Unlucky In Tagalog の小説・ストーリー

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

sigaw niya. Nanginginig ang buong katawan niya sa galit. “Hindi mo maintindihan kung ano ang pakiramdam na palaging ikaw ang ikinukumpara sa iba!” Napasinghap ang mga tao. “Si Lucky mabait.” “Si Lucky maganda.” “Si Lucky mayaman.” “Si Lucky ang Diwata ng Solara.” “Si Lucky ang tagapagtanggol ng Mirasol.” “Ngayon, si Lucky na naman ang babaeng nagsakripisyo para sa buong baryo!”

Singhal ni Maxi. "Birthday party niya. Invited ako as an ex-girlfriend," sarkastikong sagot ko. Kita ko kung paanong umikot ang mata niya sa salamin. Tuwang-tuwa ako nang malaman na nandito si Maxi sa Manila dahil may gig dito ang isa sa alaga niya. Kaya naman siya talaga ang nilapitan ko para ayusan ako. Kaya ko namang ayusan ang sarili ko pero gusto kong makita si Maxi kaya ginawa ko iyon na excuse.

Nagtagal ang katahimikan bago siya muling nagsalita. “Kung buntis po kayo ngayon, Mrs. Arizcon… that is beyond medical explanation. The chance is astronomically low. One in a million. Mas mataas pa ang posibilidad na manalo kayo sa tatlong jackpot sa lotto.” Parang tinamaan ako ng sampung kidlat sabay-sabay. So… totoo. Walang daya. Walang peke. At ako ang milagro. Kaya niya ako pinakasalan kaagad.

“Salamat!” "Salamat at dumating sila nang dumating sila," sabi ni Ted, huminga ng malalim para kumalma. "Ayokong isipin kung ano ang maaaring mangyari kung hindi man." Namuhay siya sa isang mapanganib na buhay, at alam niya kung gaano kasasama ang maaaring mangyari.

Biglang nanlamig ang mga palad ko, lalo nang maghalikan sila. I suddenly remembered the scenery between the three of us when we were in Batangas— hindi ako nagkamali ng kutob sa kanilang dalawa noon. “The truth is really timely. Mga sinungaling…”

“Alam mo naman yata sa sarili mong gusto kita. Kaibigan ka ng kapatid ko, ayokong dumagdag sa iisipin at sakit sa ulo mo.” Nakatitig lang ako sa kaniya dahil hindi ko alam ang kaniyang pinupunto. “Ano bang sinasabi mo?” “Maraming nagkakagusto sa akin, kahit saan. Pero sa babaeng nagugustuhan ko, kahit kailan hindi pa ako nananalo. Sa ngayon, apat nalang ang papakiramdaman mo.” Ngumiti siya sa akin pero sandali lang dahil nag-ibang direksyon siya. “Thrizel, I lost again...”

Continuation... BINALINGAN kaagad niya ng hindi makapaniwalang tingin si Nikko. "Sorry?" napa tawa ng mapakla si Yena, "Sorry saan? Sorry dahil ako lang ang nagseseryoso sa relasyon na ito? Sandali, wala pala tayong relasyon, hindi ba? Nikko naman, engaged na tayo! Ikaw at ako ay ikakasal na. Fiance mo ako at hindi kapatid!" Parang malagutan na nang hininga si Yena dahil sa haba ng kaniyang sinabi.

Hindi ko mararanasan ang ganitong kaligayahan. Ngayon, may pamilya na ako. May asawa na mahal ako higit sa lahat, at anak na nagsisilbing miracle namin. Lahat ng sugat ko noon ay gumaling dahil sa pag-ibig na dumating sa buhay ko nang hindi ko inaasahan "Life is unpredictable," sabi ko kay Wilbert habang magkatabi kami sa garden, pinapanood si Samantha na tumatakbo. "But I'm glad we fought for this."