Turn A Blind Eye Novels & Stories

Nagising lamang ako dahil sa mga boses na naririnig ko. Hindi ko alam ngunit pamilyar sa akin ang mga boses na iyon. I feel like I already heard it somewhere hindi ko lang talaga masyadong matandaan pa. Ramdam ko ang pagkunot ng noo ko. Nang dahan-dahang buksan ang mga mata ay tumambad sa akin ang kadiliman. I feel something on my yes. I have a blindfold so I can't see them. Gusto kong magmura.

The voice seems near, yet so far. Dahan-dahan akong nahiga sa kama. Nakapatay na ang ilaw. Sobrang dilim at talagang wala akong makita dahil sa piring sa aking mga mata. I braced myself. I know he could see me from the candles around me. He could see me wearing nothing but this blindfold covering my eyes.

Sa kalagitnaan ng pagbabangayan ay napatingin ako kay Zillan na tahimik lang sa gilid at walang ganang pinapanood ang nangyayari. Napaawang ang bibig ko nang bigla siyang tumingin sa akin dahilan para magtagpo ang mga mata namin. Pinagdikit niya ang labi at hindi natinag. His relentless eyes remained on me for seconds and I could hardly stand it. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at halos mapahawak sa dibdib dahil sa kaba. This is my first time meeting his eyes and obviously, I don't like it

“Sigurado akong alam na ni baby ‘yon. Pero sana ikaw rin, alam mong ganon din kita kamahal.” Tumingin siya sa akin at ngumiti, ‘yung tipo ng ngiting may halong pagod pero punô ng init. “Of course! Only the blind can’t see that,” sagot niya, sabay tawa. “At hindi bulag ang mga mata ko, pati puso ko.” Natawa ako, pero sabay sabing seryoso, “Alam mo, napakaganda mo kapag ngumiti ka.” “Yeah, I know,” sagot niya, tawa nang tawa, habang kinukurot ako sa braso.

Saglit siyang tumigil sa pagmamaneho, hindi niya lubos maisip na nagawa ito ng kakambal niya sa kaniya. “At ngayon, it's your fvcking turn to be blind. Mabuti nga isang mata mo lang ang sinaksak ko kaya masasaksihan mo pa ang gagawin ko sa inyong dalawa ni Clark!“ dagdag niya sabay kuyom ng kamao. -------

Nanlumo ang aking katawan, I let out a piercing scream hoping somebody would hear my plea. Na blangko ang utak ko, nanigas ako sa kinaroroonan ko, I can't properly think about what else should I do in this life and death situation, I just closed my eyes hoping for a miracle to happen. Isang putok na naman ang kumawala, I was waiting for a bullet to hit my body, but nothing happened. Dahan-dahan kong binuksan ang aking mata, I was petrified upon seeing the lifeless body of a man in front of my car. His eyes are widely opened, fresh blood flows from his head, and a bullet pierces through his skull.

Ang dami kong kasalanan… Hanggang sa matigilan ako’t sa unang pagkakataon after kong mabulag ginusto kong makakita. Gusto ko siyang makita… gusto kong makita ang mga anak namin… gusto kong makita ang ngiti niya… But how can I do that if I am blind? Mas lalo lang akong nainis sa sarili ko dahil doon. I kissed her before I left her, gusto kong puntahan ang kambal. Ngunit hindi ko inaasahan na gising pala si Ivan. Muli ay tumulo ang luha ko ng maramdaman ko ang mahigpit na yakap niya mula sa likod ko.

'I can't see anything, I am now blind,' - bulong ko sa aking isip Biglang naglandasan ang mga luha sa mata ko. She feels useless now. Mabilis naman siyang dinaluhan ni Cain." May masakit ba? Tell me," bakas sa boses nito ang pag aaalala na mas lalong ikinaiyak ng dalaga

I said, nervously. Hindi na nagsalita si Hugo at tumayo siya sa likuran ko. Tinanggal niya ang blind fold ko pero hindi ko agad ibinuka ang mga mata ko. “Open your eyes, Babe."

Ano ba ang naging kasalanan ko? My vision started to become blurry. Dumagdag pa ang dilim ng paligid, kung kaya naman ay hindi ko maaninag ang mukha ng lalaking nanamantala sa 'kin. Hilong-hilo na ko at para pa kong masusuka. ''Please... stop...'' pagmamakaawa ko pa ng akmang hahalikan niya ko. Pilit na iniiwas ko ang mukha at pinanatiling nakasara ang aking bibig.