Unlucky In Tagalog Novels & Stories

But I'm so unlucky today. Hinigit nila ako palabas ng library. Nahulog na ang iba kong gamit sa sobrang rahas ng paghigit nila sa akin. Some of students are looking at us, they were mocking at me. Ang iba at naaawa sa akin but they never tried to help me. Nagyuko ako ng ulo at nangilid ang aking luha. Again and again. Is this a punishment?

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Lucky's POV Tahimik ako naka-upo sa railing ng balkonahe ng bahay nila Magnus. Nakatanaw ako sa buwan na nagsisilbing ilaw ko sa madilim na kapaligiran. Pinili kong magtago dahil pakiramdam ko naubos ang energy ko sa pakikipag-socialize sa mga tao. Hindi ko sila kilala tapos kakaunti nalang dudugo na ang ilong ko sa lalim nilang magsalita ng Tagalog at Spanish.

umiiyak na sabi ko. "I know it hurts so bad. Kahit ako ay hindi makapaniwala na wala na si Agatha. Hindi natin inaasahan ang nangyari at sobrang sakit din para sa akin, but we have to be strong. I know everything happens for a reason," sunod-sunod niyang sabi sa akin pagkatapos ay nahimigan ko ang pagkabasag ng boses niya. Gulong-gulo ang isip ko ngayon at wini-wish ko na sana ay panaginip lang ang lahat nang ito.

komento pa nito na tila ang sinasabihan ay ang sarili. Nakangising umupo ang dalaga sa katabing upuan ni Lorelei at saka ito nagdesisyon na kausapin na. "What's your problem? Come on. You can always rely on me, Lor. Nandito lang ako at ang barkada para sa 'yo," pangungumbinsi na ni Mary kay Lorelei na sabihin ang problema nito.

ngumiti ito. Ngumiti siya bilang pagalang. Pagpasok nila masayang bumati ang mga tauhan doon pati sila Lena at Meme. Isang masaganang umagahan ang pinagsaluhan nila at masigla ang lahat na pinagtataka niya, mukhang nag-celebrate ang mga ito.

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

“Pupunta kaming Bohol at wala ako bukas.” “Oh, is that so? It’s fine. Ako na ang bahala sa Fou D’amour. Ilang taon ka na ring hindi sumasama sa mga lakad ng mga kaibigan mo. Magkita nalang tayo pagkauwi mo. Ilang araw kayo roon?” Kinagat niya ang labi at saglit na napapikit. “Isang buwan, Kuya.”

Yun lang yun? Malakas na tumawa Si Cita! "Putcha! Kinabahan ako dun ah!" ------ Stay safe. Stay at home. Love, love.