Too Much Heaven นิยาย & เรื่องราว

Lalo niyang pinatigas ang dila at nilabas-masok sa loob nito. "ahhh... ahhh.... ugghhhh..." ungol ni Heaven na parang nababaliw na... "oh my gosh Theo. I love it...." pabulong na sabi nito at lalo pang iningudngud ang mukha nya sa pagkabab*e nito. "Ahhh... ahmmm... uuhhh...." Ang ingay ni Heaven habang kinakain nya. "Ahhh... I think I'm gonna come, Theo...ahhhhh!...."

Parang gusto niyo akong kainin ng buhay. Nginitian ko naman siya na parang iniinis pa kaya naman hinampas na niya ako at muli itong nahiga. Pero totoo kaya? Nananaginip ba talaga ako kanina at sino ba iyong tinatawag ko?. Muli na akong natulog at hindi na inisip ang sinabi ni Heaven. Fast forward*

Marahas kong pinahid ang mga luhang dumadaloy sa pisngi ko at bumangon mula sa kama. Ano naman ang gagawin ko ngayon? Wala na akong kawala. My father only gave me one year. What a f*cking condition! One month is almost like a decade already, a lifetime! Kaya paano pa kaya kapag isang taon? That's an eternal b*llsh*t!

"Totoo ang sinasabi ko. Maganda ka talaga, Heaven. Napakaganda mo." "Diyan ka na nga. Kukuha lang ako ng wheel chair para maka-akyat ka na at makapagpahinga sa room mo." Pasimpleng napangiti si Heaven nang makatalikod kay Trevor. Sanay siyang nakakarinig ng mga papuri sa pisikal niyang anyo pero parang iba ang dating ng mga papuri ni Trevor. Ang bawat salitang binitawan nito ay napakasarap sa pandinig at tila humahaplos sa puso niya.

Tinitigan niya si Heaven nang may purong panlalamig. ​"Isa kang tanga Heaven" walang pusong sagot ng matanda. "You are weak and entirely completely pathetic. Ginamit lang kita bilang pain para lumabas ang kapatid mo mula sa pinagtataguan niya. You were just a placeholder for my true absolute heir. Wala kang silbi."