Novel & Cerita Unknown Self

I'm now looking for something new. "This is not so you, Lesbian." Mahinang sabi niya at akmang hahawakan ako nang iniwasan ko siya. Tinabig ko ang kamay niya at pekeng tumawa. "Huwag kang magkunyari na nag-aalala ka sa akin. Yes, this is not so me. Hindi ko na nga kilala ang sarili ko dahil sa pagpapanggap na mga ginawa ko ma-belong lang sa lipunan na 'to. I didn't know where my real me is. Hindi ko alam kung saan ko naiwan o nailagay. Imposible nang maibalik ko 'yon kasi natambakan na ng mga peke." Nagulat ako nang pitikin niya ako sa noo.

Doh? My brows furrowed when I saw a message from an unknown number... Again... Unknown : Still happy? I guess, those photos didn't shaken you. I froze and literally can't move my body when I received again a photo. Unknown : Shocked? Caught you. Hahahaha." Nilibot ko ang patingin ko. It seems like this person is watching me. Me : Who the freaking freak are you? Stop with your petty game and just show up! Moron!

"You're still mine. Whether you like it or not." ​Nang tuluyan nang tumahimik, doon ko lang hinayaan ang sarili kong huminga nang malalim. I checked my phone and saw a message from an unknown number. ​“Good kick. I saw everything. Need a real place to hide?” Kumunot ang noo ko. Sino naman 'to?

Ang tanong ko lang sa isip ko: Sino ba talaga ako? Nanlamig ang kamay ko habang nakatingin kay Davis. Hindi ko alam kung anong mas matimbang sa nararamdaman ko ngayon—galit, takot, o ang matinding inis dahil parang ako na lang ang hindi nakakaalam kung sino ako talaga. "Sino ang nag-leak ng identity ko?" madiin kong tanong sa babaeng pumasok. Tumingin siya kay Davis bago bumalik ang tingin sa akin. "We’re still tracking it, but the message was clear—someone out there knows who you really are. And they want you back."

Punong puno man ako nang maraming katanungan sa isip ko pero alam kong balang araw ay malalaman ko rin ang totoong dahilan nang lahat ng to pero sa sitwasyong ito ay isa lamang ang tumatakbo sa isipan ko yun ay ang maging magaling at maayos na ako para magawa ko na ang lahat ng mga nais kong gawin at para matulungan ko na rin sila Ken na kilalanin kung sino ba talaga ako Sana hindi isang Krimen ang nangyayari sakin kayat umabot ako sa puntong ganito dahil hindi ko alam kung ano bang magiging reaksyon ko once na malaman ko kung sino nga ba talaga ang may kagagawan sakin nang mga bagay na to halos hindi ko na rin makilala ang sarili ko dahil ang dami dami kong pasa sa katawan at pilay pilay pa

They wouldn't know. So, why am I bothered by something that will not happen anyway? Kung ako lang naman ang magbabasa, hindi ko naman maiisip pa kung okay ba iyong pagbuo ng mga pangungusap o ang mga ibang salita. I will only realize that I have this kind of personality that people don't know but me. Ako lang.

sabi ko sa kanya. "Siguro pangit ka 'no? Don't worry I will not judge, gwapo pa naman ng tatay mo hindi naman ata pwedeng hindi gwapo ang anak 'di ba? In case you're adopted. Which is hindi ko naman alam kung adopted ka ba o hindi… Hi! Nice meeting you Mr. Lucifer Melendez, I'm your wife, Nabriella Rodriguez Melendez." I heard her saying that sentence, making me annoyed.

I'm concerned about my image not because I'm appealing, but because I have several opponents that want me dead. Being dead is the result of seeing my face. No one should know who I am. My parents are constantly reminding me of it. My team, at the same time, my friends, and the boss are all aware of my real identity. They can easily track me down now that my face is exposed. "Status?" Umakto ako na parang walang nangyari. Pumasok ako sa loob to check if there were still people, but unfortunately, they were gone.

Because how was I supposed to know if I could handle it? Hindi pa ako nakakapunta sa wake ng kaklase. Hindi pa ako nakatayo sa harap ng pangalan ng taong kahapon lang ay nasa attendance sheet pa. Hindi pa ako nakaramdam ng ganitong klaseng guilt, iyong hindi mo alam kung saan galing pero nakadikit sa dibdib mo like a second skin. I typed: **I’m okay. Promise.** Then I deleted the promise before sending it.

Sinabi ko iyon dahil sawa na akong maging tahimik. “What? Isn’t it money? Fame? Wealth?” tanong niya, puno ng panunuya habang sumimsim ng orange juice. “You don’t know me at all, ma’am.” Diretso ko siyang tiningnan. “You only know my name but not me.” Pinilit kong huwag magtaas ng boses. Ayokong mag-eskandalo. Pero minsan, kailangan ko ring ipagtanggol ang sarili ko.