The Moon Embracing The Sun นิยาย & เรื่องราว

"Good Night, then. Thank you, Buds." Paalam ko. He sighed. Lumapit siya sakin. He grabbed my waist kaya mas napalapit kami sa isa't isa. Nakatitig lang siya sakin at dahan dahan niyang inilapit ang mukha niya. Napapikit ako. Hahalikan niya ba ako? Sunny! Konting kahihiyan, awatin mo sarili mo! Habang nakapikit may naramdaman akong dumampi sa noo ko. Inimulat ko ang mga mata ko and Storm is still looking at me with an amused look. Binitawan niya ang pagkakahawak sa bewang ko. "I don't have the right pa to kiss you on your lips. Forehead is enough. Good night, My Sun."

Isinisigaw nito ang katangian niyang hindi kayang itatwa o i-deny ng nino man. There are landscapes everywhere, on the way to the relic mansion on top of the hill, planted with bushes and flowering plants like roses, daisies and more. Nakatutuwang pagmasdan kung papaano sila magpaligsan sa kani-kanilang kulay at ganda. Napabuntong-hinga ako at napangiti. "This is the place next to heaven," I murmured to myself softly. Nagpatuloy ang biyahe na ang atensiyon ko'y nasa magandang tanawin sa labas. Paminsan-minsan ay iniimik at kinukuwentuhan ako ng mag-asawa.

Marahil galit ang nanaig sa puso't isip niya kaya nagawa niya 'yon. Bahagya akong napangiti nang unti unting gumalaw at bumuka ang mga mata ni Nala. Ngumiti ito nang makita niya ako habang ako naman ay dali-daling lumapit sa kaniya at niyakap siya. "Good Morning, baby," I greeted her while hugging her. "Morning, Mama," wika niya habang papikit-pikit pa. Bahagya akong natawa sa pag-greet niya sa 'kin dahil halatang antok pa siya. Binitawan ko siya mula sa pagkakayakap pagkatapos ay kinausap siya.

Tumingin ng matilim si Hades kay Luna, agad naman itong tinago ng Alpha sa kaniyang likoran. "Hindi mo siya pweding saktan, Kamahalan. Ang dalaga na iyon, siya ay may basbas ng Inang Diyos ng Buwan. Kaya lamang niya iyon nagawa dahil nais niya lang iligtas ang kanyang sarili." Pagiintindi ng Alpha.

sambit ni Leon na noo'y masuyong hinalikan si Lara. Sa sandaling iyon ay ninamnam ni Lara ang init ng labi ni Leon. Hindi na nila napansin ang lamig ng hangin dahil magkaparehong mainit ang mga katawan nla. They are both sharing a romantic kiss that moment while they're enjoying the moonlight. A kiss under the moon. A perfect place to be their gate away from problems.

"Crimson, hindi mo kaya—" "Huwag kang makiusap sa akin, Beta Xavier dahil hindi ako uupo at hahayaan mong sirain ang aking pack. Ngayon, bumaba tulad ng magandang lobo na ikaw," ngumiti ako at pinalakpakan ang aking mga kamay. Ang mga maid ay tumakbo papunta sa silid ng trono. Hinarap ko sila, "Ngayong gabi ay ang aking coronation, mga kababaihan. Nais kong palamutihan mo ang lahat ng palasyo sa aking panlasa. Ang iyong beta ay bababa, habang lalabas ako bilang Luna," tumingin sila ay nagulat ngunit yumuko at tumakbo upang gawin tulad ng tinanong ko. "Crimso—"

Oo, kabado siya, pero sa gitna ng mapanganib na paligid, pakiramdam niya ay payapa siya basta naroon lang ang binata sa kanyang tabi. Dahil sa sinabi ng lasing ay bumitiw si Amber kay Raiden at inayos niya ang hood ng jacket para mas matakpan pa ang ulo. “Isa pa, naka shades siya. Where is the sun? The sun is leeping tonight! Ahahahah!” anang lalaking lasing at mas lalong lumakas pa ang tawanan sa paligid. Numipis ang mga labi ni Amber ati kinuyom ang dalawang palad. Parang gusto niya tuloy itong sampalin.

Binatawan niya ako ng tuluyan at umalis. Napaluhod ako sa narinig ko, he regret that he loved me, na sana hindi niya nalang ako nakilala at minahal, but me i will never ever regret that i loved him and i do love him. Sinabukang kong tumayo at para habulin siya pero hindi kaya ng mga tuhod ko, unting unting nandilim ang paningin ko kasabay ng pagdilim ng mundo ko sa pag alis niya. My love, my happiness and my moon who always there for me to be light of my dark world, left me.

Muli niyang tiningnan si Celestine at nakita niyang wala man lang pagtanggi sa mukha nito. Wait... Did the Moon Goddess just paired him with a rogue?!

Hindi tulad noong tao pa si Selene at nasu-suppress pa ng Hymn of the Moon ang katauhan niya bilang bampira, para siyang tinutusok ng maliliit na karayom tuwing tumatayo siya sa ilalim ng araw nang walang parasol. Hm. But Lucas and the others does not seem like they're hurt by the sun rays. Sa kanya ba ang mali? "Miss Sephare, pa'no kayo nakakatagal sa araw nang walang dala na parasol o payong?" pag-uusisa niya. Nakangiwi siyang pinagmasdan nito. "Mahal na Prinsesa, 'di 'yan ang sagot sa tanong ko kanina."