The Inheritors 소설 & 이야기

Nahihirapan na akong huminga ng marinig kong muli ang boses ni Ahashi…para akong nabuhayan ng pag-asa. Kung hindi maniniwala sa akin si lolo Ernesto, siguro naman ay maniniwala siya sa apo niya. Kasi kung hindi ay hindi ko alam ang gagawin. “She’s telling the truth grandpa, we just woke up beside each other.” Ahashi said, “Look, she still wears her clothes,” he added.

Tahimik ako at sa unang pagkakataon nakinig ako. “Ang kasal na ‘to,” dugtong niya, “hindi lang tungkol kay Seraphina. Ito ang susi para pagsamahin ang dalawang pinakamakapangyarihang pamilya sa bansa Montefiore at Vasquez.” Napamura ako sa isip ko. “So she’s just leverage.” “Exactly.” Mariin kong ipinikit ang mga mata ko hindi na ako nagulat pero mas lalo akong nagalit.

“Wala silang makukuha. Lalaban tayo.” Narinig namin ang mga putok ng baril mula sa labas. Ang seguridad ng mansion ay hindi nagpapatalo, ngunit kitang-kita na handang magsakripisyo ang mga intruder upang pasukin ang loob. Sa kalagitnaan ng tensyon, dumating ang mga patrol car na may kasamang SWAT team. Agad nilang nilusob ang mga intruder. Ang tunog ng mga sirena at sigaw ng mga tao ay nagbigay ng kaunting pag-asa, ngunit alam kong hindi ito ang huling pagtatangka ng sindikato laban sa amin.

"Promise." Ngumiti siya. "Kapag sinabi mong promise...naniniwala ako." Mahigit tatlumpung minuto rin ang biyahe bago kami makarating sa isang high-end condominium. Pumasok agad si Ethan sa basement parking. Nagtaka ako. "May unit ka rito?" Umiling siya. "Sina Dad." "Tinitirhan?" "Hindi. Investment lang." Tumango ako. "Kaya pala."

Napailing ako nang bahagya. “I’m fine.” Ngunit kahit sinasabi ko iyon ay alam kong hindi ako ganoon kaayos. Huminga ako nang malalim at naglakad pabalik sa sofa bago dahan-dahang umupo. “Alejandro,” sabi ko habang hinahawakan ang gilid ng ulo ko, “that will contains the inheritance clause.” “I know.” “And if Marcus took it…” “Then he knows.”

Nagpunas ako ng luhang wala naman sa aking mga mata. "Alam kong mahirap itong tanggapin. Mahirap para sa akin, bilang kanyang kapatid at kaisa-isang kadugo, na ibalita ito. Ngunit nandito ako. Bilang natitirang Zander, pangako ko sa inyo… ipagpapatuloy ko ang kanyang nasimulan. Ako ang aako sa lahat ng kanyang mga ari-arian, lahat ng kanyang negosyo, at lahat ng kanyang pananagutan. Hindi hahayaang mawala o masira ang imperyong binuo niya. Ito ay mananatili sa pangalan ng Zander… at sa pamumuno ko."

nakangising saad ko at iniwang tulala ang fiance nito . wala naman magagawa sakin ang balasubas na iyon dahil mawawalan siya ng malaki kapag meron, my dad is the major investor in their family's business kaya naman ganon nalang ang pagrespeto nito sa pamilya namin. And now, my first target is done . Punta naman tayo sa huling target ko sa araw na ito,napangisi nalang ako pumasok sa kotse ko , I really enjoy my game today.

Umiigting ang panga niya at nakakuyom ang kamao. “Everything is clear to me now. I am the heiress of our company so it is my responsibility to do everything for its sake,” Pinunasan ni Angelina ang luha sa kaniyang mga mata at lumingon sa akin, may kinuha siyang puting sobre mula sa kaniyang bag at inabot sa akin. “Francesca, your job is now done. This is the money that I promised. “

Hindi niya alam kung saan nanggaling ang batang ito, pero nang iparehistro siya ng Chairman ng mga Moon, ito ay nagdulot ng matinding problema kay Andi. Sa isip niya, dapat umalis si Yesha noon pa. Pero dahil wala pang resulta ang paghahanap ng tunay na anak, napilitan siyang panatilihin si Yesha bilang "anak" ng pamilya Moon. At higit sa lahat, hindi niya maaaring hayaan si Yesha na mapalapit sa ibang pamilya na maaaring magbunyag ng lihim ng kanyang tunay na pagkatao. Habang matigas ang paninindigan ni Andi, biglang humakbang si William. Ito ang unang pagkakataon na nagpakita ng ganitong klase ng emosyon ang mabait at masunuring si William.

Isang gabi lang na kailangan mong maging matapang para mabigyan ng hustisya si Papa. Room 808. Ito ang suite ni Gov. Jimenez. Ang taong dahilan kung bakit nawala ang lahat sa amin—ang bahay, ang dignidad ni Papa, at ang buhay niya mismo. Nanginginig ang mga daliri ko habang kinukuha ang keycard na nakuha ko mula sa isang contact sa loob. "Kaya mo 'to," bulong ko sa sarili ko. Isang click, at dahan-dahang bumukas ang pinto.