Tired Of Working Quotes の小説・ストーリー

Hindi na niya maalala kung kailan siya natulog ng maayos at maaga, kung kailan gumising siya ng maayos at tinapos ang araw nang hindi masyadong na-stress sa trabaho. "I have to do it." She said quietly. "Paano kita mababayaran kung hindi ako magtatrabaho?" Nagtiim-bagang ang lalaki. Saglit na naningkit ang mga mata nito at hindi niya maitatangi na sa kabila ng suplado at iritado nitong mukha ay gwapo pa rin tingnan ang binata. "You don't have to work that much.." marahan nitong sabi.

Tapos galing pa siyang trabaho. “Tsk, tapos ano? Maglulumpasay ka lang diyan at hayaang titigan lang kita na masakit ang pangangatawan? I told you before, you don't have to work. Can't you see? This is work—a pretending type of work.” ayan na naman siya at sesermonan na naman ako. “Kailangan eh. Kasi…” di ko makapa sa isip ko kung ano ang sasabihin ko. Ayoko namang sabihin na para sa utang ko sa pamilya ko, basta ayoko.

Pangiti-ngiti lamang siya habang nakikinig sa mga kuwentuhan ng mga kaharap, paminsan-minsan ay tumatango siya at nag-aambag ng ideya o komento para hindi naman mahalatang gustong-gusto na niyang umuwi at itulog ang kahungkagang nararamdaman. "You look so tired, hija," baling sa kaniya ng kaniyang lola kapagkuwan. Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok niya para ayusin. "Masyado mo yatang pinapagod ang sarili mo sa cafe?" "Hindi naman po, nagkasunod-sunod lang ang orders these past few days." "Why don't you just accept your father's offer? Bakit hindi ka na lang sa building natin magtrabaho?"

“Hindi pa rin po. Doon ka na sa opisina mo, tatapusin ko lang 'to.” “I don't want to work anymore. I'm so tired, gusto ko yakap mo naman,” aniya bago ako hinila papalapit sa katawan niya. Ramdam ko ang pag halik niya sa tuktok ng ulo ko, kita mo 'tong lalaking 'to napakalandi.

When the tomorrow comes I decided to work kahit ayaw na ng parents ko na mag trabaho ako. Pakiramdam ko magkakasakit ako kapag hindi ako nag trabaho. “Here is the rich bitch, bitchess.” Napadako ang tingin ko kay Lufita. Kahit na kinakabahan ako sa hindi malamang dahilan pumasok pa rin ako sa trabaho. This workplace is making me sick. Sigurado kailangan ko ng tanggapin ang offer ng boss ko.

“Sure ka bang hindi scam ‘tong trabaho na ‘to, Jasrylle? Baka mamaya, ibugaw mo na naman ako, ha. Sinasabi ko sa ‘yo, quoting-quota ka na. Isa pang aya mo sa akin sa ganiyang trabaho, hindi na talaga kita kakausapin kahit kailan.”

Siya na lang ang nanghihingi siya pa ang demanding. Nakakairita ang mga nanghihingi ng pera tapos kapag binigyan hindi pa masaya. Hindi sana masarap ang ulam niyo ng isang taon! Gigil ako sa inyo! Bwisit! Nag trabaho ako kahit hindi ako makapag focus. Hindi ako comfortable mag trabaho dahil hindi ko ka-close ang mga katrabaho ko. Nakakainis kasi sila masyado silang magaling.

Binuka ko ang dalawa kong hita ng makaupo ako at tiningala ang ulo. I let my eyes close for a second to release the heavy feeling because of exhaustion. I've been so tired this whole day working my fucking asses in my dad's company that soon-to-be mine, and I have no spare personal battery anymore to dig my best friend's personal grave, so I let him off the hook this time for forcing me to go in this cheap place.

“Syempre, hindi!” “But I don’t talk to you. How come you’re not bored?” Tumaas ang isang kilay niya. “Syempre kasi marami kang pinapagawa. Sinong mabobored kapag busy, ‘di ba?” He looked away. Mukha na namang galit. “Right…” Char lang iyong hindi ako nabobored dahil sa maraming ginagawa. Tanga lang ang matutuwa sa halos hindi na makapagpahinga. Though, hindi naman ako inaabuso ni Evander sa trabaho.

Napatingin ako sa nakahain na ulam sa aking pinggan habang hindi ko namamalayan na kinakagat ko na pala ang hinlalaking kuko sa aking kanang kamay. "May binitawan na petsa, ate. Kaya kung nag-iisip ka ng paraan kung paano makakaipon ng gano'ng halaga ay...pangungunahan na kita...hindi kakayanin. Hindi aabot. Huwag mo ng patayin ang sarili mo sa pagod para lang doon. May palibreng pabahay naman daw na pwede natin likasan sa may baras...alam kong malayo 'to sa pinapasukan mong trabaho pero ayon na muna ang magandang solusyon, ate. Doon na lang muna tayo tapos tsaka na lang tayo mag-ipon, okay? Huwag mo na bugbugin sarili mo sa trabaho..."