Romans & histoires The Code Of Kalantiaw

Chapter 90 “Wala na kayong magagawa pa,” mariing wika ng abogado. “Ayon sa Civil Code of the Philippines, Article 783 hanggang 784, malinaw na nakasaad na ang isang last will and testament na ginawa ng isang taong yumao, basta’t ito’y naisulat at naipatupad ng legal, ay may ganap na bisa. Walang sinuman—kahit sino pa sa inyo—ang maaaring magbago o bumali dito.”

“Ayos lang po manong. Pasensya na nakatulog ako. Sige po, ituturo ko na lang sa inyo pagkapasok po natin sa loob at hindi po Ngala, N Gala po. Nakahiwalay po ‘yong N sa Gala kapag babasahin niyo.” “Ah ganoon po ba sir. Dalawang beses pa lang kasi nakapaghatid rito sa lugar niyo.” Sabi niya’t sabay iniliko niya ang sasakyan papasok na nga sa dating lugar na kinalakihan ko. napabuntong hininga ako habang pinagmamasdan ko ang mga talahiban na naalaala kong Nadaanan ko rin noong lumabas ako ng lugar na ‘to. Wala pa rin pagbabago sa lugar na ‘to at kagaya nga ng sinabi ni Manong, wala pa sa app ‘tong loob ng Ngala. Maliit lang naman na lalawigan ito na kasunod ng San Pedro. Wala pa ata sa kalahat

Ang opisina ni Nikolas Valente. Huminga ako nang malalim bago ako lumapit. Sa ilalim ng liwanag ng maliit na bumbilya sa kisame, kumintab ang hawakan ng pinto—mabigat, kulay pilak, at may ukit ng mga letrang hindi ko maintindihan. “Okay, Laura…” mahina kong bulong sa sarili. “Ngayon mo lang ‘to kailangang gawin.”

Samantala, kaunti lang ang layo, si Yolana ay masayang naglalakad habang hawak ang kamay ng ama ko, na inihatid siya sa school ng nakangiti. Kung napansin lang niya, kung tumingin lang siya ng mas malapit—baka napansin niya ako. Patuloy na ipinakita ng footage ang pagkamatay ko. Nakita nila si Yolana na binuksan ang pinto, at hindi nagdalawang isip na itapon ang bangkay ko sa tabi ng basurahan. Dahil hindi na niya ito kinaya, tumayo bigla ang ama ko at sinampal si Yolana, dahilan para magdugo ang mukha niya. Agad na nakielam ang mga pulis, pero huli na.

Damay damay na talaga. Bumukas na yung pintuan kaya agad lumapit si Kali para batiin yung bagong dating. When Auntie showed up, una niyang nakita ay si Kali kaya sobrang lapad ng ngiti niya. "Hi, beautiful!" She said as she embraced my twin. "Hi, Auntie! How was your trip?" Ngiti ni Kali pabalik bago kumalas sa yakap. "It was tiring pero buti nalang maagang natapos," She chuckled. "Anyway, how's your weekend?"

mahabang paliwanag niya Nag isip ito at saka tumango tango "Pakawalan mo na siya" utos niya dito "No! Meron kang hindi sinasabi, merong kulang! Kung hindi coordinates o pincode ang code. What it is?!" Naniningkit ang mga matang tanong nito

Wika niya at kanyang ibinaba ang ballpen palatandaang tapos na siya. .---- ..--- = 12 -.-. ..- .-.. .--. .- = Culpa -.-. ..- .-.. .--. .- = .... --- ..- ... . = House ..... --..-- = 5, -... .- .-. .- -. --. .- -.-- = Barangay .- ... . ... .. -. --- = Asesino -- . -. - .. .-. .- = Mentira -.-. .. - -.-- = City

KAALAMAN TIME! Maleta de viaje - maletang pambiyahe. Extramadura - nasa sentro ng gawing kanluran ng España. Oficial quinto - ang mga kawani sa pamahalaang kastila ay nahati sa dalawa. Dicato de Manila - Medical Examiner ngayon Aranya - tawag sa magarang sasakyan may apat na gulong na hila ng isang kabayo. Revolucionario - manghihimagsik

Kung doon nga lang sa barangay na iyon, humahanga na siya ng husto, ano pa kaya kung i-explore niya ang buong probinsiya? Mula sa kamalig na nakaharap sa karagatan, kitang-kita niya ang ganda ng kalikasan na biyaya ng Maykapal. Hindi nakakasawang pagmasdan ang kabuoan nitong abot tanaw ng kan’yang mga mata. Ayon sa naalala niyang pag-aaral noon, ang Catanduanes ay isang pulong lalawigan sa silangang bahagi ng Pilipinas at direktang nakaharap sa Pacific Ocean. Napakalawak pala nito. Babalik at babalik siya sa lugar na ito. Hindi lamang para sa anak niya kun’di maging para sa magandang pakiramdam na dinaranas niya nang mga sandaling iyon…

Hindi ko parin nakakalimutan ang sinabi nung kalaban ko kanina. “Ako yun Katanaya, ako ang Code. Ako ang Code at hinihintay kita para ilipat sayo ang kapangyarihan ko. Nakulong ako sa kweba dahil lahat kaming mga Gods and Goddess ay nakulong sa isang lugar at kailangan n'yo kaming makita” Parang sumasakit ang ulo ko dahil sa sinasabi n'ya. Naguguluhan ako!