Uzumaki: Spiral Into Horror Mga Nobela at Kwento

Sa boses at aura pa lang niya, parang dumaan na ang talim ng kutsilyo sa leeg ng buong classroom natin! Naramdaman ko ang marahang paghila ni Yuzu sa laylayan ng suot kong damit. Palingon-lingon siya sa akin na parang maiiyak na ewan. “Tanya…” bulong niya, sobrang hina na halos hangin na lang ang lumalabas sa bibig niya dahil sa takot. “S-siya ‘yung… ‘yung sinasabi ko sa’yo… Ang pamilyar ng mukha niya sa mga leaked intelligence photos ng underground groups sa Japan…”

kulay pula ang mga mata ni Zoran, inangat niya ang kanyang kamay at tinuro ito sa royal guards. Rumble! Isang kulay asul na kidlat ang humiwa sa madilim na langit at bumaba kasabay ang isang malakas na tunog… brutal na tumama pababa! “Ah!!!” Nasa higit isang daang royal guards ang sumisigaw sa sakit at agad na nahulog sa lupa sa ilalim nang nakakatakot na kidlat. Ito ay ultimate teknik ni Zoran… ang Thunderous Catastrophe.

Kampante ako na patayin ito dahil alam ko naman na hindi sila taga Azaleus mga ligaw na bampira na pumapatay ng tao para sa kanilang pansariling uhaw. Hindi ko namalayan nahubad na pala ang hood ng aking kapa, bumungad sa kanila ang aking itim na itim na mga mata at kulay abo kong mga buhok. Kita ko ang pagka bigla at takot sa kanilang mga mata. Napakunot ang aking noo nang makita ko kung paano sila umatras, pinipigilang umatake.

He's panicking. "Aya! I-I've read and seen that. I-It's..." nanginginig ang kanyang mga labi habang nakatitig sa boteng hawak ng lalaki. Umawang ang labi ko at naghintay sa sasabihin niya. Nakaramdam ako ng mali. Masama ang kutob ko sa hawak ng lalaking ito. "It's a spell! Aya! It liquefies bodies!" Jiro screamed in terror.

Naglaho sa hangin si Damil na naging abo pagkatapos mapaslang. Sinubukan ng limang tumakas sa pamamagitan ng teleportasyon ngunit naabutan ni Prinsipe Zumir ang isa. Nakatakas ang apat. Napaslang ni Prinsipe Zumir ang isang bampirang kawal, agad na naging abo, at naglaho sa hangin. Napatingin si Prinsipe Zumir sa kaniyang sarili dahil naliligo na siya ng dugo sa mga bampirang kaniyang napaslang. Sa mga oras na iyon ay hindi niya maintindihan kung bakit sobrang pamilyar sa kaniya ang tagpong iyon na para bang nangyari na sa kaniyang nakaraan. Pilit niyang inaalala ngunit wala siyang mapiga mula sa kaniyang isipan.

Nang may masyadong maraming emosyon sa isip niya, kinain niya nang buo ang ice cream cone! Pakiramdam ni Zuko ay nanonood siya ng science fiction film… Buo kanina ang ice cream cone, tapos maliit na lang ang natira ngayon. Bakit? Hindi ito maintindihan ng munting ulo niya! Anong klaseng halimaw ang lalaking nasa harapan niya? Paanong ganito kalaki ang bibig niya!? Tumingin si Zuko sa kamay niya, pagkatapos sa punong pisngi niya. Hindi niya napigilan ang lungkot na nagmula sa loob niya at nagsimula siyang umiyak.

Ang mga pangunahing hukbo ay nagsimulang gumalaw patungo sa kanilang mga target. Si Winston at Sarah Jane, sakay ng Phantom Talon, ay lumipad patungo sa sentro ng impyerno. Sa ibaba nila, nakikita nila ang "Spire of Agony," isang itim na karayom na tumutusok sa pulang kalangitan, na napapalibutan ng isang malawak na ilog ng kumukulong dugo. At sa tulay na tumatawid dito, isang dambuhalang nilalang ang nagbabantay. Ito ay may katawan ng isang ahas, ngunit may daan-daang ulo na parang mga dragon, bawat isa ay bumubuga ng apoy at asido. Isang Magma Hydra.

Ito ay training, disiplina, at paunang paghahanda sa tunay na laban sa buhay—sa mundo ng mafia, sa mundo ng pamilya, at sa lahat ng panganib na nakapalibot sa kanila. Sa huli, isang mabilis at precise combination ang ginawa ni Zeus: jab sa kanan, cross sa kaliwa, at isang hook sa tuka ni Damien. Napaatras si Damien, napatingin, at sa loob ng ilang segundo, na-realize niya ang galing ng kabataan. Ang laban ay hindi lamang pisikal, kundi mental. “Alright, alright. You’ve got potential, Thanatos,” wika ni Damien habang humihinga nang malalim. “This is just the beginning.”

Kinilabutan si Zamara nang maramdaman ang marahas na pagdampi ng dila ni Asmodues doon. Mula sa collarbone, dahan-dahang umaakyat ang init at basa ng dila niya-mainit, mabagal, at sinasadya-hanggang sa ilalim ng tenga niya. Bawat haplos ay parang nag-iiwan ng bakas na hindi lang pisikal, kundi sumusunog din sa loob niya: panginginig, pagkabalisa, at isang hindi maipaliwanag na kirot na halo ng takot at iba pang bagay na ayaw niyang aminin.

But as the realization dawned on her, her expression shifted from puzzlement to sheer horror. Napahawak siya sa tyan niya, at napanganga, "Reid, nasaan sila? I-I can't feel them..." Lily's now becoming hysterical. Her voice faltered, trembling with fear and uncertainty, her panic escalating with each passing moment. I tried to calm her down pero hindi ko magawa.