Ways Tagalog Novels & Stories

Tumango-tango lang ako habang palihim na naghahanap ng paraan para makatakas sa usapan. "What about you, Jace? You agree right?" Ngumisi ako. "Ah, yes, absolutely." sagot ko. Sana lang ay hindi halatang hindi ako interesado sa sinasabi niya. The worse part is, hindi ko maalala kung sino 'to. Was his name Mark? Matt? Basta, nagsisimula ata sa M.

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

2 years ago "Take it easy, let's take it slowly..dahan dahan lang," dinig kong pahayag ng isang boses babae habang may mga kamay na dahan dahang tumanggal sa bandahe na nakataping sa buo kong mukha.

Hinila niya din ang safety pin. "Pakakasalan mo ako o mamamatay ang mga kapatid mo. It's your choice baby." Ngumiti siya na parang na babaliw. I looked away. "Good girl." He said and touched my shoulder. "You look very beautiful in white. Hindi na ako makapaghintay na makasal tayo.” He added. I stayed quiet and checked for a clue at the road. "Tagaytay." I said and turned to him again. "We are in Tagaytay city?" I asked out loud.

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

“Ang tatay talaga ni Tyang Marta ang katiwala rito noon. Kaso, nang mamatay ‘yong asawa, ‘yong nanay ni Tyang, na-depress daw ‘yong matanda. After a year, sumunod na ring pumanaw. Kaya naipasa kay Tyang ang pamamahala dito. Si Tyang kasi ang panganay na anak then, nang mapangasawa niya si Tyong Lino, nakatuwang niya na rito sa villa.” “Bakit ’tyang o tyong’ ang tawag mo sa kanila?” may kuryosidad na usisa ni Markus. “Kamag-anak n’yo ba sila?” Natawa si Helena. “Hindi. Dito kasi sa Bicol, ‘tyong o tyang refers to ‘Mang o Aling.’ Sa katagalugan, instead of that calling sa nga nakatatanda, that is what is used to be called as giving respect to the oldies.”

sabi ni James Pamaya maya lang ay nakita na namin ang mala express way nga na daan, wala pang dumadaan na mga malalaking sasakyan dito. Marami din na tao, may naka bike, motor at yung iba jogging, yung iba naman ay sasakyan. "Talaga dinadayo dito" sabi ni Timothy "Express way ba naman sa Aliaga" sabi ni Kaithlyn. Walang gaanong bahay dito kaya kapag nagutom kami, nganga. "Goto tayo dun sa may Sta. Cruz mamaya" aya ni Johnray

Tawag niya kay papa. Naiwan ang kapatid ko dahil isa siyang Cathecist at pinagkakatiwalaan siya ng lolo at lola ko na magbabasa sa simbahan. Kaya ako na lang ang sinama nila mama at papa. Pupunta kami sa Davao Airport dahil dun daw lalanding ang sinasakyan niyang airplane. Kaya dumiretso na kami dun. Habang nasa byahe kami ay nakatulog ako. Mabuti na lang at nag rent si papa ng van para sunduin si Tito. Solong-solo tuloy namin ang van. Kaya malaya akong natutulog ng nakapatong ang mga paa sa upuan.