When Life Sucks Novels & Stories

Hindi ko maintindihan! At ano ang solusyon na naiisip niya? Ang magpakasal ako?! Iyon na lang ba ang halaga ko sa pamilya namin? Ang maging materyal para lumago at mabuhay ang kumpanyang mahal na mahal nila? This is bullshit! Nanginginig ako sa lamig, galit, at sakit... Hindi ko na alam kung ano pa ang uunahin. I am also suffering, Papa. Can't you see? I am suffering alone here! I am close to dying because I feel like I lose my purpose in this life!

Hindi niya alam kung paano siya nabubuhay gayong ni isa sa mga gusto niyang gawin ay hindi niya nagagawa. Ang sabi kasi sa isang libro, 'Life is not life if you can't do anything you want.' at naniniwala siyang totoo iyon. Hindi buhay ang buhay na mayroon siya ngayon. Mas gugustuhin niya atang h'wag na lang mabuhay nang sa gayon ay hindi na siya nahihirapan ng ganito. Gusto na niyang magpahinga sa lahat ng bigat at pasakit na dinadala niya, pero paano siya magpapahinga kung ang buhay na mayroon siya ngayon ay hindi dapat sa kanya? Muli, ay bigla na naman niyang naalala ang pagkamatay ng binatang nagparamdam at nagpakita sa kanya na karapat-dapat siyang mahalin kahit na mahirap at maraming ha

Mapait na lang akong ngumiti bago tumingin sa ilalim ng puting ilaw, sa dilaw na buwan, "Huwag mo nang alamin. Baka kasi hindi ka maniwala. Totoo 'yung sinabi kong gusto ko ng mga tagapagmana. Who knows kung kelan ako mamamatay? Ayokong matengga lang sa bank accounts ko ang mga yaman ko. O kaya manakaw sa akin. Wala na kasi akong makitang tatanggapin ako sa kung ano ako. Sa kung sino ako. Kahit wala nang lalaki sa buhay ko, basta nandiyan 'yung tatlo at may mga junakis ako, sapat na sa akin 'yon. Napapagod na din kasi akong mabuhay---" "Tigilan mo nga 'yang drama mo sa buhay mo! Life is short, okay? Enjoy while you're living!" Galit na sabi niya at hinawakan ako sa braso at hinarap sa kaniya

sabi niya kaya agad akong tumingin sa gawi nya, nakataas ang tingin niya sa bubong. "Huy! Pinagsasabi mo riyan! Ang sarap kayang mabuhay," lalo na kapag nakakasama 'yung mahal mo sa buhay, ang kaibahan nga lang wala na 'yung sa kaniya, but he still have Clave and his friends. "For me, this is the very worse life that I experienced. Even if I'm dead if I'm with my family, I'll be happier then, than this life. I am alive but I'm not with my family, I am not fucking happy."

it's miserable as fuck. My life literally sucks. Can I just end up everything ng walang masasaktan? How I wish na ganoon kadali mangyari 'yon. It's imposible. This is reality, at sa realidad ng buhay... lahat mahirap. Mahirap abutin ang mga bagay na pinaka aasam ng puso mo. It's too depressing.

Balak sana ni Pamelle na umuwi nang maaga para tapusin ang design drawings ng kanyang store, ngunit ang panggugulo ng kaniyang ama ay nag-iwan sa kanya ng matinding stress kaya hindi siya makapag-focus. Napuno ang bathtub ng tubig at nilubog niya ang kanyang sarili. Hinayaan niyang lumampas ang tubig sa kanyang ulo, nagpupumiglas sa paghinga. Minsan, naiisip niya kung ano pa ba ang worth clinging to sa buhay na ito. Ang buhay ay tila unbearable, puno ng kabiguan at hirap. Miss na miss na niya ang kanyang ina... Mapapalaya ba siya ng ganitong paglubog mula sa sakit?

Sana ay hindi nalang ako nagpunta sa ospital nang hindi ko maramdaman ang ganito katinding takot at lungkot. Life has never been fair. Life is awful. Life is disgusting. Life is cruel. Pahihirapan ka muna bago mo makita ang tunay na kagandahan nito. How ironic that you have to experience the ugly side of life before you realize the beauty of it.

"Can't you just be thankful that you are alive right now?" Natigilan ako't napailing. I looked at him, in pain, in anger. "You think I am happy that you saved me? Because of you, I am living in hell now. Because of you, I am living miserably now. I should have just died that day, that way I won't have to struggle to live in this fucking cruel world." **

Pero ng hihilain ko pa lang ang naleta ay narinig ko ang nakakatakot na banta ng binata. “Wag mo ng subukang layasan ako dahil kusa kang makakaalis sa puder ko pagkatapos ng ipapakita ko,” malamig na wika ng lalaki habang nakatalikod pa rin. “Fuck this life, why does it have to hurt so much like this?” inis na bulong ko habang nakatingin sa krus na nakadikit sa wall ng condo. Is this karma? A parusa? Or does it have purpose?

Kasi pakiramdam ko matagal na siyang gustong bumitaw pero naawa lang sa akin. Fvck that pity! Nasabunutan ko ang aking buhok, gusto kong maglasing at iwan ang mundo. I want to end my life for a fvcking sake! Wala namang iiyak sino ang iiyak pagnawala ako? No one! I wiped my tears, I'm shit of being a crying baby fvck it! That day, after that one night stand happen ay hindi na ako uminom pa ulit pero gusto kong makalimot at patayin ang sarili ko.