Ang mga tula na sumasalamin sa kapaligiran ng Pilipinas ay tunay na kahanga-hanga. Isang magandang halimbawa ay ang 'Sa Huling Biyayang' ni José Corazon de Jesus, kung saan binibigyang-diin ang kagandahan ng kalikasan sa kabila ng mga pagsubok ng buhay. Napakahusay na nailarawan ang mga tanawin ng mga bundok, ilog, at mga palayan na tila nagbibigay-diin sa yaman ng ating likas na yaman. Ang bawat taludtod ay may kasamang damdamin na parang nangingibabaw ang kalikasan sa ating mga puso. Isa itong matinding pagninilay sa kung paano ang ating kapaligiran ay may sakit at kasiyahan, na kahit sa mga hamon, tila bumabalik tayo sa kalikasan upang makahanap ng kapayapaan. Sa kabuuan, ang tula ay nagsisilbing alaala ng ating bayan at mga tanawin na hindi dapat kalimutan.
Isang iba pang halimbawa ay ang 'Pilipinas kong Mahal' na isinulat ni Francisco Balagtas. Ang tula na ito ay nakatuon sa yaman ng kalikasan ng Pilipinas, mula sa mga dalampasigan ng Boracay hanggang sa malawak na kagubatan ng Palawan. Sinasalamin nito ang pagmamalaki ng mga Pilipino sa kanilang sariling bayan. Napakaganda ng pagkakasulat nito na parang unti-unting dinadala tayo sa mga pook mismo na binanggit. Sinasalamin nito ang damdamin ng puso ng bawat Pilipino, lalo na sa mga banyagang nagmamasid sa mga likha ng sining ng ating bansa.
Isang iba pang makabuluhang tula ay ang 'Buwan ng Wika' na isinulat nina Jose Corazon de Jesus at iba pa. Dito, naipapahayag ang pagkakaisa ng mga Pilipino, na naisip na ang ating sariling wika ay isang mahalagang bahagi ng ating kapaligiran at kultura. Ang mga taludtod nito ay hindi lamang nagsasalita tungkol sa kalikasan kundi sa pagkakakilanlan ng bawat Pilipino na dapat ipagmalaki. Ito rin ay nagbibigay-diin sa mahigpit na pagkakaugnay ng wika sa ating kapaligiran, na nagsisilbing salamin ng ating mga karanasan at pananaw sa buhay.
Sa mga tula sa ating bayan, hindi maikakaila na ang kapaligiran ay hindi lamang pook at pisikal na anyo ng kalikasan; ito ay isang salamin ng ating damdamin, kaisipan, at pagkakabit sa isa't isa. Nagtutulungan ang mga tula at ang kalikasan upang ipakita ang tunay na kalagayan ng ating lipunan. Mahalaga ang mga tula sa isang kulturang nababalot ng mga tradisyon at paniniwala na binibigyang-buhay ang mga karanasan ng taumbayan, kung kaya't ang mga ito ay hindi lamang mga salita kundi mga salamin na nagtatranslate ng ating tunay na damdamin patungkol sa ating kapaligiran.
Bilang pangwakas, ang mga tula ay nagpapakita ng ating pagmamahal at pag-aalaga sa ating kapaligiran. Ang mga saloobin at damdaming nakapaloob dito ay tiyak na bumabalik sa mga tanawin sa paligid natin at nagpapahalaga sa mga bagay na madalas nating hindi pinapansin. Ang mga tula ay mga paalala na ang kalikasan ay isang yaman na dapat nating ingatan at ipaglaban, lalo na sa mabilis na pagbabago ng mundo na ating ginagalawan.