Novel & Cerita Thought Words

Yuhei’s POV Habang naglalakad ako— May isang thought na paulit-ulit sa isip ko: “Hindi ko na alam kung paano maging simple.” Hindi ko na alam kung paano tumawa nang walang dahilan. Hindi ko na alam kung paano matakot sa maliit na bagay. May parte sa’kin na nananatili sa kulungan. At hindi ko alam kung gusto ko ba siyang palayain. Yuhei’s POV

Hindi kaya, sakaling magbago ito at magtagumpay sa buhay, ay kalimutan naman siya at ipagpalit sa ibang babae? Diyos na mahabagin, hindi! Hindi niya kakayanin! Kaya lang naman nagdesisyon siyang magpakalayo ay upang magbakasakali na magtanda si Enrico. Gusto niyang mamulat ang mga mata ng asawa kapag wala na siya at pagsisihan ang naging mga kahinaan. Pero kung mauuwi lang sa wala, mabuti pa sigurong magbalik na agad siya sa kabila ng lahat. Napailing siya sa mga naiisip. Masyado lang siyang nape-pressure ng mga problema. Bakit ba negatibong mga bagay agad ang iisipin niya? Wika nga, "so many thoughts spoil the mind".

Hindi umaabot sa dalawa o tatlo, at mas lalong hindi sabay-sabay kung iisipin ko mam. Tonight and right now, it felt as if it is a spreading wildfire, completely leaving my mind so full of thoughts I didn't know I could possibly house within my brain. It's like an endless web of turns without breaks. Tuloy-tuloy na kumakalat, lumalago.

Ang hirap kayang magtiwala lalo na sa impakto na tuso na 'yon. Tumawa ito nang naaaliw. "Sus. Sa tingin ko, mukhang wala naman siyang binabalak na masama at pinaplano.” “Paano mo namang nasabi, aber? Nabasa mo ba at narinig ang thoughts niya?”

I'll note it. modernongdyosaa I write when I can't speak. I write when all the thoughts caged inside my mind was wildly asking for it to be free. I write to speak up all the things, thoughts I can't even speak up for myself. I write to be free from all the judgments and pains from reality. They ask you and let them be. You're the only one who have the power, not anyone else. Your words will never be seen unless you show them. Camsy_Classy

Where the thought comes from? Truth is nakakatawa malaman na ang gaya ni Trace ay mahilig pala kay Doraemon at kaya pala may belt bag sa kwarto niya pero… pero bakit ko ba iniisip si Doraemon at si Trace?! I should think of my situation dahil hindi ako natutuwa sa nangyayari ngayon. Gusto kong maiyak dahil pakiramdam ko ay naisahan ako ni Trace. But no! Hindi ko lang pala pakiramdam na naisahan ako, talagang naisahan ako.

ahon na ni Alyson sa kama na sa halip na mabawasan na ang inis ay para yatang mas nadagdagan pa iyon, “Huh! Ang kapal niya naman kung ganun. Siya pa talaga ang may ganang magpatay ng line sa aming dalawa? Nananadya ba siya? Wala ba talaga siyang planong umuwi dito upang kausapin ako at makipagbati? Siya pa talaga ang nagmamatigas at nagmamataas sa amin ha?” Ilang beses pa iyong inulit-ulit ni Alyson habang pabalik-balik na ang lakad niya sa loob ng kanilang silid, ngunit naka-50 dials na siya sa number nito ay nananatiling out coverage pa rin iyon. Hindi man niya isipin pero bumangon na ang kaba sa kanyang dibdib na kung anu-ano na agad ang sumagi sa kanyang isip. Nagmamadali na siyang bumab

(Abby) The first step of freedom is when we understand that our thoughts create our life. What you think is what you manifests. And I want my self to be free. To free from the things that bothers me. At para tuluyan akong makalaya, kailangan ko rin palayain ang mga salita na matagal ko nang gustong pakawalan. A single thought whether positive or negative, becomes a powerhouse when we believe it.

Pero bakit hindi n'ya ipinaalam sa akin agad kung alam n'ya kung anong nangyayari sa'kin? Matatanggap ka kaya ng Daddy mo, baby ko? Ipinilig ko ang ulo para mawala ang negative thoughts na sumisira sa isip ko. Sigurado naman ako na matatanggap ka ng ama mo, baby. Pero kinakabahan pa rin ako na ipaalam sa kanya. Dahil kahit gaano pa malaki ang positive thoughts na meron ka, kahit napakaliit na negative thought lang ang ikinababahala mo, mas matindi pa rin ang impact nito sa kabuuan ng positive thingking mo.

The thought was both exhilarating and terrifying, a potent cocktail of anticipation and apprehension. My mind, ever practical, ever calculating, began to spin out scenarios, possibilities, plans. And then, a mischievous thought, a wry smile playing on my lips. “What if,” I mused, “What if 'yung surprise na sinasabi n'ya ay papakawalan na n'ya ako?” Napahagikgik ako kahit ako lang namang mag isa ang nandito. Para tuloy akong baliw.