Novel & Cerita Tiya Isabel Famous Lines

ani Isa “Maayos din ang lahat, Isa! Trust me! Sasabihin ko sa iyo ang lahat ng gusto mong malaman and after that, saka ka magdesisyon! But first, calm down!” pakiusap niya dito Tumango naman si Isa and she gathered herself dahil kailangan na niyang marinig ang lahat ng sasabihin ni Troy sa kanya. “Troy, can I ask you something?” aniya kaya tumango naman ito

Bumagsak siya sa lupa, halos hindi makahinga. Buhay siya, ngunit halos kapalit nito ang kanyang hininga. Ang takot ay hindi pa rin nawawala. Parang naroon pa rin siya sa ilalim ng tubig, parang may humihila pa rin sa kanya pababa. Dahan-dahang tumayo si Ysabel. Sa kanyang mukha, isang perpektong ngiti. “Mayumi,” malambing nitong tawag, tila walang bahid ng nangyari. “Marunong ka palang lumangoy. Ang galing naman.”

"I miss you so much, hija." "Namis din po kita, Tita." Pinakilala niya ako sa kaniyang mga kausap kanina. As Izabella, walang apelyido at hindi niya binanggit ang aking pamilya. "Hindi ka sumabay sa lolo at lola mo," sabi niya nang kami na lang dalawa. "Opo, Tita. Ayaw ko pong malagay sa magazine at business news magazines muna, hangga't maari."

Sa halip, mabilis siyang lumabas ng silid, iniwang nakatulala si Sebastian. --- Balik sa Dining Hall, naroon pa rin si Isabella, nakayuko at nag-iisip nang malalim. Hindi niya alam kung dapat ba siyang matakot o maawa kay Sebastian—o baka pareho. Nang maramdaman niyang dumating si Sebastian, tiningnan niya ito nang diretso sa mga mata. > mahinang nagsalita si Isabella “Anong… anong sinabi ni Tita Mercedes ng Ina mo saiyo?”

“Tiya, ayoko pong mapahamak kayo. Kausapin ko lang po sila. Sasabihin kong hindi ako sasama.” “At sa tingin mo ay tatanggapin nila 'yan? Sinulong nila ang madaming Isla para mahanap ka. Imposibleng hahayaan ka nilang mawala sa paningin nila dahil sa sinabi mo lang na 'di ka sasama sa kanila.” wika ni Mang Kanor na hindi na kumalma mula pa kanina. “A-Ako pong bahala.. tatakas po ako mamayang madaling araw gaya ng sinabi ni Tiya. Imposibleng mag tatagal sila rito ng ganoong oras.”

Mahal na mahal kita. Ngunit malinaw niyang naaalala—tinanggihan siya nito. Ni minsan ay hindi nito sinagot ang kanyang pag-amin. Kaya bakit ngayon, bakit nya biglang sasabihin ang mga salitang kay dali niyang ikawasak? Pinilit ni Isabela ang sarili na huwag mag-isip nang sobra.

If it is Tito Elijah, I feel so uncomfortable na para bang ginigisa ako sa sarili kong mantika, while if it's Isidore, I feel uncomfortable due to the sudden heat I feel whenever he stares at me so intently, giving me that tingly sensation I don't want to feel but still crave. "So," ani Tita Isabela na sinabayan ng isang palakpak, causing my thoughts about Tito Elijah and Icarus to end. "Shall we get inside now? I still have a few dishes to cook." She then focused her twinkling eyes on me while smiling sweetly. "You'll help me, won't you, hija?" I immediately buried my thoughts about the people I should not be thinking about bago ko sinagot ang matamis niyang ngiti. "Syempre naman po."

Ang dining ay puno ng masayang energy dahil sa bata na walang tigil sa kakatanong sa akin. Nakangiti lang ako habang pinagmamasdan siya na halos ubusin na ang laman ng plato niya, hindi ko akalain na ganito siya ka-energetic kapag nasa harap niya ang pagkain na gusto niya. “Can I call you Tita po?” magalang na tanong niya. Napatingin ako kay Isabella ng bigla siyang nagsalita hindi ako maka paniwala na lumabas ito sa sarili niyang bibig. Talaga bang sinabi ‘yun?

“ My baby,I know she is my baby. I can feel it,and those eyes. She has my eyes Ines and her lips,that is my Sianna.” Naiiyak na sambit ni Isabella,niyakap siya ni Ines at sabay silang umiyak sa kagalakan. “ I finally hug my baby after decades,Ines my baby.” “ She promise she will be back Isabella,she promised. I saw a determination in her,I don’t know how she’s going to do that but I believe in her. I just hope she will succeed, I want to see my children too.” Tumango tango na suminghot si Isabella,remembering her daughters embraces.

"Hindi mo kasalanan. Walang may kasalanan." Sobrang bigat ng pakiramdam ko noong mga panahon na nawala si Isabel at hindi man lang ako nakahingi ng tawad sa pamilya ni Isabel especially sa parents nya. "Diyos ang may gusto nang lahat, kaya wala tayong magagawa kundi ang tanggapin ito at magpatuloy sa buhay." Dugtong ni Tito sakin at niyapos ang pisngi ni Liah. "Alam ko na masaya na si Isabel kung nasaan man sya ngayon lalo pa at nandito na si Liah."