Novel & Cerita Tiya Isabel Famous Lines

Pero ang utak ko ay nagkanda-ramble ramble na. Anong vanish ba kasi ang sinasabi ng Isabella'ng ito? Tao ba o bagay? My mind was already running wild, but I couldn't bring myself to speak. I just stayed silent, glancing at Riel, who was unbothered, leaning back slightly in his chair. "I already told you yesterday, Isabella." sagot ni Riel kay Isabella. "It's not my field. No is still my answer," ma-awtoridad na dugtong nya.

“Di ba po, Mama?” Nakangiting tumango naman si Tiya Esperanza, pero hindi nawala ang kakaibang kislap sa mga mata niya. “Syempre naman,” aniya. “Ayaw naman naming maging istorbo.” Tahimik si Tita habang pinagmamasdan sila. Hindi siya ngumiti agad, parang sinusukat niya kung gaano katotoo ang sinasabi ng dalawa.

Sa paraan ng pagsusuka niya, wala nang laman ang tiyan niya. "Bumangon ka at kumain. Walang laman ang tiyan mo. Isinuka mo lahat." Gustong sumuka muli ni Isabella nang marinig niya ang salitang "kumain". "Hindi na ako makakain." "Sinabi ni Clea na mahina ka at kailangan mong alagaan ang iyong sarili." Nakatalikod si Isabella sa lalaki. Buti sana kung tahimik ang tenga niya. "Hindi ako nagugutom."

Hindi niya maunawaan ang kanyang sarili dahil sa tuwing sinasambit nito ang kanyang pangalan ay para siyang natutunaw—at nakakaramdam ng kakaibang init na kay sarap sa pakiramdam. “You deserve all the things in this world, Ysabella.” “You deserve all the things in this world, Ysabella.” “You deserve all the things in this world, Ysabella.” Dahil sa paulit-ulit niya itong naririnig ay kinaltok niya ang kanyang noo para magising sa kanyang halusinasyon.

Tumalikod na lang siyang may mabigat na loob. --- Pagdating niya sa pantry, mahina niyang minura: "Ikaw talagang green tea b*tch, araw-araw kang nagpapakamatay pero ayaw mo namang mamatay!" "Nagmumura ka habang nasa trabaho?" Biglang pumasok si Isabella na may dalang tubig, nakasandal sa pinto, at nakangiti: "Sinasabihan lang kita ha—mag-ingat ka. Yung minumura mo, ‘yon ang pinakamamahal niya!"

infinity gold ring! "Be my woman, Isabella. That's my wish. Be with me. Stay with me, no matter what. Pwede mo ba iyong tuparin? Manatili ka sa tabi ko. . . ano man ang mangyari sa hinaharap?" puno ng sensiridad nitong saad habang nakatingala sa akin na naluluha. "Typhus," tanging sambit ko. "I love you so much, Isabella. Kaya mo ba akong pagkatiwalaan ng buong puso?"

Niyakap nito si Kryzell mula sa likuran. "Alam kong nalulungkot ka sa pagkamatay ng iyong ina. Kasama mo 'ko sa pagdadalamhati mo," wika ni Isabel. "Pwede mo akong ituring na kaibigan. Pwede rin na tita kung gusto mo. Kahit hindi nagkakalayo ang mga edad natin, handa akong damayan ka. Makabawi man lang ako sa mga kasalanan ko."

" Huwag kayong magtago. Huwag kayong umasta na parang hindi kayo nakararamdan ng galit sa nalaman niyo. Sampalin niyo ako kung gusto niyo, sabihan niyo ako ng malandi, tatanggapin ko. " " Hindi ako lumapit sa'yo para awayin ka. Gusto ko lang namang maging maayos tayo, Tina. " Nangungusap na wika ni Isabella. " Nanggaling na ako sa pamilyang malaki ang galit saakin. Naranasan ko na ang lahat ng sakit sa kanila kaya ako na ang nakikiusap sa'yo na ayusin natin kung ano man ang dapat na ayusin sa pagitan natin. Gusto kong...gusto kong maging maayos tayo, Tina. "

Tita Cleo tried calming me down, pero agad din akong umiwas sa kanya. “Baka naman kasi tama ako, baka totoong mas mahalaga sa inyo ang iisipin nila kaysa sa nararamdaman ko. Kaya nga ayaw ninyong sabihin noon pa lang na ako ang totoong Isabella, ‘di ba? Kaya nga hanggang ngayon ako ang nangaagaw kahit na ako ang totoo, kasi kayo mismo hindi niyo kayang sabihin!” Si Tita Cleo naman ang natigilan at napaluha, at hindi ko alam kung bakit naiyak na lang din ako, saka ko nasapo ang noo ko gamit ang dalawa kong palad.

malungkot na wika ni Tiyang Alice. Nagulat siya nang yakapin ng binata ang tiya niya. “Iyon po ang hindi mangyayari dahil ako mismo ang makakalaban nila kahit sino pa sila. Isabella deserves more than her dreams. Makatatapos po siya at malayo ang mararating niya,” anito habang yakap ang tiya niya. “Siya, sige na.” Tinapik nito ang balikat ni Skye. “Baka magkaiyakan pa tayong dalawa rito. Salamat sa paninindigan mo. Aasahan ko ang lahat ng iyan.”