Turn A Blind Eye Novels & Stories

"Hi! Nice to meet you." Napakislot ako nang maramdaman ang mainit na kamay ni attorney sa akin na siya naman nitong inilapat sa malambot na kamay ng babaeng kaharap. "My client had a problem with her-" "I'm blind," I cut off his words. "Oh, I'm very sorry." The woman in front of me muttered.

“Hindi pa, ikaw ba? Kung gutom ka na ay puwede naman na tayong dumaan para makakain ka na.” Umiling naman siya agad. “Mamaya na lang din, do’n na lang sa pupuntahan natin. Marami naman sigurong mabibilhan do’n.” Tumango na lang ako. “Nandito na tayo, but before that. Close your eyes,” sabi niya. Kinuha niya ang isang blindfold at inilagay iyon sa mata ko. “Bakit? “Stop asking, you will see.”

Hindi niya malaman kung bakit gano'n na lang parati ang nagiging reaksyon niya kapag nababanggit ang mga bagay na pinaka-iiwasan niya. Blind. She wasn't blind. That was a fact. She just had to live with a single eye but she wasn't blind to see what she has been doing these past few days. Alam niya ang kaniyang mga ginagawa at gagawin pa lang. Hindi siya tanga. Hindi rin naman siya bobo.

“That sick motherfucker is just pretending to be blind. Nahuli ko siyang ginagamit ang cellphone niya. Sinubukan kong sabihin kay Blair pero hindi siya naniwala sa 'kin.” Natawa si Adrian. “Dahil lang ginagamit ang cellphone? May bingi nga na composer e.” Sinamaan ko siya ng tingin. “He was fucking texting. Now, tell me. Can a blind man compose a message?” Natigilan siya. Ilang saglit siyang tahimik saka sumandal at bumuntong-hininga. “So, wala kang balak kausapin 'yang babae mo?”

Nang umangat ang tingin ko at nanlaki ang aking mga mata nang makitang may CCTV sa loob ng conference room. “A-Abe,” kinakabahan kong turo sa kanyang ng camera. at napatakbo ako sa puwesto niya dahil blind spot ang area na iyon. Ngumiti siya ng pilyo. “Naka-off ang ilaw kanina, wala silang makikita.” Nanlaki ang aking mga mata at nagsimulang lumakas ang kaba ko. “Makikita pa rin ang alam ko. Lalo na binuksan mo ang ilaw pagkatapos!”

Ito na ang buhay na pinangarap ko, at handa akong harapin ang lahat ng susunod na mangyayari nang may buong pagmamalaki at walang pagsisisi. Dahan-dahan kong inabot ang blindfold na nakatali sa kanyang mga mata at kinalag ito. Nang tuluyang mahulog ang tela, bumungad sa akin ang kanyang mga mata na puno ng seryosong pagnanasa.

How can I not burn this image forever in my eyes? “How can I not look at this point? – Bigla niyang hinarang ang mga salita ko. “Do something about your eyes. Turn around or if you can’t, just go blind or pluck your eyes out, twist them and throw them out!” Sigaw niya ng pabulong habang nanlilisik ang mga mata na nakaturo sa bintana. “How unreasonable can you get? I literally can’t do those things kapag bulag na ako.” Sagot ko habang tinuturo ang mga mata ko.

malambing nitong wika sa kanya at bago pa man siya makapag-react sa sinabi nito ay lumapat na ang blindfold sa kanyang mata kaya tuluyan ng wala na siyang nakita. Hindi niya man alam kung para saan iyon ngayon sa ginagawa nilang dalawa ay hinayaan niya na lamang ito sa gusto nito, isa pa hindi naman siya masasaktan dahil lamang sa simpleng blindfold dahil hindi naman iyon masakit kapag nailagay sa mata. Iniangat niya ang kanyang ulo upang maitali nito iyon pagkatapos ay muli siyang nahiga pagkatapos nitong maitali.

“Don’t be scared. I’m here.” Mas lalong bumilis ang tibok ng puso niya. “Just look at me,” dugtong nito. “H-ha?” “Look into my eyes.” Bahagya siyang natigilan. “Don’t look outside.” May kung anong kakaibang init ang gumapang sa dibdib niya subalit ginawa pa rin niya ang sinabi nito. Tumingin siya sa mga mata ni Blane, at sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, unti-unting humupa ang kaba niya. Parang nawala ang takot niya dahil sa mga mata nitong nakatingin sa kanya.

sabay kamot sa ulo ng lalaki. Tumawa naman ang kasama ko at tiningnan iyon ng masama. Halos ayaw kong ihakbang ang mga paa ko pero ang kasama kong nasa likod, panay ang tulak sa akin. Pinikit ko narin ang mata ko dahil ayaw ko silang makita pero ang mga naririnig ko ang lalong nagpapatayo ng balahibo ko. "Open your eyes." utos sa akin. Umiling ako. "Open your eyes." utos ulit sa akin at isang mata lang ang dinahan dahan kong dinilat.