Tula Tungkol Sa Lungsod Novels & Stories

turan ni Camila sa mahinang boses. Kaagad na lumiwanag ang mukha ni Lolo Alonso at sumilay ang masayang ngiti sa kaniyang labi. “Narito sa lungsod ang lola mo ngayon?“ tanong niya. “Opo, pero uuwi na rin po siya sa probinsya bukas. Alam niyo naman po 'yon, hindi niya kayang magtagal dito sa lungsod. Mabilis siyang mabagot kapag nasa loob lang ng bahay at hindi makagala sa labas.“

Sa sandaling iyon, pumailanlang ang tinig ni Liana mula sa mikropono, mariin at buo, umaalingawngaw sa bawat sulok ng bulwagan. “Ang Torre ng Dilaw na Tagak ay nakatindig sa tuktok ng Bundok Uwak, sa gilid ng malawak na Ilog. Ang anyo nito’y kakaiba, isang gusaling may walong gilid, napapaloob sa apat na panig. Mayroon itong limang palapag ng magkakapatong na bubong, at sa pinakatuktok ay ang rurok na kumikislap sa gintong glazadong tisa, pinatatag ng pitumpu’t dalawang matitibay na haligi…”

Tumango ako sa sinabi niya. "Ganito pala ang hitsura ng mga gusali rito sa manila hindi katulad ng mga nasa probinsiya." Ani ko. "Mas maganda, malaki, malawak at maraming tinda ang narito keysa roon sa amin." Napatingin ulit sa akin si Mel. Nakangiti pa rin siya.

comador ng bahay, dito ay huminto sandali silang dalawa.Sa ama niya nagawang masanay ang sarili sa pasikot-sikot sa kagubatang ito. Kaya naman, mahal na mahal ni Ato ang buong lugar na ito sapagkat ito ay isang alaala niya sa kanyang yumaong ama. "Sa unang paraan, mahihirapan tayong makahanap ng butas para sirain ang El Tuerto. Alam naman natin na ang pamahalaan ay walang tenga, na walang pinakikinggang iba kundi ang sarili lamang nila," ani ng binabaeng ginoong kasapi ng La Indio Independiente. Nagpatuloy pa din sa pagsasalita ang Trompetang Bulaklak. "Sa pangatlo naman, hindi tayo nakakasiguro na mananalo tayo kung kakalabanin natin ang El Tuerto. Kung dahas ang pag-uusapan, lamang na lam

tanong ko. "May kakilala ako sa dulo ng bayan ng La Verde," aniya't hinawakan ang kamay ko. "Isa akong banwaon doon bago pa man nasira ang lugar dahil sa sumabog na minahan." "Kung ganoon ay totoo ngang naglalagi roon ang mga mangkukulam?" "Mga babaylan, Tharia, ang mga mangkukulam ay binuong salita lamang nga mga prayle upang ipalabas na masasama kaming nilalang," paliwanag niya.

Tiningnan niya mula ulo hanggang sa paa si Luna dahilan upang taasan siya nito ng kilay. Lumiko sila at nilagpasan ang tavern ng lungsod, isang lugar kung saan nagaganap ang pustahan at sugal. Ito ay walang iba kundi ang Crock's Head, ang lugar na pinupuntahan at pinagtatambayan ni Aldred tuwing siya'y nasa pahinga.

" Isusunod naman nating pabagsakin ang pamilya Jungslagger. Alam kong malapit na silang lumagapak sa lupa." Kita ni Andromeda ang siyudad ng Taipei habang nakalutang sa ere ang kanilang sinasakyang private jet ng pamilya Jungslagger. Napakaliwanag ng siyudad sa kabila ng madaling araw na." Close to one am. The city is still alive." Tila kumikinang sa mga paningin ni Andromeda ang mga ilaw sa siyudad." I will come back ,Taipei. Lilibutin kita." Ngumiti ang batang may binabalak. "Next week. Babalikan kita Taipei." Tuluyan ng nawala sa mga paningin ni Andromeda ang napakaliwanag na siyudad.

** Tuluyan na siyang nakabawi ng lakas. Nagpasya siyang hindi na bumalik sa school at lumuwas na lang ng Manila. Sumama siya sa kaibigan ng Tiya Alice niya. Tamang-tama na naghahanap ito ng kasama sa bahay. Inalok siya nito na kung gusto niyang ipagpatuloy ang pag-aaral sa Manila, hahanap sila ng sponsor para matapos niya ang sinimulan niya. Magandang offer iyon para sa kaniya at makababawi na rin siya sa tiya niya. Isa pa, makawawala na rin siya sa anino ng mga Fetalvero. Sinabi niya ang desisyon niya sa kaniyang tiya.

Tanong kothrough my mouth full of food. "It's the city's fruit. Ang yabang nila. Sila ay sikat sa pagkakaroon ng masarap na prutas na ito na tinawag na 'The Durian Capital of the Philippines' sa lungsod." "Oooohh," Tumango ako at nagpatuloy sa pagkain. Mula sa isang sulok, nakita ko siyang nakatitig sa akin, may ngiti sa kanyang mukha.

“Probinsya. Malayo. Kung dito maraming tall buildings, cars at maingay, doon medyo kabaliktaran. Puro luntian pa ang paligid. Kakaunti ang matataas na buildings, may mga sasakyan pa rin naman—” “No, I want to stay here Mommy.” mariing tutol ni Pietro na para bang nasanay na sa buhay sa lungsod. “Me too, gusto ko maraming tall buildings at cars na nakikita.” segunda ni Palmer, “Paxton, how about you? You want to go to the mountain?” Mahinang natawa si Piper. Tarlac is not a mountain. Develop na rin ang lugar at city na kaso iba ang lifestyle doon ng mga tao kung ikukumpara niya dito.