Very Very Easy Drawing Novels & Stories

Minsan hindi niya alam kung paano sasabay. Pero hindi na siya umaatras. Hindi na siya tumatakbo palayo. “Papa! Tignan mo!” sigaw ni Jayden isang umaga. Lumapit si Ethan. “Anong ginawa mo?” “Drawing!” Tiningnan ni Ethan ang papel. Isang stick family. Si Ethan. Si Amara. Si Jayden. Si Ethaniel. “Maganda,” sabi niya. “Hindi lang maganda,” sagot ni Jayden. “Perfect.”

Parang may kung anong humigpit sa dibdib ni Yvee. Napatingin siya nang matagal sa simpleng drawing sa papel. Apat na maliit na stick figure lang iyon at isang bahay na mukhang kubo lang na iginuhit ng bata. Pero sa simpleng guhit na iyon ay malinaw kung ano ang gustong ipakita ni Atlas. Isang pamilya.

Vianne, na mahinahon ang boses habang inaabot dito ang krayola. “Anchali,” sabi ni Dr. Vianne, “can you draw me your family?” Ngumiti ang bata, tumango, at nagsimulang gumuhit. Sa papel, iginiit niya ang tatlong pigura: siya, si mommy, at si daddy. Nakahawak sila sa kamay, nakatayo sa harap ng bahay, may araw sa itaas at bahaghari sa likod.

The tools are just easy to navigate. I've never tried digital drawing before but this seems like a nice way to go habang wala akong artmats. Habang nagmemeryenda ay nagda-draw ako. Mabilis akong nasanay kaya nakagawa agad ako. I looked at my drawing. I did a quick sketch of Rafael's face but I added some details to it like drawing a horn in his head. I also make his face more evil and ugly. When I got satisfied, I saved it.

"Looking forward to the initial sketches, Architects. Take your time." Kinuha ko ang sketchpad ko na nasa tabi lang ng kama. Hindi ko na kailangang pilitin ang sarili ko. Ang unang guhit ay kusa nang lumabas sa papel. Isang simple at eleganteng linya na sumusunod sa kurba ng isang bangin.

masayang sigaw ni Wynter na kararating lang mula sa kwarto niya. “Baby ko! I missed you!” Lumapit agad si Wayde at binuhat ang anak namin. Napahagikgik si Wynter habang sunod-sunod na hinahalikan ng ama niya sa pisngi. “Papa, look! I draw this!” Ipinakita ni Wynter ang hawak niyang papel. Lumapit ako para tingnan, at napangiti ako sa nakikita kong drawing—stick figures naming tatlo na magkakayakap.

'di pa ako nakain, eh. Ini-init na ni Zack yung tapa na binili niya, magta-tapsilog daw kami, eh. . . . but anything is fine, as long as it's food. Little Bao and I, we're here sitting and drawing something while waiting for Zack. Ayos talaga 'tong batang 'to, magaling tumingin ng kulay kasi kahit medyo 'di marunong mag drawing ay okay, eh! I can accept that because he's too young, but what I can't accept?! is f•ck! gantong edad tamang stickman lang ako ta's pangit pa ang combination ng colors. Like, hays, unfair! hihi

Ano na naman kaya ang nasa isip ng batang ito? Pagkalipas ng ilang minuto... Masaya niyang itinapat ang drawing sa akin. "Finished!" Napangiti ako at namangha, maganda at magaling mag-drawing si Hershey. Hindi iyong tipikal na Stickman. May potensyal ang batang ito. Pinagmasdan ko ang drawing, nakita ko ang isang matangkad na lalaki. Isang maliit na batang babae. At... Isang babae.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

She hugs me, I carry her and look at the paper she's holding. "Ganda dloling ko, daddy!" "Dloling?" I smirked and kissed her cheek. "It's drawing, baby. Say it with me. Draw.... ing..." "Dro... wing." "Good job! You're drawing is good baby! Who taught you this?" Pagtukoy ko sa tatlong stick man na nasa papel. Ang pinakamatangkad, tingin ko'y ako. Sa gitna, may maliit na stick man na maikli ang buhok. At sa kabilang gilid, may stickman na nakapalda at mahaba ang buhok. May mata at malawak na ngiti rin ang bawat isa. It's us... her family.