This Side Of Paradise Mga Nobela at Kwento

Sabi ng angel side ko "Kaya nga ehh, dapat niyang buksan kapatid niya yan" sabi naman ng devil side ko. In the end ay napaupo na lamang ako sa sahig dahil sa sinunod ko ang utos ng angel side ko. "Alam mo Thamara, kaligtasan mo lang ang gusto nila kaya habang nandito ka eh sumunod ka sa sinasabi sayo hindi yung masyado kang padalos-dalos sa mga desisyon mo"

Aaminin niyang mainit at masarap sa pakiramdam ang yakap na nangyari kanina sa living room pero dapat ay hindi na maulit iyon lalo na't alam niya sa sarili niya na mahal na mahal niya si Lucienda. Hawak hawak pa rin ni Asha ang kamay ni Apollo na may hawak ng kutsara at tinidor. Iminuwestra ni Asha ang kamay ni Apollo na may hawak na kutsara at tinidor. “The upper left side of the plate will be consisting of meat.” Saka itinoro ang direksyon nito gamit ang kamay ni Apollo. Naririnig ni Apollo ang boses at naaamoy niya ang mabango nitong hininga nito dahil nasa gilid lamang niya ang mukha nito.

“Mamamatay tao siya!” Muli akong sumilip sa labas ng aking bintana habang ‘di ko alintana ang napakalamig na simoy ng klima na dala ng malakas na malakas na ulan kasabay ng nakakatakot na kulog at kidlat sa kalangitan. Kung nakakamatay lang ang titig ko sigurado akong lahat sila ay kanina pa tumba at pinaglalamayan. Kailangan kong gumawa ng paraan para patunayan na totoo lahat ng nakita ko. Hindi ko hahayaan na magtagumpay si Genevieve Sanarez, ang demonyong nagbabalat-kayong anghel na iyon. Hindi!

Ayaw ko nang itago. Matapos ang kanta ay niyakap ko siya. Wala akong sinabi pero ramdam ko na alam niya na ang gusto kong ipahiwatig. Hinagod niya ang likod ko at hinalikan ang ulohan ko. Between his arms, in his tight hug, and sweet kisses. I felt Home. In this world, he is my Paradise.

Kinuha ko ang isa niyang maleta at sabay kaming pumunta sa kotse. “I can't wait to share my chikas to you, Best!” Hindi ko mapigilang mainggit habang nakikinig kung paano siya nag enjoy sa kanyang bakasyon sa paris. Siguro kung sana lang ay…nevermind. The road ahead is lit by the soft glow of the streetlights, guiding us through the darkness of the night. As I navigate the familiar streets, I can't help but to reminisce about all of the happy moments we had when they were still alive.

tuloy tuloy ang walang humpay kong luha habang hinahaplos ni Sia ang likod ko "Shhhh I know that your not ready to face them but Lia successful ka na ngayon I'm sure na ipagmamalaki ka nila kasi kahit wala sila sa tabi mo naging successful ka sa buhay. Nakapagpagawa ka ng sarili mong bahay dito sa France, may mga sarili ka naring Hotels na iba't ibang bansa sa loob ng ilang taon na wala sila sa buhay mo I'm sure kaya mo pang tapatan ang business ng mga magulang mo" pag papagaan niya ng loob saakin habang hinahaplos ang likod ko

sambit nito na wari’y nakikisakay sa ginagawa nila. Hindi na naman kasi lingid dito ang plano nila ni Jedrick na paghigantihan niya si Weston sa pamamagitan ng pagpapaselos dito. Hindi rin nakaligtas sa kanyang peripheral vision ang pagigting ng mga panga nito at ang matatalim na tingin na ipinupukol nito kay Jedrick. Nagkatinginan na lang sila ni Jedrick at lihim na napangiti.

Bakit ba parang lalong gumagwapo ito sa paningin niya? “Thank you.” Dahil talagang magpapakalasing siya. To the point na hindi na niya alam ang ginagawa niya para makalimot sandali. Thank God because she was with Ashton because she knew even if it was just the two of them. Wala itong gagawin na hindi niya magugustuhan. She doesn’t know why but she knew she could trust him. At kung sakali mang makalimot siya at makagawa ng hindi maganda ay si Ashton ang pipiliin niyang makasama. Napailing siya bigla dahil sa naisip. Lumalala na ang saltik sa utak niya. Kailan pa siya naging perv?

Bakit biglang-bigla okay na para sa kaniya na may ibang taong manatili ng ilang araw sa islang ito? Hindi naman siya basta-basta pumapayag na may mga babae or ibang taong gustong manatili sa Isla namin maliban na lamang kung mga tauhan iyon ng pamilya. Malaki ang isla, il Paradiso. Sa katunayan sa tinagal-tagal ko na sa islang ito ay may parte pa rin nito ang hindi ko kabisado lalo na sa bandang magubat na parte ng isla.

Ang kanilang paraiso ay nailigtas, ngunit ang presyo ay ang pagkawala ng kanilang sariling paraiso. Ang tagumpay ay may kakaibang lasa sa Isla Amihan. Ang mga sigaw ng kagalakan mula sa mga residente ay umalingawngaw sa dalampasigan, isang musika ng kaligtasan na isinulat sa pamamagitan ng karahasan. Ang mga natalong gangster ay tinalian, ang mga bulldozer ay nanatiling tahimik na mga bantayog ng nabigong kasakiman, at si Hendrickson ay nakatayo na nanginginig sa ilalim ng matalim na tingin ni Winston. Ang digmaan para sa paraiso ay tapos na, at ang paraiso ang nanalo. Ngunit para kay Winston at Sarah Jane, nagsisimula pa lang ang pinakamahirap na laban.