Very Very Easy Drawing Novels & Stories

Miro laughed so hard he almost fell from his chair. I pressed my lips together para hindi ako matawa. Caelan looked like he wanted to walk into traffic. “Homework,” he told Nica. “Draw mo muna ako ng cat.” “No.” “Please.” “No.” She stared at him with big eyes. Caelan lasted three seconds. “Fine.” He grabbed a receipt, flipped it over, and drew a tiny cat in less than ten seconds. Nica gasped like he just performed actual magic. Honestly? Same.

Nagpaalam ako nang mabilis kay Drack, hindi na hinintay pa ang sagot niya, at dali-daling umalis. Pagdating ko sa bahay, sinalubong ako ng kambal. “Mommy, look! We made drawings!” sabi ni Ezra habang masaya niyang pinapakita ang mga guhit nila ni Asher. Pinilit kong ngumiti, pilit na tinatanggal ang bigat sa dibdib ko. Lumuhod ako at niyakap silang dalawa. “Ang gaganda ng drawings nyo, mga anak. Proud ako sa inyo,” sabi ko habang hinahalikan ang mga noo nila.

Bago ito sumagot, inabot sakaniya ang dala nitong papel na may nakaguhit na larawan. " Very good po ako sa drawing, " ani Azalea saka itinuro ang mga mga stick man na nasa larawan. " Ito po kayo Papa, tsaka si Mama, tapos po kaming dalawa ni kuya tapos si lola. " Tumango-tango siya at hindi maiwasang matulala habang pinagmamasdan ang iginuhit ng anak niya. Napaka simple lang pero kitang-kita niya ang effort ni Azalea para iguhit nang eksakto ang mga maliliit na detalye ng bawat isa sa kanila.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Si Evan nasa gilid, may hawak na tablet pero hindi naman talaga nagbabasa—nanonood lang sa anak namin. Bigla siyang tumakbo papunta sa akin. May hawak na papel. “Mommy look!” May drawing. May bilog. May linya. May kung ano-anong hugis. “Beautiful,” sabi ko agad. Hindi dahil maganda ang drawing— kundi dahil galing sa kanya. Minsan, tahimik lang akong nakatingin sa kanila. Si Evan na karga ang anak namin. Si baby na nakatawa.

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

At halos mapangiti ako nang makita kung gaano kagaling ang anak ko. Napakamalikhain niya. Mas magaling pa yata siyang magdrawing kaysa sa akin noon. Ang linaw ng detalye sa bawat mukha. Nakukuha niya agad ang emosyon ng tao gamit lang ang simpleng lapis at krayola. Ngunit habang isa-isang binabaliktad ko ang mga drawing niya ay may isang papel na nagpahinto sa paghinga ko.

sabi ko at kinuha yung drawing na kung saan ay naliligo kami pareha ni Aries sa ulan at nag hahabulan. Kumunot ang noo ni Aries habang pinagmamasdan niya iyon. Maya maya ay nag angat siya ng tingin sa akin ng nakangiti, "Really?" He licked his lower lip a little. Tumango ako habang ang paningin ay nasa drawing, "Yup. Sa lahat ng mga ginawa kong obra, ito yung pinaka nagustuhan ko ang kinalabasa," madamdamin kong sabi, "bukod kasi sa simple lang siya at wala masyadong arte, parang napaka saya at maaliwalas pa rin siya tignan. Hindi ba--"

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.