Tula Tungkol Sa Pagbasa นิยาย & เรื่องราว

"Talaga?" Hindi nangahas si Elara na tumingin nang diretso sa mga mata nitong tila nakakakita ng lahat. Nilagpasan niya ito, tumalon sa kama, nagtago sa ilalim ng kumot, kumuha ng libro, at nagkunwaring nagbabasa nang seryoso. Humarap si Aless, naglakad patungo sa kanya, sumulyap sa librong hawak niya, at nagtanong..

Sinabi kong matatag at sinimulan kong basahin ang talatanungan na hawak ko, sa pagitan ng libro. Natutuwa akong makita ang kanilang mga paggalaw habang binabasa ang bawat salitang nakasulat sa papel. Ang ilan ay seryosong sumusulat; ang ilan ay nagkakamot ng kanilang mga ulo dahil hindi nila alam ang sagot, at ang iba ay bahagyang tinitingnan ang kanilang katabi upang kunin ang solusyon para may maisagot. Ito ang natutunan ko sa aking mga mag-aaral sa unang taon. "Miss Chua. Maaari mo bang ituon ang iyong mga mata sa iyong papel!" Sabi ko.

-love your mama/tita” Sunod sunod na tumulo ang luha ni Tiffany ng mabasa ang nakasulat doon. Ngayon alam na niya ang totoo hindi niya alam ang mararamdaman. Umiiyak siya dahil mayroon palang sulat na iniwan ang kaniyang nakilalang mama. Napatingin siya sa larawan na naroroon sa isang tabi. Dahan dahan niya itong kinuha at tinitigan niya ito.

"Please tell me hindi siya." Tahimik sina Talia at Mia na nakatingin mula sa sofa. Parang mga audience. "Basahin mo," sabi ni Talia. "Ayaw ko." "Basahin mo." "Ayaw ko nga." Nag-sign naman si Mia. ["Basahin mo na. Curious ako."] "Kayong dalawa talaga..." Sa huli ay binuksan din niya ang card. At agad siyang napasimangot.

Ang bawat pangyayari sa librong siya mismo ang nagsulat- nagaganap sa paraang mahirap maunawaan. "Totoo nga ang kapangyarihan ng kwentas, may sumpa." Natitigilang nagkatinginan ang tatlo. "Sinabi ba kung paano mapuputol ang sumpa?" ani Jeyzel na tiningnan ang pahina ng mahiwagang libro na nanggaling sa kura-paruko ng Bataraza. Lahat sila ay nakatingin sa nakasulat sa libro ngunit kapag nabasa na nila ang mga titik na nakatala ay kusa itong naglalaho.

Huminga siya nang malalim bago niya iyon binuksan. A contract. Simple. Walang introduction. Walang explanation. “Of course,” bulong niya, bahagyang umiling. Hindi niya agad binasa. Tinitigan niya lang muna ang screen, parang naghahanap ng lakas ng loob. Pagkatapos, saka niya sinimulang basahin. Habang tumatagal, mas lalong bumabagal ang pagbasa niya. Minsan humihinto siya sa gitna, bumabalik, parang hindi niya agad napoproseso ang binabasa.

BABALA: MATURED CONTENT!!!! May mga salita at mga eksenang hindi naangkop sa batang mambabasa. Lawakan ang pag-iisip sa pagbabasa dahil ang mga pangyayari at mga tauhan sa kuwento ay pawang laro lang ng kathang-isip ng may akda. "Uhmnn," napaungol siya sa sarap habang patuloy ang paglabas-masok ng mga daliri ng estrangherong lalaki sa kanyang basang puke.

Toby's head tilted as he tried to read the title of the book that I was holding. Itinapat ko sa kan'ya 'yung librong hawak ko habang nakangiti nang malapad. "It's a good book! Meron pa nitong The Laws of Human Nature! Saka maganda rin 'yung The art of seduction ni Robert Greene!" Excited at sobrang sayang sabi ko sa kan'ya.

Kaunting minuto na lamang at luto na ang Tinola. “Ilang beses kasi kitang nahuling nakatulala kanina mula nang klase natin sa Reading and Writing. May bumabagabag ba sa iyo, beshie?” alalang tanong niya sa akin. Napaisip ako sandali. Mula no'ng klase namin ng Reading and Writing? Naalala ko na. Marahil ay dahil nadala lang ako sa diskusiyon namin tungkol sa pananaw namin sa salitang ‘pag-ibig’. Pinatay ko ang gas stove at saka kumuha ng malaking mangkok bago sumagot sa kaniya.

Worth it pa ba hintayin iyon? Pinigilan ko ang pagtakas ng mga luha ko sa aking mga mata, pero hindi ko kinaya. Tumingin pa ako sa mga mensaheng naro'n, nanlalabo man ang paningin ko sa binabasa ko ay pinilit ko pa rin itong basahin nang maayos. Message: Sean Castrello