Novel & Cerita Urban Legend In Philippines

singit ni Helga. “Pithanos,” sang-ayon ni Direktor Levidis sa sinabi ng doktora. “And that is the reason why you are here today. The Philippines is in bad shape and hopeless now. Oo nga’t maraming nocturno ang napapatay ng mga pulis at sundalo araw- araw, pero patuloy at mabilis naman silang dumadami. Araw-araw ay nadodoble ang bilang nila kung kaya karamihan sa mga tao maging ang gobyerno ay nawawalan na ng pag-asa. Three days ago, their president ordered the lockdown of some heavily infested areas. Nagresulta ito ng kawalan ng transportasyon, marami ang hindi nakakapasok sa trabaho, ilang kumpanya ang pansamantalang nagsara, nagkukulang na ang mga pagkain at gamot, unti-unti na ring bumab

“I found this, that some smuggled group galing sa ibang bansa ang nahuli mo last 6 months, I guess, sila yong grupo.” Naalala ni Filan nong panahong nasaksak siya na naligtas siya ni Marina nu’n. “It’s kind of small group lang naman sila rito sa Pinas pero malaki silang illegal group sa ibang bansa. Hinahanap ko ang IP address baka sila ang makakuha ng sagot sa mga tanong natin,” nagtipa pa ng ilang beses si Andres doon hanggang sa makakuha siya ng success. “Boom! Baby, got it!”

Wala na siyang magagawa kung maikli at tila ipinaranas lang sakaniya ang magkaroon ng kaibigang katulad ni Laura, sana lang ay kapag nagbalik ang ala-ala nito ay muling magtagpo ang mga landas nila. - "Saang Lugar to? " utas na tanong ni Laura nang mapagmasdan ang daang tinatahak. Bundok, Puno at malawak na sakahan at bukuhan ang mga nakikita niya. Ang huling lugar na nasa utak niya ay ang busy at magkulong kalye ng lungsod. "Wala tayo sa Manila, we're currently here in Palawan." sagot ni Eugene na nakaupo sa harapan ng sasakyan katabi ng nagmamanehog si Jared.

I am really just a student and never became her ex-girlfriend. Napatango ako atsaka hirap na napalunok. "Hmmm...student." Napatingin ako kay Megan at pilit na iwinaksi sa aking isipan ang nakaraan na matagal ko ng piniling kalimutan. "Anyways, babe. This is Sabrina. My former english teacher when I was still in the Philippines." Awtomatiko naman na nanlaki ang dalawang mga mata nito dahil madalas ko siyang ikwento noon kay Megan.

Nakatanaw siya sa labas ng maliit na bintana, pinagmamasdan ang mga ulap na dahan-dahang binabalot ng sinag ng araw. Katabi niya si Anchali, nakayakap sa stuffed toy na bitbit nito mula pa kanina. Ang bata’y masiglang nagtanong, halos pabulong: “Mommy, is it really safe in the Philippines? No more bad people?” Nangingiti si Aurelia kahit na may lungkot ang mga mata niya. “Yes, baby… it will be safe. We’ll be together. That’s what matters.”

Cake raw ito sabi ni Indigo. Hindi kasi ako sanay na kumain ng tatlong beses sa isang araw. Ang mga sirena ay isang beses lang kumain ng kahit anong lamang-dagat. Inaabot ng tatlumpong araw bago kami kumain uli. Maliban na lang sa isa pa naming pagkain para manatiling malakas, ang pagkuha sa mga taong may kaluluwa ng pusong puno ng kasakiman.

The Mourning Habang ang makapal, marumi, at nakasusulasok na itim na usok ay patuloy na pumapaibabaw sa madilim na karagatan ng Manila Bay, ang buong digital na mundo ay tila sumabog sa isang kolektibong sigaw ng matinding pagkabigla at pighati. Sa bawat screen ng telebisyon, smartphone, at naglalakihang digital billboard—mula sa kumikinang na New York Times Square hanggang sa mataong eskinita ng Shibuya Crossing sa Tokyo—iisang balita lamang ang nakasulat sa nagbabagang kulay ng dugo: "CELESTIAL BAND YACHT EXPLODES IN MANILA."

And it makes my head freaked out, hindi ko na rin kasi makita ang location ni Jay sa locator ko. Nang makarating sa unit ni Peruvian ay agad kaming pumanaog sa kaniyang underground parking lot. Peruvian Fuego has the weirdest unit here in the Philippines dahil nasa underground ang unit niya. Ang sabi nga niya, proteksyon niya ito para hindi siya malocate habang ginagamit niya ang website na nagawa niya para mag-locate ng kung anuanong bagay, illegal sites at hacking locator. Techy rin kasi ito aside sa medicine degree niya.

"Delikado 'yon, mostly access na hawak natin is from Luzon. Kung dadaaan pa ang mga epiktus sa Manila, mas malaki ang posibilidad na mahuli tayo ng mga otoridad." "Bayaran natin kaya?" "That's risky. Hindi lahat ng tao sa Luzon ay hawak natin, I know gagawa ng paraan ang Zagu para mapisti tayo," Sin, Explained. "How bout you, Luis. Kaibigan mong matalik naman ang asawa niya." Tinignan ako ni Luis ng nag-aapoy na mga mata.. "Huwag ako, oo ngat magakaibigan kami pero mainit pa ang dugo sa akin ni Zaturnino-"

Tanong niya kaya nakuryuso pa Lalo ako "Ang mga Hernandez... Sila ang pinakamayaman dito sa isla pero ngayon nasa Manila sila, pero bali-balita na uuwi sila ngayon dito ngayong taon na ito" Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment