Very Very Easy Drawing Novels & Stories

Bago ito sumagot, inabot sakaniya ang dala nitong papel na may nakaguhit na larawan. " Very good po ako sa drawing, " ani Azalea saka itinuro ang mga mga stick man na nasa larawan. " Ito po kayo Papa, tsaka si Mama, tapos po kaming dalawa ni kuya tapos si lola. " Tumango-tango siya at hindi maiwasang matulala habang pinagmamasdan ang iginuhit ng anak niya. Napaka simple lang pero kitang-kita niya ang effort ni Azalea para iguhit nang eksakto ang mga maliliit na detalye ng bawat isa sa kanila.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Si Evan nasa gilid, may hawak na tablet pero hindi naman talaga nagbabasa—nanonood lang sa anak namin. Bigla siyang tumakbo papunta sa akin. May hawak na papel. “Mommy look!” May drawing. May bilog. May linya. May kung ano-anong hugis. “Beautiful,” sabi ko agad. Hindi dahil maganda ang drawing— kundi dahil galing sa kanya. Minsan, tahimik lang akong nakatingin sa kanila. Si Evan na karga ang anak namin. Si baby na nakatawa.

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

Pagbalik ng mga bata, agad tumakbo si Xyza sa ina. “Mommy! Mommy! I made a drawing po! It’s you and me and Tito and Yanyan!” Pinakita nito ang simpleng guhit, may araw sa itaas, at may puso sa gitna ng papel. “Beautiful,” ani Trixie habang hinahaplos ang buhok ng anak. Tiningnan ni Helios ang papel at ngumiti.

At halos mapangiti ako nang makita kung gaano kagaling ang anak ko. Napakamalikhain niya. Mas magaling pa yata siyang magdrawing kaysa sa akin noon. Ang linaw ng detalye sa bawat mukha. Nakukuha niya agad ang emosyon ng tao gamit lang ang simpleng lapis at krayola. Ngunit habang isa-isang binabaliktad ko ang mga drawing niya ay may isang papel na nagpahinto sa paghinga ko.

sabi ko at kinuha yung drawing na kung saan ay naliligo kami pareha ni Aries sa ulan at nag hahabulan. Kumunot ang noo ni Aries habang pinagmamasdan niya iyon. Maya maya ay nag angat siya ng tingin sa akin ng nakangiti, "Really?" He licked his lower lip a little. Tumango ako habang ang paningin ay nasa drawing, "Yup. Sa lahat ng mga ginawa kong obra, ito yung pinaka nagustuhan ko ang kinalabasa," madamdamin kong sabi, "bukod kasi sa simple lang siya at wala masyadong arte, parang napaka saya at maaliwalas pa rin siya tignan. Hindi ba--"

Patakbo siyang lumapit sa tabi ko at ipinatong ang kaniyang gawa sa ibabaw ng aking kandungan. Inalis ko ang mga kamay ko sa keyboard at hinarap ang anak ko. Sa drawing niya, may tatlong taong nakatayo sa tapat ng isang malaking bahay na may pulang bubong. Isang lalaking matangkad, isang babaeng may mahabang buhok, at isang maliit na bata sa gitna. "Wow, ang ganda naman nito, love. Sino itong mga nasa drawing mo?" tanong ko habang itinuturo 'yung maliit na bata.