Novel & Cerita The Midnight Library

“Uhmm, I-Ito na po, Salamat po!“ Ngumiti lang ng tipid sa kaniya si Miro at pagkatapos ay iniabot na ang bayad. Nagtaka nga ako sa inasta niya kasi may bente naman pero iyong isandaan pa talaga ang iniabot niya sa dalaga. Nang makuha ni Serine ang bayad ay nakita kong napakamot siya sa kaniyang ulo. Myghad, Miro! Ano na naman ang binabalak mo? “Uhhm, may barya po ba kayo? Wala po kasi kaming barya rito.“ mahinahon na tanong ni Serine. Napatingin naman sa kaniya ang kapatid ko. “Uhhm, wala na. Puro 100 na lahat,“ pagsisinungaling niya. Wow! Yaman yarn?

Chos. Napabuntong hininga ako bago ko napag-desisyunan na i-click at i-d******d ang app na iyon. Baka sakaling makahanap ako ng kalandian o hindi naman kaya inspirasyon para sa librong isusulat ko.

Paano niya nasabi 'yon? “Anong sinasabi mo?” “I know you want to ask about how did I know.” Isa lang ang naisip kong paraan kung paano niya nalaman 'yon. Pero, bakit? Paano? “Do you want to know who is it among the four?” Bumilis ang tibok ng puso ko sa kaba. Ito ba ang dahilan kung bakit madaming alam si Rye? “Come out later at midnight and meet me. You'll know.”

Mabilis muna siya nitong ginawaran ng halik sa labi, bago tuluyan lumabas ng silid ng mga kambal. Ilang oras ang nakalipas, mag-aala siyete na ng gabi. Hinintay muna ni Amarah na makatulog ang lahat ng mga anak niya bago lumabas ng silid ng mga ito. Dahan-dahan siyang pumasok sa loob ng library. Pagmamay-ari niya ang mansion, kaya kabisado na niya ang bawat sulok sa loob nito. Nang makapasok na siya, sinigurado niya munang naka lock ang pinto. May Pinindot siya na isang maliit na button na tinatakpan ng mga makapal na libro at nakahanay sa 2nd level ng Book shelves wall. Di nagtagal ay nag hati sa gitna ang bookshelves wall at niluwa ang ang isang malaking litrato ng kanyang ina na nakasabit

Nang lumingon ako sa likuran ko nagmukha na namang normal na shelf ang daan patungo sa hidden room. Sandali akong nanatiling nakatayo roon at iginala ang tingin sa paligid. Sa kabilang dulo ng Black Library, kahit hindi kita ngayon, alam kong may isa pang hidden room. Doon nakatago ang mga kasulatan na mas luma pa sa pinakalumang libro sa library na iyon. Mga kasulatan na tungkol sa kasaysayan ng aming pamilya.

Ngayon lang siya nakapasok dito and she was surprised by the grandeur of the place. The library has a few high walls of ancient volumes, though mostly, they were now a sort of decoration to set the scene. One simply logs in through one's device and either reads or listens to one of the thousands of titles, including political science, engineering, mathematics, research manuscripts and scrolls.

Inilahad nito ang regalo kay Felicia at dahan-dahan namang kinuha ni Felicia ang bagay na 'yun at binuksan niya. Agad bumungad sa kanya ang isang susi. Napatingin naman si Felicia kay Liam na nakangiti. "Ano ito?" "Yan ang susi sa library ko. You can go there everyday." "Library?" Agad namang na-realize ni Lucien ang sinasabi ni Liam. "Little Sister, ang library na sinasabi niya ay ang pinakamalaking library ng isang Liam Mendez. Maraming gusting pumasok doon pero walang kahit sino ang makakapasok basta-basta doon."

Ni hindi na napansin ni Lucas kung paanong puminta sa mukha ng dalaga ang pag-aalala. He’s too fixated on the idea that they have to kiss once everything goes downhill. Midnight. The answer to the riddle that they were solving earlier is possibly midnight! He just doesn’t know what time is it already since it’s been hours since they’ve separated from their group but Lucas sure hopes that time flew quick and one of these doors would indicted what decision should they make. But who knows how long have they been trapped in the waters...?

Ang babae sa ilalim niya, halatang nasa alapaap. Napangiwi si Brielle. Sa sahig talaga? Wala nang ibang lugar? "Mr. Castillejo," malamig niyang tawag. Pero hindi siya pinansin ng lalaki. Napailing siya. Kinuha niya ang isang libro mula sa shelf at walang kaabog-abog na ibinato ito sa lalaki. Eksakto itong tumama sa likod nito, dahilan para mapaatras si Matthias at mapatingin sa kanya.

ALAS-DOSE na ng hatinggabi. Tapos nang mag-shower si Luisa at nakapagbihis na rin ng pantulog, pinatay na rin niya ang main light sa kuwarto at tanging ilaw mula sa maliit na lampshade na nakapatong sa ibabaw ng bedside table ang nagbibigay liwanag sa paligid. Hinayaan niya na pumasok ang malamig na hangin mula sa dagat sa loob ng kanilang silid sa pamamagitan ng screen door sa terrace. Luisa watched the white sheer curtain gently dance along the cold wind. Habang tila musika sa kanyang pandinig ang tunog ng alon ng dagat. Pagkatapos niyon ay kinuha niya ang libro at pinagpatuloy na binasa iyon habang nakaupo siya sa kama at nakasandal sa headboard at nakabalot ng kumot ang kanyang mga binti