The Gray Man นิยาย & เรื่องราว

Bahagyang humigpit din ang hawak ko sa mga dokumento na para bang magagamit ko ang mga iyon bilang armas laban sa lalaking nasa harapan ko ngayon. Naka-gray siyang American suit at hindi katulad nang huli kong kita sa kanya, malinis na ulit ang mukha niya. Wala na siyang nangingitim na eye bags, maayos ang pagkakapostura ng buhok at wala na ring bigote’t balbas. “Hey! Is that the right way to welcome a long-lost friend?” nakangiting tanong niya habang unti-unti siyang lumalapit sa akin. “Am I not deserving to receive a welcome hug from my lovely Diane?”

tumingin siya saglit sa suot niyang relo, “Almost lunchbreak n’yo na naman ‘di ba?” “Nire-review na lang ni Rekdi iyong last scene.” Sagot sa kanya ni sir Sam. Lumakad si Lillian palapit kay kuya Mike at saglit na kinausap ito. Mayamaya ay humarap siya sa camera, nang sa ganoon ay makita siya ng mga tao sa ObVan. Kumaway pa siya at ngumiti ng ubod tamis. Kitang kita ko rin nang ipinasuot sa kanya ni kuya ang headset para makausap niya ang mga tao doon.

And I was shocked to see Gray! Lalong humiyaw ang mga tao dahil sa kilig. Gray is my current love team. He is a multi-talented actor kasi isa rin siyang recording artist at natural dancer. He was wearing a black t-shirt and jeans. He's attractive for everyone! I smiled and just continue singing. He joined me and touch my back. Sinabayan niya rin akong kantahin ang natitirang lyrics ng song. "..Take me down like I'm a domino.."

Bantay na bantay ni Octa ang pinto ng silid ni Eya dahil baka bigla na lamang ito lumabas at makita siyang may kinakausap nang palihim sa telepono. [“Nagsisimula na ang karma ng mga Gray. Pumapabor sa akin ang langit. Jackson's death shouldn't be that violent. Kailangan nating mag-ingat. Kailangan nating siguraduhing walang matitirang ebidensya na magtuturo sa atin bilang salarin. Everything should be done properly and silently. This plan should be perfect, just like how they killed my son.”]

Isang beses lang iyon tumunog—maikli, eksakto, parang ang taong tumatawag ay sanay na hindi pinaghihintay ang sarili. Nakatayo si Gray sa gitna ng command area, ang jacket niya’y nakasabit na lang sa balikat, may bakas pa ng dugo sa manggas na hindi niya inabala pang linisin. Ang mga mata niya’y mabigat, hindi dahil sa pagod ng katawan, kundi dahil sa bigat ng mga minutong iniwan nila sa loob ng Revenant. “Incoming call,” anunsyo ng system.

"But I don't want her dead. Not yet." Napakagat akosa pang-ibabang labi ko sa sinabi niya, kumilos na si Gray. Alam kong wala nang makakapigil sa kanya, ngayon. Yuri had taken something precious from him, a wound that festered deep within. I couldn't forget how Gray's eyes hardened whenever he spoke of his mother and sister, lost to Yuri's merciless actions. Gray's vendetta against Yuri was not just a matter of business; it was personal, fueled by a desire for justice. I knew the extent of Gray's ruthlessness, and a punishment from him was a grim fate.

The woman then Arrange all the misplaced things at iilang furniture. Grasyon then secretly stare at the paper he still holding. It’s Elisha Hamandre information. And it unexpected of the woman who let his child to sleep peacefully. He should be well aware that it might be not a good idea for him to accept the woman from the start. He will definitely know what the woman’s real intention sooner or later. Kaya mula sa pinagtataguan niya ay lumabas siya. Grayson with his irritated demure. He walk fast paced resulting to them bump into each other.

Gray even smiled at the old lady to make her fee assured. Walang nagawa ang matanda kung hindi ibigay ang address nila sa kabilang bayan. Walang inaksayang panahon si Gray. Malayo talaga ang bahay ng babae pero pupunta pa rin si Gray. Tanghali pa naman, hindi siya gagabihin. Pakiramdam ni Gray ay buhay na buhay ang lahat ng mga ugat at nerves ng katawan niya. He can’t wait to see her again. The anticipation was killing him.

“Mr. Gray, bakit naman kayo…” “Get out!” mahina ngunit may diin na pagpapaalis ni Vladimir dito. Ngunit hindi naman sumuko si Manilyn. Sa isip nito, sino ang hindi ngayon maakit sa ayos nito na halos lumuwa na ang dibdib nito sa suot na sexy na damit. “Mr. Gray, magaling ako sa pagsubo, baka gusto mong subukan. At magaling din akong gumiling kung iyan ang hinahanap mo.”

madiing sagot ni Dimitri. Ramdam niya ang namuong tensyon sa magkakaibigan. Nagdalawang isip siya kung aaminin ang totoo. Ang alam pa naman ni Gray ay si Don Manuel ang ama ng anak niya. Natahimik si Gray. Napalunok siya noong lumapit ito at hawakan ang palapulsuhan niya. "Gray—" "Shh. I won't let you die," bulong nito bago siya tinago sa likod nito.