Inis na hinalungkat ni Rhian ang bag habang naglalakad siya papasok ng ospital dahil panay ang ring ng cellphone nito. Patuloy siya sa paglalakad habang ginagawa 'yon kaya naman hindi niya namalayang may makakasalubong siya kaya ang ending nabunggo niya ito. Inangat niya ang tingin at tinignan ito ng masama. "Look where you're heading." Paalala niya bago tinuloy ang paglalakad.

Pagdating ko sa office ay nandun ng lahat at ako na lang ang hinihintay. "I'm sorry I'm late." hinging paumanhin ko sa kanilang lahat. Ako pa naman yung vice president tapos hindi ako makasunod sa simpleng instruction na dapat walang late at dumating bago ang time na binigay. "It's okay Belle hindi pa naman nagsisimula ang meeting." si Elaine, the President of Sc and my friend also.

Ending – Yuhei’s POV Tumingin ako sa kanila. Sa team ko. Sa mga taong hindi ko na kayang pagkatiwalaan nang buo. At sa lalaking nasa likod ng lahat— Na hindi ko pa kayang talunin. Pero malapit na. Huminga ako nang malalim. Then sinabi ko— “Then we destroy him first.” Tahimik ang gabi. Pero sa loob ng Blackridge— The real war has begun. Hindi na ito tungkol sa survival.

sambit niya sa sarili. It's not the end of it, little he didn't know...it is just the fucking beginning.

Tumango si Zella at sinabing, “Kung susuko ka, ang Pangalawang Pinuno ng mga Extraterrestrial Demons at ang Grand Patriarch ng Doom Race, na namamahala sa mga bagay sa dilim, ay mabubuhay. Pagkatapos ng iyong pagsuko, si Zaden ang kokontrol sa Endlos sa hinaharap. Samantala, ang Pangalawang Pinuno ng mga Extraterrestrial Demons ay babalik sa Madilim na Mundo. Ang Endlos ay magkakaroon ng pansamantalang kapayapaan. "Hindi tama ang tiyempo dahil hindi pa nararating ng iyong kakayahan ang tugatog nito. Ang pagsuko ay nangangahulugang pagpili na magpatuloy sa pamumuhay. Pagkatapos sumuko, maaari kang magtago at maglinang. Kapag narating na ng iyong cultivation base ang tugatog nito, magiging mad

Kahit anong pigil ay paulit-ulit silang nagtutubig. Sumandal ako sa kotse at yumuko habang pinakikinggan ang malakas na kantang nanggagaling sa Core. Hindi ko alam kung matatawa ako, o lalong maiiyak dahil sa lahat ng nangyari sa araw na 'to. It was like the universe have conspired to make me miserable on this day. "Damn it," I cussed, before wipping away another batch of stubborn tears. "Bad break up?"

Ang bigat bigat nang loob ko pero kailangan kong maging matatag. Habang nakaupo sa harap nang bintana, nilalanghap ang malamig na simoy nang hangin, at walang ibang naririnig kung hindi ang mahinang tiktak ng orasan, at paalala na bawat segundo, lalo lang akong nalulunod sa kasunduang ito at sa mundong pinasok ko. Every second solidified my commitment to the deal. Nagbasa nalang ako nang libro upang mahimasmasan, nang bigla akong napahinto. Isang linya ang tumatak sa aking isip: "Every ending is just a beginning in disguise." —Craig D. Lounsbrough.