Unforgettable Memories Quotes Mga Nobela at Kwento

hehehehe "To be honest, every day with you is already a memorable one. I know, I said this many damn times but since my parents died. And you came into my life I promised to myself that I'll enjoy my every day, every night and treasure our memories together. Are you serious?! Love, you don't have to ask me that. It's always a YES!!!" sabi ko sakaniya. Walang mas memorable pa saakin kundi yung araw-araw ko siyang nakakasama.

Nagkaroon man kami ng hindi magandang nakaraan hindi na importante sa amin yun ngayon dahil mas importante ang kasalukuyan at kinabukasan. Ibinaon na namin sa limot ang lahat at walang sawa kaming gagawa ng memories habang nabubuhay kami rito sa mundo. Magsasarado man uli ang pangalawa naming book at least we make a happy ending at paulit-ulit kong babasahin ang lahat hanggang sa mawala na ako rito sa mundo. Kahit nasa kabilang buhay na kami, hinding hindi ko siya kakalimutan at siya pa rin ang paulit-ulit kong pipiliin. THE END

Who would have thought that he had a painful childhood memory. "One day, you'll forget everything. The pain, the loneliness. You'll lose if you let them get the best of you, Jen." "Did you? Did you forget the pain and loneliness?" she asked him. Lumarawan ang pait sa mukha ng binata, isang emosyong ngayon lang niya nakita mula rito. "It's a memory I can never forget. Even if I choose to, I just can't," he said.

"I think we're meant to each other." Lumakas lalo ang tawa ni Jade. "Sinabi ko na rin 'yon?" "May amnesia ka ba talaga? Why do you still remember those lines?" "Mahalaga siguro sa akin ang taong sinabihan ko niyon." Biglang natahimik si Jade. "I just wished that the rain won't wash away those memories I have spent with you."

Para sigurado na daw at wala na talagang hiwalayan. Naikwento ko din ang nangyari sa mga kaibigan ko at pareho lang akong pinagtawanan ng mga loko. Pareho-pareho pa sila ng mga sinabi. Ang epic daw ng proposal. Wala akong magawa kundi ang ngumiwi kahit totoo naman talaga. This is the most epic, yet unforgettable memories na kahit kailan ay hinding-hindi ko makakalimutan.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

“Aaron, hindi ka makina.” Napangiti si Aaron, kahit halatang pagod. “Ang dami mong wisdom ah,” biro niya. “Libre lang,” sagot ni Mika. Natawa si Aaron. “Pero seryoso,” dagdag ni Mika. “Magpahinga ka rin. Hindi masamang unahin ang sarili paminsan-minsan.” Tumingin si Aaron sa kanya, may halong paghanga.

“I’m glad ikaw ang nakasama ko sa parasailing na ito.” “So do I.” Jeremie smiled. “That’s why you should learn to move on, to keep moving forward without any rush. Take your time. Make good memories. So that when one day you’ll leave, you’ll be like that sunset. Your brightness will forever be remembered those whom you made happy.”

Na-hacked nga ba o ayaw na niya lang talaga ako’ng makausap? “Saff, may aayusin pa nga pala ako. Chat or text na lang ulit tayo,” at niyakap niya ako. “Bye.” Iniwan na niya ako roon at ang lahat ng sinabi niya sa akin ay halos hindi pumapasok sa utak ko. Guulong-gulo ako sa lahat nag nalaman ko ngayon. I don’t know how to process it or maybe I just can’t imagine it.

"Gusto kong malaman kung ano talaga ang nangyayari, pero alam kong ayaw mo pang sabihin sa ngayon." Huminga siya nang malalim at pinagmasdan ang hindi mabilang na mga punongkahoy na halos takpan na ang kalangitan. "It's easy to say that we should forget all our problems for a while and let ourselves enjoy. But in every giggle I make, in every smile and in every guffaw, my problems always interrupt. Because we don't have the power to shut down our memory. When it wants to come, it comes."